kontroluj cukrzycę z nami
A A A

leczenie

  • Hormon wzrostu a cukrzyca

     Hormon wzrostu GH (polipeptyd) - wytwarzany cyklicznie w przednim płacie przysadki mózgowej dzięki komórkom kwasochłonnym.  Częstotliwość oraz intensywność wyrzutu hormonu wzrostu zależy głównie od, wieku i płci. Najwięcej produkuje się go podczas snu w okresie dojrzewania. Stymulator produkcji w wątrobie peptydów pośredniczących tzw insulino - podobnych czynników wzrostu (białka IGF-1 i IGF-2). Głównym celem hormonu wzrostu wraz z somatomedynami jest wpływ na wzrost, poprzez stymulowanie chondrogenezy i osteogenezy w chrząstkach kostnych. Dodatkowo ma wpływ na wzrost masy mięśniowej i spalanietłuszczów w organizmie.

     Młodzież chora na cukrzycę ma wyższe stężenie hormonu wzrostu niż osoby zdrowe. Ma to duże znaczenie w gospodarce węglowodanowej organizmu (bez udziału somatomedyn). Zwiększając uwalnianie glukozy z wątroby poprzez pobudzanie procesu glikogenolizy działa jako kontr - regulator do insuliny. Doprowadza to do zwiększenia poziomu glukozy we krwi (hiperglikemia). W efekcie może spowodować oporność na insulinę czyli zmniejszenie zdolności wchłaniania glukozy do komórek. W okresie dojrzewania hormon wzrostu uwalniany jest w dużym stężeniu w ciągu nocy (po 3 – 5 godz). Sytuacja ta powoduje podwyższony poziom glukozy we wczesnych godzinach porannych oraz na czczo u nastolatków. Jest to tzw efekt brzasku. Należy wówczas skorygować dawkę insuliny bazowej (zwiększyć) oraz dodatkowo zbadać cukier między 3 a 5 rano.

     Badania wykazały że młodzi diabetycy, którzy źle kontrolują swoją chorobę (wysokie HbA1c) mają zwolniony lub wstrzymany proces wzrostu. Wynika to z niedoboru białka IGF-1 w wątrobie u chorych na cukrzycę.

     Powoduje wzrost ryzyka powstania kwasicy ketonowej poprzez produkcję związków ketonowych.

     

     

    data-matched-content-rows-num="3"      data-matched-content-columns-num="3"

  • indeks glikemiczny - tabele

      Indeks glikemiczny - tabele. Jest to indeks zdefiniowany jako średni, procentowy wzrost stężenia glukozy we krwi po spożyciu, przez reprezentatywną statystycznie grupę ludzi, porcji produktu zawierającej 50 gramów przyswajalnych węglowodanów.

    Za różny poziom indeksu glikemicznego odpowiada inny kolor  (niski, średni, wysoki).

     

    For english please press here flaga angielska

    Produkty z niskim indeksem glikemicznym

     

     

    Jaja0
    Kawa, herbata0
    Majonez (jaja, olej, musztarda)0
    Owoce morza0
    Ryby0
    Sery tłuste (żółty, pleśniowy itp.)0
    Śmietana kwaśna0
    Sos sojowy (bez cukru)0
    Tłuszcz roślinny/zwierzęcy0
    Wino wytrawne (czerwone, białe)0
    Wołowina0
    Ocet5
    Przyprawy (oregano, bazylia, wanilia itp.)5
    Skorupiaki5
    Awokado10
    Agawa (syrop)15
    Agrest złoty15
    Brukselka15
    Cebula15
    Cukinia15
    Cykoria15
    Czarna porzeczka15
    Fasolka pnąca15
    Fasolka szparagowa15
    Grzyby15
    Imbir15
    Kalafior15
    Kapusta15
    Kiełki (fasoli mung, soi, …)15
    Kiszona kapusta15
    Koper15
    Korniszony (bez cukru)15
    Mączka chleba świętojańskiego15
    Migdały15
    Ogórek15
    Oliwki15
    Orzechy włoskie, laskowe, nerkowce, pistac15
    Orzeszki ziemne (fistaszki)15
    Papryczki Chili15
    Papryka (czerwona, zielona, żółta)15
    Pesto15
    Piniola15
    Por15
    Rabarbar15
    Rzodkiew15
    Sałata15
    Seler naciowy15
    Soja15
    Szczaw15
    Szparagi15
    Szpinak15
    Tofu15
    Zarodki (przenne)15
    Acerola20
    Artiszoki20
    Bakłażan20
    Czekolada gorzka (>80% kakao)20
    Czereśnie20
    Fruktoza20
    Jogurt sojowy20
    Kakao (bez cukru)20
    Karczochy20
    Pędy bambusa20
    Śmietana sojowa20
    Sok cytrynowy (niesłodzony)20
    Sos z tamaryndy (bez cukru)20
    Agrest niebieski25
    Borówki25
     
