kontroluj cukrzycę z nami
A A A

leczenie

  • Aktywność fizyczna stanowi niezbędny element profilaktyki i leczenia w otyłości, nadciśnieniu, chorobach serca oraz w cukrzycy. Wysiłek fizyczny ma szczególne znaczenie w profilaktyce cukrzycy typu 2. Brak aktywnego trybu życia sprzyja występowaniu cukrzycy typu 2, a osoby które, raz w tygodniu wykonują intensywne ćwiczenia fizyczne mają znacznie niższe ryzyko wystąpienia choroby. Każdy wzrost wydatku energetycznego o 500 kcal tygodniowo zmniejsza ryzyko zachorowania na cukrzycę o 6%. Warto podkreślić że, dobry efekt w zapobieganiu cukrzycy uzyskiwano również w wyniku stosowania niezbyt intensywnych ćwiczeń, wystarczające były ćwiczenia fizyczne w postaci spacerów. U chorych na cukrzycę wysiłek fizyczny, dieta i stosowane leki stanowią podstawowe elementy skutecznego leczenia.
    Do najważniejszych plusów jakie można osiagnąć wykonując ćwiczenia są: 

    - utrzymanie lub wręcz spadek masy ciała, znaczna poprawa wyrównania cukrzycy,
    - spadek wartości glikemii w wyniku wzrostu wrażliwości na insulinę po wysiłku fizycznym,
    - zmniejszenie dawek insuliny do posiłku lub doustnych leków przeciwcukrzycowych.

      Ze względu na inny mechanizm cukrzycy typu 1, regularny trening u tych chorych wymaga zmiany diety i dawkowania insuliny, by skutecznie wpływał na wyrównanie cukrzycy. Różne formy aktywności fizycznej, ich intensywność i czas trwania mają różny wpływ na wartości glikemii u chorych. Warto być pod kontrolą lekarza i dietetyka.

     Ćwiczenia anerobowe jak: szybki bieg, podnoszenie ciężarów, ćwiczenia siłowe, to ćwiczenia w czasie których dochodzi do wzrostu poziomu cukru we krwi, który może utrzymywać się przez dłuższy czas. Zwyżka cukru we krwi jest wynikiem nadmiernej stymulacji nerwowego układu adrenergicznego, a źródłem energii jest glikogen spalany w mięśniach (glukoza w mięśniach i wątrobie jest magazynowana w tej postaci). W początkowym okresie pogarsza się wrażliwość na insulinę. Korzystne jest jednak to, że w okresie późniejszym po wysiłku utrzymuje się zwiększona wrażliwość na insulinę. Ćwiczenia anerobowe należy wdrażać po konsultacji z lekarzem.

     Ćwiczenia aerobowe (dynamiczne) - spacer, bieganie, pływanie, taniec, jazda na rowerze, w czasie tych ćwiczeń energia pozyskiwana jest z tłuszczów i węglowodanów (glukozy krwi i glikogenu mięśni), które ulegają spalaniu. Prowadzić to może do niedocukrzenia, zwłaszcza gdy nie zmniejszono przed wysiłkiem dawki insuliny. Zaś przy długotrwałym wysiłku, samo zwiększenie kaloryczności diety (dodatkowy posiłek) może nie wystarczać. Po dłuższym okresie ćwiczeń następuje przestrojenie organizmu: ciało korzysta głównie z tłuszczów, oszczędzając glikogen oraz glukozę w krwi. Pozwala to na bardziej skuteczne utrzymywanie poziomu cukru we krwi. Nie powinno wówczas dochodzić do niedocukrzeń.

     Zalecane ćwiczenia (wg American College of Sports Medicine). Chorym zaleca się 3 do 5 razy w tygodniu przez 20 - 60 min ćwiczenia aerobowe (spacer, bieganie, pływanie, taniec). Zwykle jest to 55 - 65% maksymalnego poziomu tętna, co determinuje intensywność ćwiczeń. Istnieje specjalny wzór na obliczenie częstości akcji serca (tętno), jaka może być osiągnięta w czasie wysiłku fizycznego. Ponadto wskazane jest wykonywanie ćwiczeń oporowych, 2 - 3 razy w tygodniu co najmniej jednego zestawu 8 - 10 ćwiczeń angażujących różne grupy mięśni.

     W skład jednego zestawu wchodzi ok 12 powtórzeń. Do ćwiczeń należy włączyć ćwiczenia rozciągające. Jest to prewencja zmian stawowo - mięśniowych, będących wynikiem szczególnie źle wyrównanej cukrzycy (procesy uszkadzające struktury stawowe). Na początek i zakończenie ćwiczeń wskazane są rozgrzewka oraz wyciszające ćwiczenia kończące. Rozgrzewka to 5 - 10 min mniej intensywnych ćwiczeń, w które zaangażowane są te grupy mięśni co w ćwiczeniach właściwych (np. spacer przed planowanym biegiem). Na zakończenie również 5 - 10 min rozluźniających ćwiczeń.

     Ogólne zalecenia dotyczące ćwiczeń sportowych dla chorych na cukrzycę typu 1 wg ADA (American Diabetes Association) i rekomendacji dla osób z typem 1 cukrzycy (S. Colberg, Diabetes Educator 2000):

    - unikać wykonywania ćwiczeń przy stężeniu glukozy powyżej 250 mg/dl z towarzyszącą kwasicą ketonową (aceton w moczu) jak również powyżej 300 mg/dl bez ketozy. Przy poziomie glukozy ok 100 mg/dl spożyć dodatkowy posiłek.
    - w trakcie uprawiania sportu obserwować reakcje organizmu (hipoglikemia, hiperglikemia) i odpowiednio korygować dawki insuliny lub spożywania dodatkowych węglowodanów.
    - często oznaczać poziom glikemii, poznając wpływ różnych ćwiczeń na poziom glikemii.
    - w miarę potrzeby spożyć dodatkowy posiłek, pamiętać o zabezpieczeniu dodatkowego pożywienia przy planowaniu wysiłku.

     Przeprowadź konsultację ze swoim lekarzem, celem doboru bezpiecznego dla ciebie i równocześnie sprawiającego ci przyjemność zestawu ćwiczeń, ich intensywności, czasu trwania. Lekarz posiadając więcej informacji o stanie twojego zdrowia (choroby współistniejące np. serca, nadciśnienie) może zdecydować o zaniechaniu ćwiczeń lub zmniejszenia ich intensywności. Sposób i zakres aktywności fizycznej musi być indywidualnie dobrany dla każdego pacjenta. Najczęściej zalecane ćwiczenia to ćwiczenia dotleniające jak: pływanie, spacer, bieganie, jazda na rowerze - uprawiaj je co najmniej 3 razy na tydzień przez 20-60 min. Dodatkowo stosuj program ćwiczeń siłowych (2 - 3 razy w tygodniu co najmniej jeden zestaw 8 - 10 ćwiczeń x 12 powtórzeń). Wysiłek fizyczny możesz zwiększyć np. wchodzeniem po schodach zamiast korzystania z windy, rzadszym korzystaniem z samochodu. Ćwiczenia zaczynaj od małej intensywności, początkowo np. kilkuminutowe spacery, stopniowo zwiększając ich dystans.

     

    Uwaga! - Rodzaj uprawianych ćwiczeń fizycznych może być uwarunkowany powikłaniami np. ćwiczenia siłowe są niewskazane przy obecności cukrzycowej chorobie oczu (retinopatii), a bieg bądź intensywny spacer przy istnieniu zespołu stopy cukrzycowej. W zespole tym niewskazane jest obciążanie nadmierne kończyn dolnych, szczególnie stóp. 

