kontroluj cukrzycę z nami
A A A

hiperglikemia

  • Poziom glukozy we krwi powinno być badaniem, które wykonujemy jako element rutynowej kontroli w laboratorium. Kiedy pojawiają się objawy hiperglikemii lub hipoglikemii, oraz w trakcie ciąży. Gdy chorujesz na cukrzycę badamy nawet kilkakrotnie w ciągu dnia, w celu monitorowania poziomu cukru we krwi. Obecność glukozy w moczu kontroluje się jako część badania ogólnego moczu.

     Wykonanie badania poziomu cukru we krwi zaleca się zwłaszcza osobom obciążonych znacznym ryzykiem zachorowania na cukrzycę, np. jeśli w rodzinie występowała cukrzyca, u osób z nadwagą, oraz u osób w wieku powyżej 40 lat.

    Udostępnij

     Próbka krwi pobrana z żyły (najczęściej w dole łokciowym) lub w przypadku samokontroli - kropla krwi wypływająca po nakłuciu skóry (zazwyczaj z opuszka palca ręki).

    Poziom cukru można oznaczać:
    - na czczo (po 8 godzinach nieprzyjmowania posiłków i płynów, poza wodą),
    - o dowolnej porze dnia lub nocy, bez względu na przyjęte wcześniej posiłki (tzw. przygodny poziom glukozy),

    - po posiłku (najczęściej u osób z już zdiagnozowaną cukrzycą),
    - jako część testu doustnego obciążenia glukozą (OGTT).

     OGTT składa się z szeregu pobrań próbek krwi określających poziom cukru na czczo oraz po przyjęciu odpowiedniej ilości glukozy. Pierwsza próbka krwi jest pobierana na czczo, następna po wypiciu płynu zawierającego glukozę (sprawdzającego ten sposób sprawdza się, jak organizm poradzi sobie z nagłym napływem cukru do krwi). Następnie w odpowiednich odstępach czasu pobiera się kolejne próbki. OGTT wykonuje się w przypadku podejrzenia cukrzycy lub w przypadku podwyższonego poziomu cukru we krwi na czczo.

     W celu zdiagnozowania cukrzycy zaleca się dwukrotne wykonanie testów (zarówno poziomu glukozy na czczo jak i OGTT). Badanie poziomu glukozy wykonuje się również u każdej kobiety w ciąży między 24. a 28. jej tygodniem. Jest to badanie przesiewowe, dzięki któremu można wykryć cukrzycę. Badanie to wygląda podobnie jak OGTT.  Pierwsza próbka krwi jest pobierana na czczo. Różnica dotyczy czasu pobrania drugiej próbki – robi się to po 1 godzinie od przyjęcia roztworu cukru. Jeśli wynik badania okaże się nieprawidłowy, lekarz zaleci wykonanie klasycznego OGTT.

     Chorzy na cukrzycę muszą monitorować poziom glukozy kilka razy w ciągu dnia. Pozwala to ustalić dawkę insuliny oraz innych leków przeciwcukrzycowych, które powinni przyjmować. Samokontroli dokonuje się z wykorzystaniem glukometru. Po niewielkim nakłuciu skóry (zazwyczaj opuszki palca ręki), niewielką ilość krwi umieszcza się na papierowym pasku, który następnie wkłada się do glukometru. Na tej podstawie wynik aparat dokonuje odczytu poziomu cukru we krwi.

     Najczęstszą przyczyną podwyższonego poziomu glukozy jest cukrzyca. Istnieje jednak szereg innych czynników, które powodują podwyższenie poziomu cukru we krwi. Należą do nich:
    - akromegalia
    - stres (w wyniku urazu, wypadku, zawału serca, udaru)
    - przewlekła niewydolność nerek

    - przyjmowanie niektórych leków: kortykosteroidów, trójcyklicznych leków przeciwdepresyjnych, estrogenów (w tym również tabletek antykoncepcyjnych oraz hormonalnej terapii zastępczej), litu, kwasu acetylosalicylowego (aspiryny) 

    - nadmierne w stosunku do zapotrzebowania przyjmowanie pokarmów.