    Czekolada gorzka (>70% kakao)25
    Czerwona porzeczka25
    Fasola mung, flagolet25
    Humus25
    Jeżyny25
    Mąka sojowa25
    Maliny25
    Masło migdałowe25
    Masło z orzechów laskowych25
    Pestki z dyni25
    Truskawki25
    Wiśnie25
    Zielona soczewica25
    Buraki surowe czerwone30
    Ciecierzyca gotowana30
    Czerwona soczewica30
    Czosnek30
    Dżem słodzony sokiem owocowym30
    Grejpfrut30
    Gruszka30
    Makaron chiński (sojowy lub z fasoli mung)30
    Mandarynki30
    Marakuja30
    Marchew surowa30
    Marmolada bez cukru30
    Migdałowe mleko30
    Mleczko owsiane (niegotowane)30
    Mleko odtłuszczone w proszku30
    Mleko sojowe30
    Morele świeże30
    Pamelo30
    Pomidory30
    Rzepa, brukiew (surowe)30
    Soczewica żółta30
    Twaróg odtłuszczony30
    Amarant ziarno35
    Biała fasola35
    Brzoskwinie35
    Ciecierzyca z puszki35
    Czarna fasola35
    Drożdże35
    Drożdże piwne35
    Dziki ryż35
    Fasola biała - perłowa, borlotti, czrna, c35
    Figi świeże35
    Granat35
    Groszek zielony35
    Jabłka duszone35
    Jabłka suszone35
    Jabłko (świeże)35
    Jogurt odtłuszczony35
    Kukurydza antyczna indiańska35
    Kwinoa (komosa ryżowa)35
    Lody słodzone fruktozą35
    Mąka z ciecierzycy35
    Musztarda Dijon35
    Nasiona ( siemie lniane, sezam, mak )35
    Nektarynki35
    Pigwa35
    Pomarańcze35
    Pomidory suszone35
    Przecier pomidorowy35
    Seler surowy (korzeń)35
    Śliwki35
    Sok pomidorowy35
    Sorbet jabłkowy35
    Słonecznik35
    Wasa™35

     

    Produkty ze średnim indeksem glikemicznym poniżej:

     

    Bób niedojrzały/niegotowany40
    Chleb z mąki pp na zaczynie lub drożdżach40
    Fasola z puszki40
    Figi suszone40
    Gryka40
    Kasza gryczana40
    Laktoza40
    Maca (z mąki pp)40
    Makaron z mąki razowej - al dente40
    Marchwiowy sok40
    Masło orzechowe (bez cukru)40
    Mleko kokosowe40
    Morele suszone40
    Otręby (owsiane i pszenne)40
    Owies40
    Pigwa konserwowa (bez cukru)40
    Pumpernikiel (bez cukru, słodu i miodu)40
    Płatki owsiane (niegotowane)40
    Śliwki suszone40
    Spaghetti al. dente (gotowane 5min)40
    Ananas (świeży)45
    Banany niedojrzałe45
    Chleb pp stostowany45
    Chleb żytni (z mąki pp)45
    Jęczmień (ziarno)45
    kaszka pszenna bulgul45
    Kokos45
    Mąka z pszenicy egipskiej ( kamut)45
     