    Piśmiennictwo

    1.S. R. Colberg, D. P. Swain - Wpływ ćwiczeń fizycznych na wyrównanie cukrzycy Medycyna po Dyplomie, Vol. 10, Nr 6,2001
    2.S. Colberg - Use of clinical practice recomendation for exercise by indyviduals with type 1 diabetes. Diabetes Educator 2000,26/2/
    3.M. L Pollack, G. A. Gaesser, J. D. Butcher, et al - The recommended quantity and quality of exercise for developing and maintaining cardiorespiratory and muscular fitness and flexibility in healthy adults. Med Sci Sports Exerc 1998,30/6/
    4.J. Devlin - Effects of exercise on insulin sensivity in humans Diab Care 1992,15/11/
    5.J. E. Manson, E. B. Rimm, M. J. Stampfer et al - Physical activity and incidence of non-insulin dependent diabetes mellitus in woman Lancet,1991,338/8770/
    6.American Diabetes Association - Clinical Practice Recommendation 2000:diabetes mellitus and exercise Diab Care 2000 ,23/suppl 1/
    7.F.Kemmer - Prevention of hypoglycemia during exercise in type 1 diabetes Diab Care 1992,1992,15 /suppl 4/

     

     

    źródło bieganie.pl

     

    data-matched-content-rows-num="3" data-matched-content-columns-num="3"

  •   Amiotrofia cukrzycowa (neuropatia cukrzycowa proksymalna) to bardzo rzadki zespół chorobowy zaliczany do tzw niesymetrycznych powikłaniach neurologicznych w cukrzycy. To szczególna postać neuropatii cukrzycowej w trakcie której następuje uszkodzenie korzeni nerwu obwodowego. Zwykle występuje u pacjentów w starszym wieku z długą historią nie wyrównanej cukrzycy typu 2. Objawia się niedowładem a następnie atrofią (zanikiem) mięśni miednicy oraz kończyn dolnych. W pierwszym etapie objawy dotyczą proksymalnych części mięśni jednej strony. W wyniku osłabienia mięśni następuje przeciążenie niewydolnych struktur które doprowadzają do bólu podczas poruszania się. Najprostsze ruchy wymagają dużego wysiłku.

    Objawy:  
     

    - zaburzenia czucia głębokiego (brak orientacji i czucia przestrzennego). Chory często obija się o przedmioty które są w jego pobliżu.

    - zaburzenie czucia powierzchniowego charakteryzującego się pieczeniem, drętwieniem, przeczulicą.

     Diagnozę amiotrofii cukrzycowej przeprowadza się podczas elektromiografii (badanie przewodności nerwu).

     W leczeniu najważniejsze jest wyrównanie cukrzycy (prawidłowe HbA1c) oraz procedury medyczne znane z leczenia stopy cukrzycowej. Terapia trwa miesiącami lub latami i nie doprowadza do pełnego powrotu czucia i sprawności.

     

     glukoza.pl

     

     

    data-matched-content-rows-num="3" data-matched-content-columns-num="3"

  •  Przy podjęciu decyzji o odchudzaniu, należy poznać kryteria stosowane w ocenie masy ciała. Najpopularniejszym i najprostszym narzędziem do określenia i klasyfikacji niedowagi, nadwagi i otyłości jest wskaźnik masy ciała, szerzej znany jako BMI (body mas index). Uwzględniając zróżnicowania etniczne BMI zastąpił wcześniejsze tabela oparte głównie na badaniach statystycznych i jest obecnie powszechnie stosowany. Aby dowiedzieć się co jest z naszą wagą wystarczy masę ciała wyrażoną w kilogramach podzielić przez wzrost w metrach podniesiony do kwadratu.
     

    www.glukoza.pl

    Poniżej prosty przelicznik BMI on line

    Twoja waga(kg):

    Twój wzrost(cm):

    Twoje BMI:

    To znaczy:

     

     

      Oczywiście jak każdy wskaźnik, ten również nie jest doskonały. Jego wadą jest brak uwzględnienia składu masy ciała. Osoby z tzw mięśniową budową ciała mogą - zgodnie ze wzorem - zaliczone do osób z nadwagą. Należy więc, w pierwszej kolejności poznać jaką budowę ciała posiadamy.

    Prawidłowe BMI - między 18,5 a 25 kg/m2

    Niedowaga - poniżej 18,5 kg/m2.

    Wartości niższe lub równe 15 kg/m2są uznawane za niebezpieczne niski i mogą stanowić zagrożenie życia.

    W otyłości wyróżniamy III stopnie:

    Otyłość I stopnia: BMI ≥30 kg/m2

    Otyłość II stopnia: BMI ≥35 kg/m2

    Otyłość III stopnia:BMI ≥40 kg/m2

      

     Ten ostatni rodzaj otyłości określany jest terminem otyłości olbrzymiej, jest stanem zagrażającym życiu. Należy się natychmiast skonsultować z lekarzem !!!

     

     Uwaga! Szybka redukcja masy ciała nie jest zalecana przez żadnego dietetyka, w szczególności osobom starszym. Najbezpieczniejsza utrata masy ciała powinna wynosić około 0,5-1 kg/tydzień. Wpływa o korzystnie na układ naczyniowy, nie powoduje zmian w psychice oraz pozwala rozciągniętej skórze stopniowo dostosować się do nowej objętości.

     

    data-matched-content-rows-num="3" data-matched-content-columns-num="3"

  •  Naukowcy prowadzący badania nad anatomią i funkcjami mózgu odkryli kolejny powód aby systematycznie kontrolować poziom glukozy we krwi. Znaleziono kolejne zależności i podobieństwa w objawach pomiędzy cukrzycą a chorobą Alzheimera.

     Okazuje się, że wiedza oraz systematyczna kontrola poziomu cukru we krwi zmniejsza ryzyko wystąpienia choroby Alzheimera. Wyniki przedstawiono w Chicago podczas spotkania Society for Neuroscience gdzie skupiono się na:

    - otępieniu i wpływie biała ApoE2

    - zaburzenia pamięci

    - zaburzenia snu

    Wszystkie powyższe objawy można zaobserwować w nie leczonej lub źle kontrolowanej cukrzycy.

     Wiadomo że, występowanie tzw otępienia (objaw choroby Alzheimera) w grupie osób chorych na cukrzycę lub z zespołem metabolicznym jest dwukrotnie większa.Pomimo brakudokładnego wytłumaczenia tejzależności,zakłada się problemdotyczy przyswajania glukozy i przemiany materii w mózgu.W tym procesie u części osób wytwarza się białkoApoE2. Zmniejsza ono ryzyko rozwoju choroby Alzheimera poprzez zmniejszoną produkcję lepkich płytek w mózgu. Prawdopodobnie białko ApoE2 ma wpływ na glikolizę która jest pierwszą fazą rozkładu glukozy. Służy do otrzymywania energii w procesach metabolicznych.Badania wykazały że, glikoliza pozwala komunikować się komórkom w mózgu i wydalać toksyczne związki powiązane z chorobą Alzheimera. Białko podane myszom z rozwiniętą chorobą doprowadziło do poprawy produkcji energii w komórkach co zwiększa odporność mózgu na chorobę.

     Dieta bogata w tłuszcze zwierzęce i węglowodanyto jeden z czynników rozwoju cukrzycy typu 2. Dodatkowo, powoduje zaburzenia pamięci,co może również oznaczać rozwój choroby Alzheimera.

     Inne badaniapotwierdziły że, zmianywmózgu związane z chorobą Alzheimerapowodujązakłócanie snu.To samo powodująwahania poziomów glukozy we krwi.Częste hipoglikemie i hiperglikemie mają zły wpływ na sen osoby chorej na cukrzycę lub zespoły metaboliczne.A słaby sen jest czynnikiem determinującym powstawanie choroby Alzheimera.We wszystkich przypadkach mamy doczynienia z błędnymi kołami tworzonymi pomiędzy objawami cukrzycy a rozwojem Alzheimera.