     Poniżej znajdziesz interpretację wyników badania poziomu cukru (glukozy) we krwi.

    Poziom glukozy na czczo

    POZIOM GLUKOZYINTERPRETACJA
    Od 70 do 99 mg/dL (od 3.9 do 5.5 mmol/L)Prawidłowy poziom glukozy
    Od 100 do 125 mg/dL (od 5.6 do 6.9 mmol/L)Nieprawidłowy poziom glukozy na czczo (stan przedcukrzycowy)
    Co najmniej 126 mg/dL (7.0 mmol/L) w co najmniej dwóch pomiarachCukrzyca

    Test doustnego obciążenia glukozą (OGTT)

    Poniższe wartości nie odnoszą się do badania u kobiet w ciąży. Druga próbką jest pobierana po 2 godzinach od spożycia płynu z 75 g glukozy.

    POZIOM GLUKOZYINTERPRETACJA
    Poniżej 140 mg/dL (7.8 mmol/L)Prawidłowa tolerancja glukozy
    Od 140 do 200 mg/dL (od 7.8 do 11.1 mmol/L)Nieprawidłowa tolerancja glukozy (stan przedcukrzycowy)
    Powyżej 200 mg/dL (11.1 mmol/L) w co najmniej dwóch pomiarachCukrzyca

     

     

    Badanie przesiewowe u kobiet w ciąży: test obciążenia glukozą

    Druga próbka jest pobierana po 1 godzinie od przyjęcia płynu z 50 g glukozy.

    POZIOM GLUKOZYINTERPRETACJA
    Poniżej 140* mg/dL (7.8 mmol/L)Poziom prawidłowy
    Powyżej 140* mg/dL (7.8 mmol/L)Poziom nieprawidłowy, konieczne wykonanie OGTT
    * W niektórych laboratoriach punkt odcięcia wynosi >130 mg/dL (7.2 mmol/L) 

    data-matched-content-rows-num="3" data-matched-content-columns-num="3"

  •  Cukrzyca typu 2 to najczęściej występującą na świecie postać cukrzycyWyróżnia się dwie przyczyny  cukrzycy typu 2: jedna to zaburzenie  wydzielania i/lub działania insuliny (uwarunkowane genetycznie), druga to otyłość i brak ruchu, będąca przyczyną insulinoopornościWystępowanie cukrzycy typu 2 na świecie wzrasta. Wzrost ten jest ściśle związany z stylem życia, czyli brakiem aktywności fizycznej i złym odżywianiem.

     Objawy cukrzycy typu 2 rozwijają się stopniowo. nadmierne pragnienie, oddawanie dużej ilości moczu, ogólne osłabienie, infekcje układu moczowo-płciowego, nieuzasadnione chudnięcie. oddech, który czuć acetonem, senność, problemy ze wzrokiem i nerkami.

    Leczenie: 

     Zwykle lekarz zaleca lek przeciwcukrzycowy w tabletkach i modyfikację diety (ruch i dieta). Gdy poziom cukru przekracza 300 mg/dl (16,7 mmol/l) konieczne jest podawanie insuliny w zastrzykach. Z czasem, po unormowaniu glikemii, można ją odstawić.Leczenie cukrzycy typu 2 polega na zmianie stylu życia.Należy zredukować wagę. Można to osiągnąć poprzez spersonalizowane porady dietetyczne. Codziennie żywienie powinno zawierać zdrową żywność, pokarmy bogate w błonnik (warzywa, owoce, pełne ziarna i rośliny strączkowe), produkty o niskiej zawartości tłuszczu i świeżą morską rybę. Zwiększenie aktywności fizycznej (dążenie do co najmniej 150 min / tydzień umiarkowanej aktywności). Groźne są powikłania cukrzycowe. Choroba ta jestgłówną przyczynę ślepoty, schyłkowej niewydolności nerek, amputacji orazpowikłań sercowo-naczyniowych, dlatego niezmiernie ważne jest szybkie zdiagnozowanie cukrzycy. Warto więc regularnie wykonywać badania.