    Makaron : typ Capellini45
    Płatki śniadaniowe pełne45
    Ryż basmati brązowy45
    Sok grejpfrutowy (niesłodzony)45
    Sok pomarańczowy (świeży, niesłodzony)45
    Tosty z chleba z mąki pełnej45
    Winogrono (zielone i czerwone)45
    Zielony groszek z puszki (bez cukru)45
    Żurawina45
    Bataty - słodkie kartofle50
    Chayote - dyniowaty50
    Chleb orkiszowy50
    Ciasto z mąki pp (bez cukru)50
    Couscous ( pełne ziarno)50
    Jabłkowy sok (niesłodzony)50
    Kiwi50
    Makaron z pszenicy durum50
    Mango50
    Musli (niesłodzone)50
    Owoce lichee50
    Persymona, kaki50
    Ryż basmati50
    Ryż brązowy50
    Sok ananasowy (świerzy , niesłodzony )50
    Sok ananasowy (świeży, niesłodzony)50
    Sok jabłkowy (niesłodzony)50
    Sok żurawinowy ( niesłodzony)50
    Surimi ( paluszki krabowe)50

     

     

    Produkty z wysokim indeksem glikemicznym poniżej:



    Brzoskwinie z puszki55
    Czerwony ryż55
    Ketchup55
    Maniok55
    Musztarda (z cukrem)55
    Nutella®55
    Papaja55
    Sok winogronowy (niesłodzony)55
    Sok z mango (niesłodzony)55
    Spaghetti (ugotowane na miękko)55
    Sushi55
    Banany dojrzałe60
    Jęczmień dmuchany60
    Kakao słodzone/czekolada (ekspresowe)60
    Kasza manna60
    Kasztan60
    Lazania (makaron z pszenicy durum)60
    Lody słodzone cukrem60
    Majonez z cukrem60
    Melon60
    Miód60
    Mleko tłuste60
    Morele z puszki60
    Owsianka60
    Pizza60
    Ryż aromatyzowany (jaśminowy…)60
    Ryż długoziarnisty60
    Ananas z puszki65
    Buraki gotowane65
    Chleb "razowy" (z białej mąki)65
    Chleb pełnoziarnisty65
    Chleb żytni z białej mąki65
    Dżem z cukrem65
    Kukurydza65
    Kuskus65
    Mąka kasztanowa65
    Mars®, Snikers®, Nuts®, itp..65
    Muesli (z cukrem, miodem itp.)65
    Pigwa konserwowa (z cukrem)65
    Rodzynki65
    Syrop klonowy65
    Tamarynda (słodzona)65
    Ziemniaki w mundurkach65
    Amarantus dmuchany70
    Bagietka70
    Biały ryż70
     
    Biszkopt70
    Brązowy cukier70
    Bułki70
    Chipsy70
    Chleb ryżowy70
    Cukier70
    Daktyle suszone70
    Kasza jęczmienna70
    Kleik70
    Maca (z białej mąki)70
    Mąka kukurydziana70
    Makaron z białej mąki70
    Melasa70
    Napoje (słodzone)70
    Polenta70
    Proso70
    Ravioli70
    Risotto70
    Rogalik70
    Sucharki70
    Tacos70
    Ziemniaki gotowane70
    Arbuz75
    Dynia75
    Kabaczek75
    Bób gotowany80
    Marchew gotowana80
    Puree80
    Biała mąka85
    Mleko ryżowe85
    Pasternak85
    Prażona kukurydza85
    Płatki kukurydziane85
    Ryż dmuchany85
    Ryż paraboliczny85
    Rzepa, brukiew (gotowane)85
    Seler gotowany (korzeń)85
    Tapioka85
    Chleb z białej mąki90
    Mąka ziemniaczana90
    Mąka ryżowa95
    Ziemniaki pieczone95
    Ziemniaki zasmażane95
    Glukoza100
    Skrobia modyfikowana100
    Piwo - maltoza110

     

  • Insulina - rodzaje, działanie, podawanie

  • Kasza jaglana

     Dla osób z cukrzycą najważniejsza to zdrowa, zbilansowana dieta. Kasza jaglana (kasza z łuskanego ziarna prosa zwyczajnego) to produkt, który powinien obowiązkowo znaleźć się w jadłospisie. Kasza jaglana oczyszcza organizm z toksyn, oraz obniża poziom cholesterolu. Mając charakter zasadowy pomaga przywracać optymalne pH w organizmie. Jest dobrym źródłem energii. Według danych z 2015 roku, 100 gramów (surowej) kaszy jaglanej dostarcza 378 kcal,11,0 gramów białka, 4,2 grama tłuszczów, 72,9 grama wszystkich węglowodanów – w tym 8,5 grama błonnika.