     Warto więc często badać poziom cukru aby w miarę szybko wyłapać pierwsze objawy choroby Alzheimera. Dotyczy to zarówno osób chorych na cukrzycę jak i zdrowych. Należy pamiętać że zanim nastąpi rozwój cukrzycy, organizm wcześniej wysyła pewne niepokojące sygnały.

    data-matched-content-rows-num="3"      data-matched-content-columns-num="3"

  • Do głównych form leczenia cukrzycy typu 1 należy:

    1. Insulinoterapia.

     Zgodnie z wytycznymi Polskiego Towarzystwa Diabetologicznego, osoby chore na cukrzycę  typu 1 bezwzględnie powinne podczas leczenia  przyjmować insulinę. Do okresu leczenia insulinoterapią dodać należy również czas remisji choroby (dotyczy głównie cukrzycy typu 1 i LADA). Zaleca się stosowanie wielokrotnych podskórnych dawek insuliny przy użyciu pena lub ciągłego podawania insuliny za pomocą osobistej pompy insulinowej:

    - do każdego posiłku

    - do ewentualnych korekt glikemii 2 godziny po posiłku

    - do ewentualnych korekt glikemii podczas choroby

    - do ewentualnych korekt glikemii podczas wysiłku fizycznego

    - znajomość fizjologicznej ilość insuliny jaką nie powinno się przekraczać

    Długotrwałe stosowanie ponad fizjologicznych ilości insuliny może prowadzić do niekorzystnych zmian (powikłań), a także nadmiernego przyrostu masy ciała.

    2. Edukacja.
     
     Drugim ważnym czynnikiem leczenia i kontrolowania cukrzycy jest edukacja. Prowadzona, przy współpracy z wykwalifikowanym edukatorem diabetologicznym ma celu usamodzielnić chorego na umiejętność modyfikowania dawek insuliny zgodnie z zapotrzebowaniem.

     Szczególną uwagę należy zwrócić na umiejętność korekty dawek insuliny w odpowiedzi na:

    - zmiany w posiłkach (np. znajomość indeksu glikemicznego, przeliczania ww i wbt)

    - zmiany stylu życia (np. reakcja na zmiany w pracy)

    - zmiany w aktywności fizycznej

    - na wczesne objawy (indywidualne) hipoglikemii.

     Należy zapamiętać - warunkiem skutecznego leczenia jest prowadzenie samokontroli glikemii z użyciem glukometru i odnotowywanie tego w dzienniczku. Wykorzystać można również programy komputerowe, systemy CGM. Ułatwiają one optymalizację wyrównania cukrzycy szczególnie u pacjentów z częstymi epizodami hipoglikemii, hipoglikemią nocną, hipoglikemią ciężką czy dużymi dobowymi wahaniami glikemii.

    3. Dieta.

     Każda osoba chora na cukrzycę powinna zaznajomić się z zdrową dietą opartą na produktach o niskim indeksie glikemicznym. Umiejętne dobieranie produktów podawane w pięciu posiłkach dziennie, obniża znacząco powstawanie powikłań cukrzycowych. Wiedzę na temat odpowiedniej diety każdy diabetyk powinien uzyskać po konsultacji z dietetykiem.

    4. Aktywność fizyczna (sportowa).

    Cukrzyca typu 1 nie jest przeciwwskazaniem do uprawiania sportu przez diabetyków. Jednak aby sport (aktywność fizyczna) był bezpieczny dla osoby chorej musi znać swój organizm i jego reakcję na wysiłek fizyczny. Rodzaj wykonywanej aktywności sportowej detrminuje do wprowadzania odpowiedniego przygotowania np:

    - wysokokaloryczne śniadanie przed startem

    - rozpoczynanie wysiłku przy indywidualnie dobranym wysokim poziomie glukozy we krwi

    - częstotliwość podawanie węglowodanów prostych w odpowiedzi na zapotrzebowanie

    Wysiłek fizyczny należy zaczynać po konsultacji z lekarzem diabetologiem przy współpracy z przeszkolonym fizjoterapeutą lub trenerem personalnym.

     

     

     

    data-matched-content-rows-num="3"      data-matched-content-columns-num="3"

  •  Dieta koreańska. Popularność wśród nastolatków kpop-em (np zespół BTS), stylem życia i kuchnią z Korei Pd z roku na rok jest coraz większa. Nie jeden(a) marzy o wyjeździe i poznania tego egzotycznego kraju. Warto zatem poznać system kontrolowania diety istniejący w Korei Pd już od 1988 r, skorygowany w 2009 r i opublikowany w 2010 w poradniku Diabetes Food Exchange Guide. Stworzony dla diabetyków, ale przyda się każdemu.

     System diety koreańskiej został opracowany do prawidłowego zaplanowania diety oraz kontrolowania kaloryczności dla diabetyków przez m.in. Koreańskie Stowarzyszenie Diabetologiczne, Koreańskie Stowarzyszenie Dietetyczne, Koreańskie Towarzystwo Żywienia o nazwie Food Exchange System (system przeliczania żywności). Spełnia również cel edukacyjny dla wszystkich zainteresowanych tematami diet i odpowiada standardowej koreańskiej diecie.

     Food Exchange System podzielono na 6 grup żywnościowych (zboża, ryby, warzywa, tłuszcz i tłuszcze, nabiał, owoce). Następnie stworzono standardową jednostkę miary tzw „1 jednostka przeliczeniowa”, która odpowiada określonym składem i wartością odżywczą dla danej grupy. 

    Przykład:

    Wartości dla „1 jednostki przeliczeniowej” dla grupy zboża to:

    - 100 kcal, 23 g węglowodanów, 2 g białka, 0 tłuszczu.

     

     

    Patrz tabela:

      

     

    energia
    (kcal)

    ww
    (g)

    białko
    (g)

    tłuszcz
    (g)

    Zboża

    100

    23

    2

    -

    Mięso

    o niskiej zaw tłuszczu

    50

    -

    8

    2

    o średniej zaw tłuszczu

    75

    -

    8

    5

    o wysokiej zaw tłuszczu

    100

    -

    8

    8

    Warzywa

    20

    3

    2

    -

    Tłuszcze i oleje

    45

    -

    -

    5

    Mleko

    Pełne

    125

    10

          6

    7

    O niskiej zaw tłuszczu

    80

    10

    6

    2

    owoce

    50

    12

    -

    -

     

     

     Kolejnym krokiem było określenie ile gramów konkretnego produktu spełnia wymogi tego składu.

    Np.

     - 70 g ryżu spełnia wymogi 1 jednostki przeliczeniowej czyli ma100 kcal, 23 g ww i 2 g białka,

    albo

     - 50 g (3 kawałki) ciasteczek ryżowych ma 100 kcal, 23 g ww, 2 g białka.

     

     

    Tutaj tabele innych produktów.

     

     Następnie określono ile jednostek przeliczeniowych każdej z grup potrzebujemy w manu dnia w stosunku do dziennego indywidualnego zapotrzebowania kalorycznego.