    Udostępnij

    Cukrzyca typu 2 wciąż uważana jest za chorobę osób dorosłych. Jednak, złe nawyki żywieniowe, brak kontroli rodzicielskiej, dostęp do śmieciowej żywności sprawił przesunięcie granicy wiekowej rozpoznawania cukrzycy do wieku dziecięcego.

    glukoza.pl

    data-matched-content-rows-num="3" data-matched-content-columns-num="3"

  •  Efekt Somogyi (zjawisko) - to wysoki poziom cukru (hiperglikemia) zaraz po przebudzeniu (na czczo). Jestto wzrost stężenia glukozy we krwi po obudzeniu do wartości przekraczającej zalecany poziom, który wynosi 70-110 mg/dl (3,9-6,1 mmol/l).Zwykle jest następstwem nocnej hipoglikemii (niedocukrzenie). Nazwa zjawiska wzięła się od węgierskiego uczonego, który jako pierwszy je opisał. Inne nazwy to hiperglikemia z odbicia lub hiperglikemia reaktywna. W wyniku niedocukrzenia w godzinach od 2.00 – 4.00 następuje wzrost wydzielania hormonów hiperglikemijących, takich jak np. glukagon, kortyzol czy adrenalina. Zwiększone stężenie w/w hormonów wpływa na zmiany w metaboliźmie co w efekcie wywołuje insulinooporność i podnosi poziom glikemii na czczo. Dzięki temu organizm tworzy obronę i zapobiega rozwojowi ciężkiej hipoglikemii ponieważ w nocy epizody niedocukrzenia często mogą przebiegać bezobjawowo . Należy wówczas zbadać glikemię kilka razy w nocy. Proponuje się aby badanie przeprowadzać w godzinach 24.00, 2.00-3.00, 4.00-6.00. Pozwoli to zróżnicować przyczyny zmiany stężenia glukozy i powstrzyma od bezpodstawnego podniesienia dawki insuliny wieczorem.

    Udostępnij

     Jeśli o tej porze wyniki są niskie, najprawdopodobniej występuje u ciebie efekt Somogyi i nastąpi tzw odbicie. Prawidłowa glikemia lub przecukrzenie świadczyć będą raczej o efekcie brzasku, który najczęściej jest wynikiem procesu dojrzewania u młodych diabetyków.

    Przyczyny:

    - źle dobrana dawka insuliny do kolacji (błąd dietetyczny)

    - źle dobrana dawka insuliny bazowej

    - źle dobrane leki doustne w porze wieczornej

    - zbyt skąpy posiłek do podanej insuliny (brak korekt)

    - zmiana miejsca podania insuliny na ciele

     

    Przy stwierdzeniu niedocukrzenia w nocy zaleca się:

    - korektę dawki insuliny bazalnej o 1-2 j

    - wprowadzić zdrowe nawyki dietetyczne wraz z korektą dawki insuliny poposiłkowej w porze wieczornej

    - nie zmieniać bez potrzeby miejsca podawania insuliny na ciele

    data-matched-content-rows-num="3"      data-matched-content-columns-num="3"

  • Glukozuria nerkowa (cukromocz) - zaburzenie wchłaniania glukozy w cewkach nerkowych. Doprowadza do obecności glukozy (cukru) w moczu (cukromocz) u osoby u której jeszce nie zdiagnozowano cukrzycy.

    Udostępnij

     Przyczyna glukozurii nerkowej może być nie tylko chorobą czynności cewek nerkowych ale również innych zaburzeń. Najczęściej spowodowana jest przekroczeniem poziomu cukru w osoczu, który nerki nie są już w stanie wchłonąć. Skutkiem tego jest przedostanie się pewnej ilości cukru do moczu. Prawidłowa glikemia (stężenie glukozy we krwi) na czczo wynosi do 70 – 90 mg/dl, natomiast prawidłowy próg nerkowy glikemii to 150 – 180mg/dl. Najczęściej przyjmuje się 160 mg/dl. Dlatego w przypadku nieprawidłowego, dopuszczalnego poziomu glukozy na czczo (100 – 125mg/dl) glukozuria nie będzie występować. Wyjątkiem jest grupa stanowiąca kobiety w ciąży. W ich przypadku tzw próg nerkowy wynosi do 150 mg/dl. U nich może występowaćglukozuria fizjologiczna. Innym wyjątkiem jest tzw cukrzycowa choroba nerek, dawniej zwana nefropatią cukrzycową. W jej przypadku próg nerkowy wynosi 300mg/dl. Tu pomimo hiperglikemii nie stwierdzi się cukromoczuInną przyczyną choroby są uszkodzone kanaliki proksymalne nerek. Cukier pojawi się pomimo prawidłowej glikemii.