     

     

    energia
    (kcal)

    zboża

    mięsa

    warzywa

    tłuszcze i oleje

    mleko

    owoce

    niski
    tłuszcz

    średni
    tłuszcz

    1,200

    5

    1

    3

    6

    3

    1

    1

    1,300

    6

    1

    3

    6

    3

    1

    1

    1,400

    7

    1

    3

    6

    3

    1

    1

    1,500

    7

    2

    3

    7

    4

    1

    1

    1,600

    8

    2

    3

    7

    4

    1

    1

    1,700

    8

    2

    3

    7

    4

    1

    2

    1,800

    8

    2

    3

    7

    4

    2

    2

    1,900

    9

    2

    3

    7

    4

    2

    2

    2,000

    10

    2

    3

    7

    4

    2

    2

    2,100

    10

    2

    4

    7

    4

    2

    2

    2,200

    11

    2

    4

    7

    4

    2

    2

    2,300

    11

    3

    4

    8

    5

    2

    2

    2,400

    12

    3

    4

    8

    5

    2

    2

     

     

     

    Przykład:

    Dla dziennego zapotrzebowania na 1700 kcal potrzebujemy:

    8 jednostek przeliczeniowych zbóż

    5 jednostek przeliczeniowych mięsa

    7 jednostek przeliczeniowych warzyw

    4 jednostek przeliczeniowych tłuszczy i oliw

    1 jednostek przeliczeniowych mleka

    2 jednostek przeliczeniowych owoców

     Trzymając się przykładu ryżu, to w ciągu dnia możemy go zjeść 560g (8 x 70g) w 3 lub 5 posiłkach. Tym sposobem planujemy inne składniki.

     Teraz to od nas zależy jakie produkty z danych grup znajdą się w naszym jadłospisie rozbitym na śniadanie, obiad i kolację. Obowiązuje to także osoby spożywające 5 posiłków w ciągu dnia.

     

    opracowane na podstawie http://www.diabetes.or.kr

     

     

    data-matched-content-rows-num="3"      data-matched-content-columns-num="3"

  •  Celem tego artykułu jest informacja dla diabetyków leczących się przy pomocy pompy insulinowej, jak bezpiecznie korzystać z fizykoterapii. Pacjenci z pompami insulinowymi stanowią coraz większą grupę osób, korzystających również z zabiegów w gabinetach fizjoterapeutycznych. Powodem jest refundacja oraz moda na aktywność sportową wśród młodych diabetyków. W związku z tym, oraz z uwagi na rozwój sprzętu medycznego, pojawiają się wątpliwości związane z w/w zabiegami (nie mylić z fizjoterapią).

     W grę wchodzą dwa aspekty, pierwszy to ewentualne uszkodzenie pompy insulinowej, oraz drugi dotyczący bezpieczeństwa pacjenta.

    Główne zabiegi fizykoterapeutyczne z którymi można się spotkać to:

    - diadynamik – leczenie za pomocą prądów

    - magnetotronik – leczenie za pomocą pola magnetycznego

    - laser – leczenie podczerwienią

     Dane jednego z producentów pomp insulinowych, (Manual - podręcznik użytkownika, urządzenia medyczne - badania naukowe), dają do myślenia, iż najlepszym rozwiązaniem jest odłączenie pompy na czas zabiegów (czas ten jednostkowo nie przekracza zwykle 15 min na zabieg).

     W gabinetach fizykoterapeutycznych często znajduje się kilka urządzeń, które podczas swej pracy emitują pole elektromagnetyczne i elektrostatyczne. Może mieć to wpływ na wykasowanie ustawień lub całkowitego zniszczenia urządzenia.

     Osobnym zagadnieniem, to korzystanie z zabiegów (głównie diadynamik - leczenie prądem), pod warunkiem iż części, które pozostają pod skórą (wkłucie), nie są wykonane z materiałów metalowych (igła, inne elementy). Prąd przechodzący przez metal może doprowadzić do poparzenia. Tu bezpieczniej będzie, korzystać z terapii polem magnetycznym lub z lasera.

     

    Tutaj więcej informacji z dziedziny rehabilitacji

     

     

    data-matched-content-rows-num="3" data-matched-content-columns-num="3"

  •   FreeStyle Libre to innowacyjny system do pomiaru glukozy, który umożliwia bezbolesny odczyt poziomu cukru w 1 sekundę, tak często jak chcesz, dyskretnie i bez konieczności nakłuwania palców. Z FreeStyle Libre mogą korzystać dorośli i dzieci od 4 roku życia. System składa się z dwóch elementów – czytnika i sensora. Sensor aplikuje się na tylnej stronie ramienia, a czytnik służy do odczytu pomiarów glikemii. Wystarczy zbliżyć go do sensora, nawet przez ubranie i... gotowe.

    Sensor

    • działa 14 dni– automatycznie mierzy i zapisuje odczyty stężenia glukozy w dzień i w nocy

    • wodoodporny– może być noszony podczas kąpieli w wannie i pod prysznicem, podczas pływania i ćwiczeń

    • dyskretny– można go wygodnie nosić pod ubraniem, wielkością przypomina monetę pięciozłotową

    • nie wymaga kalibracjipoprzez nakłucie opuszki palca

    Czytnik

    • po zeskanowaniu sensorapokazuje aktualny odczyt stężenia glukozy, wyniki z ośmiu godzin i strzałkę trendu wskazującą kierunek zmian stężenia glukozy

    • kompaktowy, lekki, poręczny

    • kolorowy ekran dotykowy z podświetleniem– pozwala odczytywać wyniki w ciemności

    • skanuje nawet przez ubranie

    • zapisuje dane o glikemii z ostatnich 90 dni

    źródło: www.freestylelibre.pl

     

    data-matched-content-rows-num="3"      data-matched-content-columns-num="3"

  • 1. Białystok

    www.udsk.pl

    Uniwersytecki Dziecięcy Szpital Kliniczny im. L. Zamenhofa w Białymstoku

    15-274 Białystok, ul. Jerzego Waszyngtona 17

    tel. 85 74 50 500 fax: 85 74 21 838Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.

    Klinika Pediatrii, Endokrynologii, Diabetologii z Pododdziałem Kardiologii

    Telefony:+48 85 74 50 732, faks: +48 85 74 50 730

    dyżurka lekarska :
    – Endokrynologia/Diabetologia +48 85 74 50 724
    dyżurka pielęgniarska:
    – Endokrynologia/Diabetologia+48 85 74 50 722

    2. Bydgoszcz

    www.wsd.org.pl

    Wojewódzki Szpital Dziecięcy
    im. J. Brudzińskiego w Bydgoszczy
    Ul. Chodkiewicza 44, 85-667 Bydgoszcz
    centrala 52-32-62-100 fax 52-32-62-101

    3. Gdańsk

    www.uck.pl

    Uniwersyteckie Centrum Kliniczne
    80-952 Gdańsk, Dębinki 7

    Rejestracja telefoniczna:58 727 05 05

    e-mail:Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.

    telefon: (58) 349 20 00 e-mail: Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.

    4. Katowice

    www.gczd.katowice.pl

    Górnośląskie Centrum Zdrowia Dziecka im. św. Jana Pawła II

    Samodzielny Publiczny Szpital Kliniczny Nr 6
    Śląskiego Uniwersytetu Medycznego w Katowicach

    40-752 Katowice, ul. Medyków 16 Centrala (32) 207 18 00

    Kontakt z Oddziałem Diabetologii Dziecięcej:
    Telefon do pielęgniarek: 32207 16 95
    Telefon do lekarzy: 32 207 16 55

    5. Kielce

    www.wszzkielce.pl

    Wojewódzki Szpital Zespolony

    ul. Grunwaldzka 45, 25-736 Kielce

    Fax 41 345 06 23 Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.

    centrala 41 345 63 25
    dyżurka pielęgniarek: 41 347 04 10

    6. Koszalin

    www.swk.med.pl

    Szpital Wojewódzki im. Mikołaja Kopernika w Koszalinie
    ul. T. Chałubińskiego 7, 75-581 Koszalin

    Centrala tel.:94 34 88 400

    Pokój Pielęgniarek 94 34 88 116

    7. Kraków Prokocim

    www.szpitalzdrowia.pl

    Uniwersytecki Szpital Dziecięcy w Krakowie
    ul. Wielicka 265, 30-663 Kraków

    Telefon na centralę szpitala:+ 48 12 658 20 11
    Telefon czynny 24h przez 7 dni w tygodniu

    Dyżurka lekarska diabetologii +48 12 658 20 11 wewn. 1754

    Telefon do sekretariatu: +48 12 658 20 11 wew. 1323 lub +48 12 658 12 77
    Faks do sekretariatu: +48 12 658 10 05
    E-mail: Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.