    Wyróżnia się trzy rodzaje glukozurii:

    - Glukozuria łagodna

    Typu A – obecność glukozy w moczu spowodowana obniżeniem maksymalnej resorpcji glukozy oraz obniżeniem progu nerkowego

    Typu B – obecność glukozy w moczu spowodowana obniżonym progiem nerkowym

    Typu C – obecność glukozy w moczu spowodowana całkowitym brakiem resorpcji glukozy

    - Glukozuria w przebiegu cukrzycy

    - Glukozuria w przebiegu dysfunkcji kanalików nerkowych (zespół Fanconiego).

    Glukozuria nerkowa nie wymaga leczenia a gdy nie ma innych objawów choroby nerek, to nie ma obaw o rozwój niewydolności nerek.

    Odmianą glukozurii (cukromoczu), jest melituria. Jest to stan gdzie gdzie w moczu znajdziemy cukier inny niż glukoza. Znane jest kilka rodzajów meliturii w zależności od substancji znajdującej się w moczu:

    galaktozuria – obecność galaktozy

    laktozuria – obecność laktozy

    fruktoruzia – obecność fruktozy

    pentozuria – obecność w moczu cukrów z grupy pentoz takich, jak ksyloza, ksyluloza, ryboza oraz rybuloza

     

     

    data-matched-content-rows-num="3" data-matched-content-columns-num="3"

  •  Insulinooporność to stan organizmu gdzie występuje zaburzenie homeostazy glukozy polegające na spadku wrażliwości tkanki tłuszczowej, włókien mięśni, wątroby i innych tkanek organizmu na działanie insuliny (własnej lub podanej np. w cukrzycy). Odpowiedzialne za w/w stan mogą być obecne we krwi przeciwciała przeciwinsulinowe, zwiększony rozkład insuliny oraz zła praca tzw receptora insulinowego w błonie komórkowej, gdzie działa insulina. Przyczyny insulinooporności może być, obok przyczyny genetycznej, zespół metaboliczny, wszelkie formy otyłości w tym tzw otyłość brzuszna, lipodystrofia (zanik tkanki tłuszczowej), niska aktywność fizyczna, zespół wielotorbielowatych jajników, hemochromatoza (problem z metabolizmem żelaza), leki oraz zwiększona ilość kortyzolu.

    Udostępnij

     Leczenie - do leczenia zaliczamy zmniejszeniu otyłości poprzez stosowanie lekko strawnej diety i na zwiększeniu aktywności fizycznej. W trudniejszych przypadkach wprowadza się leczenie  farmakologicznie. U osób z zdiagnozowaną cukrzycą (najczęściej cukrzyca typu 2 lub cukrzyca ciążowa) gdzie mamy obniżony poziom insuliny i poprzez insulinooporności stosuje się leki inkretynowe.

    glukoza.pl

    data-matched-content-rows-num="3" data-matched-content-columns-num="3"

  • Kortyzol lub hydrokortyzol (steroid). Jest to organiczny związek chemiczny produkowany przez korę nadnerczy. Jako jeden z głównych glikokortykosteroidów wpływa na metabolizmZnany jako hormon stresu, który współpracuje wrazadrenaliną i noradrenalinąwzmacniając ich działania. Kortyzol tak jak hormon wzrostu charakteryzuje się dobowym cyklem produkcji. Maksymalne stężenia jest w godzinach porannych, a najniższe obserwuje się w późno wieczorem.