                                                                                                                 c.d - kliknij następny artykuł


     8. Lubin

    MIEDZIOWE CENTRUM ZDROWIA S.A.

    M. Skłodowskiej-Curie 54, budynek D-40

    59-301 Lubin

    tel. +48 76 84 60 300

    9. Lublin

    www.usdl.lublin.pl

    Uniwersytecki Szpital Dziecięcy w Lublinie

    Klinika Endokrynologii i Diabetologii Dziecięcej

    im. prof. Antoniego Gębali 6, 20 – 093 Lublin

    tel rejestracja 81 71 85 108 mail Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.

    tel oddział : 81 71 85 444

    10. Łódź

    http://www.iczmp.edu.pl

    Instytut Zdrowia Matki Polki

    ul. Rzgowska 281/289, 93-338 Łódź

    Klinika Endokrynologii i Chorób Metabolicznych

    tel. 42 271 11 41

    11. Olsztyn

    www.wssd.olsztyn.pl

    WOJEWÓDZKI SPECJALISTYCZNY SZPITAL DZIECIĘCY
    im. prof dr. Stanisława Popowskiego w Olsztynie

    ul. Żołnierska 18 a, 10 – 561 Olsztyn

    rejestracja: 89 539 32 00

    12. Opole

    http://www.wcm.opole.pl

    Uniwersytecki Szpital Kliniczny w Opolu
    al. W. Witosa 26, 45-401 Opole
    e-mail: Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.

    rejestracja: 77 45 20 111, 77 45 20 150, 77 45 20 210

    13. Poznań

    www.skp.ump.edu.pl

    Szpital Kliniczny im. Karola Jonschera Uniwersytetu Medycznego im. Karola Marcinkowskiego w Poznaniu

    Tel. centrala: 61 8491200

    Tel. centrala informacja 61 8491211

    Fax: 61 84 83 362

    14. Rzeszów

    http://www.szpital2.rzeszow.pl

    Kliniczny Szpital Wojewódzki

    im. Św Jadwigi Królowej

    II Klinika Pediatrii, Endokrynologii i Diabetologii Dziecięcej

    centrala: 17 86 64 000

    15. Szczecin

    https://spsk1.szn.pl

    Samodzielny Publiczny Szpital Kliniczny Nr 1 Pomorskiego Uniwersytetu Medycznego
    im. prof. Tadeusza Sokołowskiego

    71-252 Szczecin, ul. Unii Lubelskiej 1

    centrala: tel.: 91 425-3000 tel. kliniki : 91 425-3540, fax.: 91 425-3542

    16. Warszawa

    http://www.czd.pl

    Instytut "Pomnik - Centrum Zdrowia Dziecka"

    Adres:Al. Dzieci Polskich 20, 04-730 Warszawa

    Oddział diabetologii:

    Sekretariat tel:+48 22 815 75 78

    Sekretariat fax:+48 22 815 16 45

    e-mail:Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.

    17. Warszawa

    http://spdsk.edu.pl

    Samodzielny Publiczny Dziecięcy Szpital Kliniczny

    im. Józefa Polikarpa Brudzińskiego w Warszawie

    ul. Żwirki i Wigury 63A, 02-091 Warszawa

    Punkt Informacyjny
    tel: 22 317 91 64
    tel: 22 317 91 65
    e-mail: Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.

    18. Wrocław

    http://www.spsk1.com.pl

    Samodzielny Publiczny Szpital Kliniczny Nr 1 we Wrocławiu

    ul. M. Curie-Skłodowskiej 58 50-369 Wrocław

    Oddział kliniczny endokrynologii dziecięcej

    (71) 770 31 17, (71) 328-06-82, Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.

     

     

  •  Makulopatia cukrzycowa (DME – Diabetic Macula Edema) – to jedno z najbardziej znanych powikłań cukrzycowych dotyczących wzroku. Jest następstwem cukrzycowej choroby oczu, dawniej znanej pod pojęciem retinopatii cukrzycowej. Jako efekt hiperglikemii, uważana za główną przyczyną utraty wzroku wśród osób chorujących na cukrzycę typu 2.

     Cukrzyca na wskutek wysokich poziomów cukru powoduje większe predyspozycje do krzepliwości krwi w naczynkach krwionośnych naszego organizmu, w tym oka. Dlatego w przebiegu makulopatii cukrzycowej dochodzi do ograniczenia krążenia krwi w środkowej części siatkówki oka. Doprowadza to do obrzęku znajdującej się tam plamki (cukrzycowy obrzęk plamki) poprzez zakrzepy i zastoje krwionośne. Plamka zaś odpowiada za, przetwarzanie padającego światła w obraz, który widzimy. Zmiany powstałe na wskutek długo utrzymującej się hiperglikemii (wysoki poziom cukru) w rejonie plamki ograniczają dopływ światła, co w efekcie pogarsza wzrok.

     

     

     

    Objawy makulopatii cukrzycowej:
    - pogorszenie widzenia wprost proporcjonalne do czasu utrzymywania się obrzęku

    Leczenie makulopatii cukrzycowej:

    - terapia anty-VEGF - zastrzyki powodujące zmniejszenie obrzęku podawane do oka

    - fotokoagulacja plamki (FK) ogniskowa lub grid – leczenie laserem mikropulsowym

    - ogniskowa fotokoagulacja laserowa

    - kortykosteroidy – sterydy przeciwzapalne

    Powyższe leczenie nie działa na przyczyny cukrzycowego obrzęku plamki w procesie makulopatii. Jest jedynie działaniem wyłącznie ukierunkowanym na objawy, które powstały na wskutek źle kontrolowanej cukrzycy. Tak jak w każdym powikłaniu cukrzycowym, tak i w tym przypadku należy dodatkowo skupić się na prawidłowym prowadzeniu i leczeniu cukrzycy.

     

     

    data-matched-content-rows-num="3"      data-matched-content-columns-num="3"

  •  Test OGTT (oral glucose tolerance test) – doustny test tolerancji glukozy. Badanie wykorzystywane do diagnozy cukrzycy i stanów przed cukrzycowych (np insulinooporność). Polega na określeniu czasu wydzielenia insuliny w reakcji organizmu na podanie 75 g glukozy.
     
    Wskazania:
    - stan przedcukrzycowy
    - insulinooporność
    - zespół metaboliczny
    - podwyższony poziom glukozy na czczo
    - cukrzyca w rodzinie
    - cukrzyca u kobiet w ciąży

     Test OGTT należy wykonywać bez wcześniejszego ograniczania spożycia węglowodanów, w godzinach porannych u osoby będącej na czczo, wypoczętej, po przespanej nocy. Dwugodzinny okres między wypiciem roztworu zawierającego 75 g glukozy a pobraniem próbki krwi osoba badana powinna spędzić w miejscu wykonania testu, w spoczynku.

     Wszystkie oznaczenia stężenia  glukozy powinny być wykonywane w osoczu krwi żylnej, w laboratorium;

    — w przypadku konieczności wykonania OGTT u osoby z nietolerancją glukozy (tj. stanem przedcukrzycowym) przyjmującej z tego powodu metforminę należy przerwać jej stosowanie na co najmniej tydzień przed dniem, w którym przeprowadzony zostanie OGTT;

    — preferowaną metoda diagnostyki zaburzeń tolerancji węglowodanów jest wykonywanie OGTT w laboratorium z krwi żylnej. Nie należy stosować do celów diagnostycznych oznaczeń glikemii wykonywanych przy użyciu glukometrów.

    Wyniki i interpretacja

    - wynik poniżej 140 mg/dl (7,8 mmol/l) po 2 godzinach - prawidłowe stężenie glukozy.

    - wynik w zakresie 140–199 mg/dl (7,8–11,0 mmol/l) po 2 godzinach - nieprawidłowa tolerancja glukozy (ang. impaired glucose toleration, IGT).

    - wynik powyżej 200 mg/dl (≥11,1 mmol/l) po 2 godzinach - rozpoznanie cukrzycy

     

     

    źródło: Zalecenia kliniczne dotyczące postępowania u chorych na cukrzycę, 2016 www.dk.viamedica.pl

     

     

    data-matched-content-rows-num="3" data-matched-content-columns-num="3"

  • Pen do insuliny – automatyczny wstrzykiwacz insuliny z wbudowaną skalą. Jego nazwa wywodzi się od jego kształtu (pen ang. – pióro) i powszechnie przyjęła się w języku polskim.

    Udostępnij

     Pen ułatwia bezpieczne i dokładne podanie koniecznej dawki insuliny (np. peny dla osób słabo widzących z dużymi cyframi na skali) i dodatkowo zmniejszają strach związany z widokiem igły i strzykawki (np. peny typu PenMate stosowane u dzieci mają dodatkowo ukrytą igłę w specjalnej nakładce, co czyni ją niewidoczną). Większość igieł ma dł 6, 8, 12 mm. Do penów używane są wkłady, które z uwagi na miniaturowe kształty pena, zawierają insulinę w stężeniu 100 jednostek w mililitrze. Wkład ma zwykle 3 ml pojemności.

    źródło: wikipedia.org

     

    data-matched-content-rows-num="3" data-matched-content-columns-num="3"

  • Peptyd C -składający się z ok. 31 reszt aminokwasowych, część cząsteczki proinsuliny łącząca łańcuchy A i B insuliny. Peptyd C jest wydzielany podczas uwalniania insuliny z trzustki i razem z nią dostaje się do krwioobiegu. Powstaje w związku z tym w stosunku 1:1 z cząsteczkami insulinyOsoby nie wytwarzające insuliny (na przykład chore na cukrzycę typu 1) nie wytwarzają też peptydu C.

    Udostępnij

    Stężenie peptydu C we krwi odpowiada stężeniu wydzielanej insuliny, stąd zastosowanie peptydu C jako markera. U osób przyjmujących preparaty insuliny pozwala ocenić zachowanie wydzielania endogennej insuliny. Przy diagnozowaniu cukrzycy, podwyższone lub prawidłowe stężenie peptydu C wskazuje na cukrzycę typu 2, niskie – na cukrzycę typu 1.

    W przypadku cukrzycy typu 2 poziom peptydu C pozwala na optymalny dobór leku – przy normalnym i wysokim poziomie lepsze wyniki daje podawanie biguanidów (np. metforminy), przy obniżonym zwykle stosuje się pochodne sulfonylomocznika (najczęściej glimepiryd), czasem w skojarzeniu z innymi lekami.

                                                                 

    data-matched-content-rows-num="3" data-matched-content-columns-num="3"

  • 1. Postępowanie orzecznicze wobec kierowców z cukrzycą reguluje załącznik nr 6 do rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 17 lipca 2014 r. w sprawie badań lekarskich osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdami i kierowców (DzU z 2014 r. poz. 949) pt. „Szczegółowe warunki badania lekarskiego w zakresie cukrzycy”.

    2. Na podstawie przeprowadzonego badania lekarskiego, wyników badań dodatkowych oraz wniosków z konsultacji uprawniony do badań kierowców lekarz ocenia ryzyko dla bezpieczeństwa ruchu drogowego, uwzględniając je w orzeczeniu lekarskim.

    3. Zgodnie z punktem 4 wyżej wymienionego załącznika do rozporządzenia obowiązek uzyskania opinii specjalisty w dziedzinie diabetologii albo innego lekarza prowadzącego leczenie cukrzycy, w tym o braku innych przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami związanych z cukrzycą, dotyczy osób:

    - ubiegających się o lub posiadających prawo jazdy kategorii C1, C1+E, C, C+E, D1, D1+E, D, D+E lub pozwolenie na kierowanie tramwajem;

    - wykonujących transport drogowy,

     

     

    - kierujących pojazdem uprzywilejowanym bądź przewożącym wartości pieniężne;

    - instruktorów i egzaminatorów prawa jazdy.

    4. Lekarz uprawniony do badań kierowców w przypadku wątpliwości diagnostyczno-orzeczniczych może zlecić również konsultację diabetologiczną w przypadku, gdy:

    - pacjent ma niedostateczną wiedzę dotyczącą cukrzycy, jej leczenia i możliwych powikłań;

    - pacjent nie stosuje się do zaleceń lekarskich, a w szczególności nie prowadzi samokontroli glikemii lub nie stosuje zleconej farmakoterapii;

    - w udokumentowanej samokontroli glikemia niższa niż 70 mg/dl stanowi powyżej 10% wszystkich wyników;

    - nie ma wyrównania metabolicznego choroby (HbA1c> 8%).

    5.Konsultacja diabetologiczna do badań kierowców, aby mogła być uwzględniona przez lekarza orzecznika,musi zakończyć się wydaniem opinii w formie karty konsultacyjnej diabetologicznej, według wzoru określonego w załączniku nr 6 do wyżej wymienionego rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 17 lipca 2014 r. (patrzs. A63).

    6.Lekarz diabetolog, wypełniając kartę konsultacyjną, powinien także ocenić zdolność chorego do kierowania pojazdem. Postępowanie związane z zaburzeniami gospodarki węglowodanowej może mieć następujący wpływ na ostateczną decyzję orzeczniczą:

    - brak przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami silnikowymi:

    bez ograniczeń czasowychwynikających z przeprowadzonej diagnostyki zaburzeń gospodarki węglowodanowej,

    ze wskazaniem ograniczeń czasowychwynikających ze stwierdzonych zaburzeń gospodarki węglowodanowej (odpowiadające niskiemu lub zwiększonemu ryzyku dla bezpieczeństwa ruchu drogowego);

    - przeciwwskazania zdrowotne do kierowania pojazdami silnikowymi wynikające ze stwierdzonych zaburzeń gospodarki węglowodanowej:

    względne — ze wskazaniem 6-miesięcznego terminu, po którym pacjent ponownie będzie mógł przystąpić do kwalifikacji lekarskiej (odpowiadające wysokiemu ryzyku dla bezpieczeństwa ruchu drogowego z możliwością ponownego badania kwalifikującego),

    bezwzględneprzeciwwskazania zdrowotne do kierowania pojazdami silnikowymi (odpowiadające wysokiemu ryzyku dla bezpieczeństwa ruchu drogowego bez zaznaczenia terminu ponownego badania kwalifikującego).