    Zalicza się do związków mających wpływ na wzrost poziomu  glukozy we krwi. W wyniku reakcji na stres organizm potrzebuje więcej energii do reakcji normalizującej. Każda choroba (np. przeziębienie) to także stres dla organizmu, który powoduje wzrost poziomu glukozy w krwi. Dlatego osoby chore na cukrzycę obserwują nagły wzrost poziomu cukru (hiperglikemia). Jednocześnie działa immunosupresyjnie osłabiając układ odpornościowy co wzmaga stres i tworzy błędne koło. Należy wówczas skorygować dawki insuliny. Dodatkowo kortyzol ma wpływ na gospodarkęwęglowodanową zwiększając glukoneogenezę (przekształcenia aminokwasów i mleczanów w glukozę). Bierze udział w tworzeniu zapasów w wątrobie poprzez dodawanie cząsteczek glukozy do łańcuchów glikogenu. Jest to bardzo ważny proces glikogenogenezy dla diabetyków. Przyśpiesza rozkład kwasów tłuszczowych do tzw ciał ketonowych co może doprowadzić do kwasicy ketonowej. Stały nadmiar kortyzolu we krwi doprowadza również do insulinooporności jako jednej ze składowej zespołu Cushinga.

    Główne działania to:

    przeciwzapalne łagodząc m.in alergie.

    zwiększa wydalanie potasu i zatrzymuje sól w organizmie.

    podnosikatabolizm białek (rozpad)

    zwiększa rozpad trójglicerydów (lipoliza)

    podnosi ciśnienie krwi

    wspomagawydzielanie soku żołądkowego

    wzmaga uwalnianie wapnia z kości

    Normy:

    godz. 8.00: 5 - 25 ug/dl (0,14 - 0,96 umol/l lub 138 - 690 nmol/l);

    godz. 12.00: 4 - 20 ug/dl ( 0,11 - 0,54 umol/l lub 110 - 552 nmol/l);

    godz. 24.00: 0 - 5 ug/dl (0,0 - 0,14 umol/l lub 0,0 - 3,86 nmol/l).

    Prawidłowe stężenie kortyzolu w moczu zwykle mieszczą się w granicach 80 - 120 µg/24h.

     

    data-matched-content-rows-num="3"      data-matched-content-columns-num="3"

  •  LADA (latent autoimmune diabetes of adult) - oznacza późno ujawniającą się cukrzycę typu 1 u dorosłychW definicji cukrzycy typu 1 o etiologii autoimmunologicznej mieści się cukrzyca z autoagresji o powolnym przebiegu. Cukrzyca typu LADA to późno ujawniająca się cukrzyca o podłożu autoimmunologicznym u osób dorosłych, najczęściej rozpoznawana u pacjentów powyżej 35. roku życia, cechujących się kliniczną insulinoniezależnością w pierwszych miesiącach po rozpoznaniu, z obecnością w surowicy przeciwciał przeciwko dekarboksylazie kwasu glutaminowego (anty-GAD65) i/lub innych przeciwciał przeciwwyspowych i z niskim stężeniem peptydu C w surowicy. Typ LADA należy do cukrzycy typu 1 o wolno postępującym autoimmunologicznym procesie destrukcji komórek beta. Ten podtyp cukrzycy dotyczy 5–10% osób z cukrzycą rozpoznaną po 35. roku życia jako cukrzyca typu 2. Objawy kliniczne w cukrzycy typu LADA nie zawsze pozwalają na ostateczne postawienie rozpoznania, sprawiając trudności diagnostyczne w różnicowaniu z cukrzycą typu 2.

     Do pewnego rozpoznania cukrzycy typu LADA konieczne jest stwierdzenie obecności autoprzeciwciał typowych dla cukrzycy typu 1, przede wszystkim anty-GAD65, i/lub niskie stężenie peptydu C