    7.Bezwzględne przeciwwskazania do kierowania pojazdami są następujące: u kierowców posiadających prawo jazdy kategorii: AM, A1, A2, A, B1, B, B+E lub T - nawracająca ciężka hipoglikemia (tj. co najmniej 2 przypadki ciężkiej hipoglikemii w okresie ostatnich 12 miesięcy),

     

     

     

    - nieświadomość hipoglikemii; u kierowców posiadających prawo jazdy kategorii C1, C1+E, C, C+E, D1, D1+E, D, D+E lub pozwolenie na kierowanie tramwajem, wykonujących transport drogowy lub kierujących pojazdem uprzywilejowanym bądź przewożącym wartości pieniężne, a także instruktorów i egzaminatorów prawa jazdy

    - jakikolwiek przypadek ciężkiej hipoglikemii,

    - nieświadomość hipoglikemii,

    - inne powikłania związane z cukrzycą, wykluczające możliwość kierowania pojazdami.

    8.Wypełnioną kartę konsultacyjną specjalista diabetolog przekazuje za pośrednictwem pacjenta lekarzowi uprawnionemu do badań kierowców. W przypadku negatywnej opinii o możliwości kierowania pojazdami zaleca się przekazanie przez diabetologa takiej informacji bezpośrednio orzecznikowi, który skierował na konsultację.

    9.Lekarzem właściwym do przeprowadzenia konsultacji diabetologicznej jest lekarz mający specjalizację w dziedzinie diabetologii lub lekarz posiadający inną specjalizację, prowadzący leczenie cukrzycy u konsultowanego pacjenta. 

    Zalecenia kliniczne dotyczące postępowania u chorych na cukrzycę, 2016

    źródło:www.dk.viamedica.pl 

     

     

     

    data-matched-content-rows-num="3" data-matched-content-columns-num="3"

  •  Jak przeliczać popularne produkty żywnościowe z Korei w diecie diabetyka? Zapoznaj się z tabelami.
    Opracowane do prawidłowego zaplanowania diety oraz kontrolowania kaloryczności dla diabetyków przez m.in. Koreańskie Stowarzyszenie Diabetologiczne, Koreańskie Stowarzyszenie Dietetyczne, Koreańskie Towarzystwo Żywienia o nazwie Food Exchange System (system przeliczania żywności). Spełnia również cel edukacyjny dla wszystkich zainteresowanych tematami diet i odpowiada standardowej koreańskiej diecie.
     
    Zboża:

    100kcal, carbohydrate 23g, protein 2g

    Produkt

    Waga w gr na 1 jednostkę przeliczeniową

    Ryż / ryż brązowy

    70 (1/3 miseczki)

    Kleik ryżowy

    140

    Płatki / zboża w proszku

    30 (suszone) / 70

    Makaron

    30 suchy / 90 gotowany

    Ziemniak / ziemniak słodki

    140 / 70

    Ciasteczka ryżowe

    50 g (3 sztuki)

    Chleb

    35 (1 kromka)

    Galaretka skrobiowa

    200

    Kasztany i orzechy gingko

    60

    Płatki kukurydziane

    30

    kukurydza trzcinowa (suszona)

    30

    nurungji (prażony ryż)

    30 (1.5 miseczki)

    Krakersy

    20 ( 5 sztuk)

    Groszek

    70 (pół szklanki)


    Warzywa:

    20 kcal, ww 3g, białko 2g

    Produkt

    Waga w gr na 1 jednostkę przeliczeniową

    Większość warzyw

    70

    Warzywa korzeniowe (korzeń lotosu, korzenie kwiatowe balonu, łopian, langusta pospolita), słodka dynia, łodyga kwiatowa, cebula walijska, liście perilla, liście papryki czerwonej

    40

    Warzywa odwodnione (suszone plastry dyni, suszone asterowe szabelki, suszone kostki rzodkiewki, czosnek)

    7

    Większość wodorostów

    70

    Wodorostzielenicy Capsosiphon fulvescens

    20

    Wodorosty Laver

    2

    Większość grzybów

    50

    Suszone grzyby

    7

    Większość kimchi

    50

    Dong chi mi, nabak kimchi

    70

    Sok z marchwii

    40

    Szpinak

    70

    Marchew

    70

    Ogórek

    70

     

    Lotos korzeń

    40

    Shitake grzyby

    50

    Kwiat ballonu - korzeń

    40

    Słodka dynia / dynia

    40 / 70

    Oyster grzyby

    50


    Tłuszcze i oleje:

    45kcal, fat 5g

    Produkt

    Waga w gr na 1 jednostkę przeliczeniową

    Oleje warzywne

    5

    Tłuszcze

    5

    Orzechy i nasionka

    8

    Sosy

    10

    Orzeszki Pini

    8

    Orzech włoski

    8

    Migdały

    8

    Suszone grzyby

    7


    Mleko:

    Pełne mleko : 125kcal, ww 10g, białko 6g, tłuszcz 7g
    Odtłuszczone mleko : 80kcal, ww 10g, białko 6g, tłuszcz 2g

     

    Produkt

    Waga na 1 jednostkę przeliczeniową

    Mleko pełne

    200 ml

    Mleko sojowe

    200 ml

    Mleko w proszku

    25 g

    Mleko odtłuszczone

    200 ml


    Białko tak jak mięso o średniej zawartości tłuszczu

    75 kcal, białko 8g,tłuszcz 5g

    Jajka kurze

    55

    Jajka przepiórcze

    40

    Twaróg sojowy – surowy / niesprasowany / miękki

    80 / 200/ 150

    Natto

    40


    Owoce:

    50 kcal, ww 12g

    Produkt

    Waga w gramach na 1 jednostkę przeliczeniową

    Gruszka żółta w puszce

    60

    Gruszka biała w puszce

    60

    Suszone owoce

    15 ale suszone banany - 10

    Soki

    100 ale sok z gruszki, winogron - 80

    Słodki śliwodaktyl (persymona), jabłko, granat, czereśnia, zielone kiwi, figa, jagoda, winogrona (winogrona, kyoho, zielony veriety)

    80

    Cytryna, pomarańcza, hallabong (mandarynko-pomarańcza)

    100

    Melon, mandarynka satsuma

    120

    Grejpfrut, japońska morela, biała brzoskwinia, arbuz, orientalny melon, śliwka, morela, koreańska czereśnia, truskawka, malina, żółta brzoskwinia

     

    150

    Pomidor czereśniowy / pomidor

    300 / 350

    Banan

    50

    Truskawki

    150

     


    Mięso i ryby:

    50 kcal, biało 8g, tłuszcz 2g - niska zawartość tłuszczu

    75 kcal, białko 8g, tłuszcz 5g - średnia zawartość tłuszczu

    100 kcal, białko 8g, tłuszcz 8g - wysoko zawartość tłuszczu

    Produkt

    Waga w gr na 1 jednostkę przeliczeniową

    Mięso

    40

    Smażony steak w sosie

    15

    Ryby / ryby suszone

    50 / 15

    Pasty rybne

    50

    Ryby solone

    40

    Krewetki, kalmary

    50

    Skorupiaki, kraby, ostrygi

    70

    Ośmiornica, tryskająca muszla morska

    100

    Morski ogórek

    200

     

    Wieprzowina

    40

    Wołowina

    40

    Mrożony Pollack (ryba z rodziny śledziowatych)

    50

    Suszona kałamarnica

    15

    Suszone anchovy

    15

     

    Produkt

    Waga w gramach na 1 jednostkę przeliczeniow

    Mięso

    40

    Kiełbaski

    40

    Ryby w puszce

    50

    Ser

    30

    Smażony tobu

    30

    Węgorz

    50

    Boczek

    40

    Kurczak

    40

    Żeberka

    40

    data-matched-content-rows-num="3"      data-matched-content-columns-num="3"

  •  Ogólnopolski projekt badań przesiewowych dotyczących wczesnego wykrywania cukrzycy typu 1 u dzieci, ma na celu wyłapać i rozpocząć leczenie dzieci zagrożonych wystąpieniem cukrzycy typu 1, zanim wystąpią objawy kliniczne. Koordynatorem projektu został Prof. Artur Bossowski z UMB (Uniwersytet Medyczny Białystok) a do współpracy zaproszone zostaną największe centra kliniczne leczące cukrzycę typu 1 w Polsce. Badania przeprowadzone zostaną u dzieci z tzw grup ryzyka, gdzie rodzice lub rodzeństwo mają zdiagnozowaną cukrzycę typu 1. Badania wykazują że, w danej populacji, rozpoznanie cukrzycy typu 1 ma związek z występowaniem tzw haplotypu HLA (human leucocyte antygen) który predysponuje do zachorowania. Dlatego w głównej mierze obserwacją objęta musi być najbliższa rodzina chorego. Badanie będzie polegać na pobraniu krwi od dziecka, a następnie wysyłana zostanie do analizy w renomowanym ośrodku w FIRS Lab RSR Cardiff w Wielkiej Brytanii. W przypadku wyniku dodatniego ta sama próbka krwi posłuży do dalszych badań przeciwciał przeciwinsulinowych oraz w kierunku przeciwciał przeciwko wyspom trzustkowym typu β. W sytuacji obu dodatnich wyników młodzi pacjenci zostaną objęci pełną opieką diabetologiczną (edukacja w cukrzycy, prawidłowa dieta, właściwy tryb życia, wysiłek fizyczny) oraz nauki i wprowadzenia stałego monitorowania glikemii (badanie HbA1c i OGTT). To wszystko ma uchronić potencjalnego pacjenta przed bardzo ciężkimi objawami (utrata masy ciała, śpiączka ketonowa, kwaśny oddech, nadmierne pragnienie, zakwaszenie organizmu itd.), które towarzyszą zachorowaniu na cukrzycę typu 1.

     Dodatkowym plusem projektu, dzięki współpracy z Uniwersytetem Medycznym w Gdańsku, istnieje możliwość wprowadzenia terapii cukrzycy we wczesnym stadium u dzieci poprzez tzw program Tregs.

    Kiedy dochodzi do ujawnienia choroby wyspy trzustkowe β zniszczone są w 80% a prawie 1/3 pacjentów trafia na oddział z kwasicą ketonową. Kwasica to zaburzenie powstałe w wyniku długotrwałego niedoboru insuliny. Jest to stan zagrażający życiu. Dlatego celem projektu jest wykrycie obecności przeciwciał w stadium przedobjawowymiobjęciadziecka ścisłą opieką diabetologicznąi uniknięcia stresu organizmupowstającegoprzy rozpoznaniu choroby, idąc śladami Mayo Clinic (USA) i ośrodka w Monachium (Niemcy).

    Ryzyko zachorowaniana DM 1 (diabetes mellutis type 1)astopień pokrewieństwa

    - 40% dla bliźniaka jednojajowego,

    - 6-17% dla rodzeństwa

    - 1-4% u potomstwa matek chorych na DM1

    - 3-8% u potomstwa ojców chorych na DM1

    - 30% u obojga rodziców chorych na DM1.

    żródło: https://www.umb.edu.pl/aktualnosci

    Glukoza.pl

    data-matched-content-rows-num="3"      data-matched-content-columns-num="3"

  •  Okres przechodzenia spod opieki diabetologa pediatry pod opiekę diabetologa internisty jest momentem szczególnym w życiu młodego chorego na cukrzycę typu 1. Naczelną zasadą w przekazaniu chorego pod opiekę poradni diabetologicznej dla dorosłych powinno być utrzymanie ciągłości opieki lekarskiej, bez powstawania istotnej przerwy między opuszczeniem poradni pediatrycznej a rozpoczęciem leczenia w poradni internistycznej. Aby proces ten przebiegał bez zakłóceń, wskazane jest przestrzeganie następujących zaleceń:

    1. Moment przekazania opieki nad chorym na cukrzycę zporadni pediatrycznej do poradni diabetologicznej dla dorosłych powinien być ustalany indywidualnie, tak aby proces ten nie zakłócał przebiegu terapii. W zależności od rozwoju emocjonalnego pacjenta, jego sytuacji rodzinnej i edukacyjnej oraz innych uwarunkowań optymalny okres przekazania opieki to wiek 16–21 lat.

    2. Pacjent powinien być przygotowywany przez lekarza pediatrę do przejścia pod opiekę internistyczną przez co najmniej rok.

    3. Na ostatniej wizycie wdiabetologicznej poradni pediatrycznej, odbywającej się nie później niż 6 miesięcy przed przekazaniem opieki, pacjent powinien być kierowany na wizytę w diabetologicznej poradni internistycznej w sposób skoordynowany, co w szczególności oznacza: — ustalenie terminu wizyty w poradni internistycznej — po wcześniejszym porozumieniu z daną poradnią, jej koordynatorem i, optymalnie, z konkretnym lekarzem; — przekazanie choremu Karty Informacyjnej Opieki Pediatrycznej, sporządzonej według wzoru (patrz str. A58), zawierającej wszelkie istotne informacje dotyczące przebiegu leczenia cukrzycy w placówce pediatrycznej; — przesłanie pocztą (tradycyjną lub elektroniczną) kompletu informacji (w tym danych tzw. wrażliwych, np. dotyczących trudności w leczeniu danego chorego, jego trudnej sytuacji rodzinnej itp.) do poradni przejmującej opiekę nad chorym; — powiadomienie poradni internistycznej (np. drogą elektroniczną) o zakończeniu opieki pediatrycznej i przekazaniu chorego pod opiekę internistyczną.

    4. Pacjent powinien zostać objęty opieką internistyczną najpóźniej 6 miesięcy po zakończeniu opieki pediatrycznej.

    5. Wskazane jest tworzenie regionalnych sieci współpracujących poradni pediatrycznych i internistycznych, między którymi ustalono by zasady stałego kontaktu i przekazywania pacjentów. Współpraca ta powinna polegać między innymi na: — tworzeniu z rocznym wyprzedzeniem przez poradnię pediatryczną listy pacjentów, którzy opuszczą tę poradnię, i jej regularnym przekazywaniu do poradni dla dorosłych; — opracowaniu i zaakceptowaniu wspólnych wzorów dokumentacji, między innymi Karty Informacyjnej Opieki Pediatrycznej; — ustaleniu niezawodnych kanałów komunikacji, także drogą elektroniczną.

    6. W przypadku dużej liczby przekazywanych pacjentów wskazane jest utworzenie — zarówno w poradni  pediatrycznej, jak i internistycznej — funkcji koordynatora ds. przekazywania opieki, którego zadaniem byłoby regulowanieprocesu kierowania i przejmowania chorych, ustalanie terminów wizyt, zapewnienie sprawne-go przepływu informacji itd.

    7. Tworzenie odrębnych dni przyjęć dla pacjentów przechodzących pod opiekę poradni dla dorosłych nie jest niezbędne, ale może być pomocne, np. ze względów organizacyjnych. W planowaniu pracy poradni inter-nistycznej należy bowiem uwzględnić fakt znacznie większej czasochłonności wizyt pacjentów przechodzących spod opieki pediatrycznej, zwłaszcza jeżeli są oni leczeni za pomocą osobistej pompy insulinowej.

    Opracował zespół:

    Leszek Czupryniak, Przemysława Jarosz-Chobot, Tomasz Klupa, Małgorzata Myśliwiec, Agnieszka Szadkowska, Bogna Wierusz-Wysocka, Bogumił Wolnik

    źródło :www.dk.viamedica.plZalecenia kliniczne dotyczące postępowania u chorych na cukrzycę, 2016 

    data-matched-content-rows-num="3" data-matched-content-columns-num="3"