     Zwykle zwiększone glikemie rozpoznaje się przypadkowo podczas rutynowych badań okresowych. Chorzy na cukrzycę typu LADA mają prawidłową masę ciała lub lekką nadwagę, nie mają wywiadu rodzinnego w kierunku cukrzycy, ale często chorują na chorobę o podłożu autoimmunologicznym (nadczynność lub niedoczynność tarczycy, celiakię). W celu potwierdzenia cukrzycy LADA należy oznaczyć stężenie peptydu C na czczo lub na czczo i po podaniu glukagonu dożylnie (w przebiegu cukrzycy LADA stężenie tego peptydu jest małe, bez zwiększenia po podaniu glukagonu) oraz oznaczyć stężenie przeciwciał anty-GAD (przeciw dekarboksylazie kwasu glutaminowego) we krwi. W przebiegu cukrzycy typu LADA dochodzi do stopniowego niszczenia komórek typu ß przez przeciwciała, co powoduje powolną ich destrukcję i zmniejszenie przez nie sekrecji insuliny, dlatego jedyne metody leczenia to podawanie insuliny i dieta cukrzycowa. Częstość występowania przewlekłych powikłań w przebiegu cukrzycy LADA jest podobna jak w przebiegu cukrzycy typu 2.

    Udostępnij

    data-matched-content-rows-num="3" data-matched-content-columns-num="3"

  • Próg nerkowy –stan, w którym dochodzi do przekroczenia ilości danej substancji (wartość graniczna)znajdującej się w osoczukrwi.Powoduje toprzedostanie siędanej substancji (składnika) do moczu.Przyczyn cukru (glukoza) w moczu jest wiele ale dla osoby chorej na cukrzycę najważniejsze to:

    Cukier w moczu - przyczyny

    cukrzyca typu 1

    cukrzyca typu 2

    zły metabolizm węglowodanów

    patologia kanalików nerkowych

    stres

    ciąża

    zwiększona aktywność fizyczna

     Nerka - główny narząd wydalania toksyn utrzymuje stały poziom glukozy we krwi z powodu jej odwrotnej absorpcji z pierwotnego moczu,który przechodzi przeztzwkanaliki nerkowe. W prawidłowych warunkach (zdrowie)glukozaw moczu niewystępuje. Pojawia się kiedy stężenie cukru we krwi przekroczyłotzwpróg nerkowy.

    Próg nerkowy dlailościglukozy wynosi 160 mg/dl(zgodnie z aktualnymi wytycznymi). Kiedy cukier przekroczy w/w poziom we krwi następuje wydalanie nadwyżki glukozywrazz moczem.oczywiście przypadki,gdzieglukoza w moczu pojawi się przycukrzedopiero 200 mg/dl.Jest to uwarunkowane cechami osobniczymi i należy podchodzić do badań bardzo indywidualnie. Jeślipoziom cukruzaczyna rosnąćwówczaskanaliki nerkowe tracą zdolność do podtrzymywania go z pierwotnego moczu.Prowadzitodo wydalaniagowraz z przefiltrowanym moczem.

     Próg nerkowybadanie.

    Badanie poziomu glikemii wykonuje się co 30 minut z równoczesnym określeniem stężenie glukozy w oddawanym moczu.

    Interpretacja badania:

    1. obecność glukozy w moczu wraz ze spadkiem stężenie glikemii - poziom progu nerkowego określa się kiedy glukoza przestanie występować w moczu.

    2. poziom glukozy we krwi wzrasta z brakiem glukozy w moczu - poziom progu nerkowego określamy kiedy pojawi się glukoza w moczu.

    • glukoza 0 ; ketony 0 ; wynik dobry

    • glukoza + ; ketony 0 ; za dużo glukozy (należy skorygować dawkę insuliny tzw korekta)

    • glukoza + ; ketony + ; za mała ilość insuliny (należy skorygować insulinę bazową i/lub do posiłku)

    • glukoza 0 ; ketony + ; tzw zakwaszenie (skorygować ilość jedzenia)

    data-matched-content-rows-num="3"      data-matched-content-columns-num="3"

  • Przeciwwskazaniado refundacji zakupu osobistej pompy insulinowej dla dzieci, młodzieży i młodych dorosłych z cukrzycą, w wieku poniżej 26 roku życia. Stanowisko Polskiego Towarzystwa Diabetologicznego.

    1. HbA1c > 9% - wartość średnia z ostatniego roku

    2. Choroby psychiczne – psychozy, ciężka depresja, także u rodziców dzieci do 10 r.ż.

    3. Zaburzenia intelektualne, także u rodziców dzieci do 10 r.ż., uniemożliwiające zrozumienie zasad intensywnej insulinoterapii i obsługi pompy insulinowej.

    4. Zaburzenia odżywiania

    5. Uzależnienia, także u rodziców dzieci do 10 r.ż.

    6. Nieusprawiedliwione nieobecności na wizytach lekarskich (obecność tylko na 1 wizycie w ciągu roku lub brak wizyty) w Poradni Diabetologicznej

    7. Nieprzestrzeganie lub nierozumienie zasad intensywnej czynnościowej insulinoterapii (brak odpowiedniej samokontroli glikemii, brak kontroli obecności ciał ketonowych w sytuacjach przedłużającej się hiperglikemii, nieprecyzyjne szacowanie dawki insuliny posiłkowej)

    8. > 1 epizod kwasicy ketonowej w ciągu roku

    9. Ciężka, szybko postępująca retinopatia proliferacyjna przed laseroterapią lub w trakcie laseroterapii

    10. Brak akceptacji choroby, pomimo pełnej opieki diabetologicznej i pomocy psychologicznej (pisemna opinia psychologa mającego doświadczenie w diabetologii)

    11. Brak przestrzegania zasad higieny osobistej

    12. Regularna ekspozycja na silne pole magnetyczne

     Przeciwwskazania do kontynuacji leczenia za pomocą osobistej pompy insulinowej lub do refundacji oprzyrządowania* u dzieci, młodzieży i młodych dorosłych, w wieku poniżej 26 roku życia

    1. Brak poprawy lub pogorszenie wyrównania metabolicznego cukrzycy oceniane po roku leczenia za pomocą OPI

    2. Więcej niż 1 epizod cukrzycowej kwasicy ketonowej w ciągu roku

    3. Więcej epizodów ciężkiej hipoglikemii niż podczas leczenia za pomocą wstrzykiwaczy typu pen.

    4. Brak przestrzegania zasad intensywnej czynnościowej insulinoterapii, niedostateczna wiedza pacjenta (<70% poprawnych odpowiedzi w teście wiedzy o cukrzycy)

    5. Nasilone odczyny skórne w miejscu implantacji zestawów infuzyjnych mimo próby zmiany rodzaju zestawu

    6. Nieregularna wymiana zestawów infuzyjnych (rzadziej niż co 3 dni)

    7. Nieusprawiedliwione nieobecności na wizytach lekarskich (obecność tylko na 1 wizycie w ciągu roku lub brak wizyty)

    8. Utrzymująca się wartość HbA1c > 9% - (2 kolejne oznaczenia)

    Zlecenie na zaopatrzenie w środki pomocnicze – oprzyrządowanie do osobistej pompy insulinowej wystawia wyłącznie lekarz zatrudniony w poradni diabetologicznej lub w oddziale szpitalnym.

     

    *Kryteria remisji według Schölin A i wsp.Diabet. Med. 2011; 28: 156: Prawidłowe wartości glikemii w profilu dobowym przy zapotrzebowaniu na insulinę < 0,3 j./kg mc./dobę oraz stężenie peptydu C > 0,5 ng/ml.

    **Pacjenci dotychczas leczeni za pomocą osobistej pompy insulinowej, których pompa uległa uszkodzeniu lub skończył się czas jej pracy, podlegają tej samej kwalifikacji, co pacjenci rozpoczynający terapię. Wcześniejsze leczenie za pomocą pompy nie oznacza automatycznej refundacji nowego urządzenia.

    ***Zlecenie na zaopatrzenie w środki pomocnicze — oprzyrządowanie do osobistej pompy insulinowej wystawia wyłącznie lekarz zatrudniony w poradni diabetologicznej lub na oddziale szpitalnym.

     

     

    Źródło:www.dk.viamedica.pl Zalecenia kliniczne dotyczące postępowania u chorych na cukrzycę, 2016

    data-matched-content-rows-num="3" data-matched-content-columns-num="3"

body mass indeks BMI glukoza.pl

dorehabilitacji.pl porady z fizjoterapii

facebook glukoza.pl