    Zawiera cenne witaminy z grupy B (B1 – tiamię, B2 – ryboflawinę, B6 – pirydoksynę oraz kwas pantotenowy). Kasza jaglana dostarcza dużo składników mineralnych: magnez, wapń, fosfor, potas, żelazo. Kasza jaglana zawiera witaminę E oraz lecytynę, poprawiające pamięć i koncentrację.

     Jest lekkostrawna, dlatego zalecana jest osobom z chorobami wrzodowymi czy problemami z wątrobą. Zawiera krzem, wpływający na lepszą kondycję naszych włosów, paznokci i skóry. Ze względu na fakt, iż nie zawiera glutenu (nie uczula), może być spożywana przez osoby chorujące na celiakię (dieta bezglutenowa). Kasza jaglana według medycyny chińskiej należy do grupy produktów rozgrzewających, dlatego powinny ją spożywać małe dzieci oraz ludzie, którzy często marzną. Polecana jest w trakcie przeziębienia, ponieważ przyśpiesza proces leczenia.

     Niestety jej minusem jest dość wysoki indeks glikemiczny, który określa procentowo wzrost glukozy we krwi po spożyciu produktu węglowodanowego w stosunku do spożycia tej samej ilość czystej glukozy. Dla kaszy jaglanej IG wynosi 70.

    Jak gotować kaszę jaglaną?

     Zagotować w garnku wodę (2-3 razy więcej niż kaszy jaglanej) dodając 1/3 łyżeczki kurkumy (zawarte w niej kurkuminoidy wpływają pozytywnie na pracę systemu immunologicznego) co zapobiega zachorowaniu na nowotwory. Wsypać kaszę jaglaną do sitka i płukać pod bieżącą wodą aby nie była gorzka. Następnie do gotującej się wody z kurkumą, wsypać kaszę i gotować 15 min.

     Przecedzić przez sitko i pozostawić na sitku na kilka minut, aby woda mogła spłynąć. Zrobiona w ten sposób jest sypka i żółta.

     Świetnie komponuje się z rybą, kurczakiem i surówkami. Mój dzieciak chorujący na cukrzycę typu 1 od 11 lat, ma HbA1c (badanie pozwalające ocenić, czy w ciągu ostatnich 6-10 tygodni chory utrzymywał dobry poziomy glukozy we krwi) na bardzo dobrym poziomie.

     Można też jeść ją na słodko. Ugotowaną kaszę jaglaną jak powyżej, wsypać do miseczki. Dodać łyżkę jogurtu naturalnego, jagody, maliny, cynamon lub kakao (co aktualnie jest w domu). Tak przygotowana miseczka kaszy świetnie zastępuje deser.

     

     

    data-matched-content-rows-num="3"      data-matched-content-columns-num="3"

  • kliniki diabetologiczne dla dzieci

    1. Białystok

    www.udsk.pl

    Uniwersytecki Dziecięcy Szpital Kliniczny im. L. Zamenhofa w Białymstoku

    15-274 Białystok, ul. Jerzego Waszyngtona 17

    tel. 85 74 50 500 fax: 85 74 21 838Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.

    Klinika Pediatrii, Endokrynologii, Diabetologii z Pododdziałem Kardiologii

    Telefony:+48 85 74 50 732, faks: +48 85 74 50 730

    dyżurka lekarska :
    – Endokrynologia/Diabetologia +48 85 74 50 724
    dyżurka pielęgniarska:
    – Endokrynologia/Diabetologia+48 85 74 50 722

    2. Bydgoszcz

    www.wsd.org.pl

    Wojewódzki Szpital Dziecięcy
    im. J. Brudzińskiego w Bydgoszczy
    Ul. Chodkiewicza 44, 85-667 Bydgoszcz
    centrala 52-32-62-100 fax 52-32-62-101

    3. Gdańsk

    www.uck.pl

    Uniwersyteckie Centrum Kliniczne
    80-952 Gdańsk, Dębinki 7

    Rejestracja telefoniczna:58 727 05 05

    e-mail:Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.

    telefon: (58) 349 20 00 e-mail: Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.

    4. Katowice

    www.gczd.katowice.pl

    Górnośląskie Centrum Zdrowia Dziecka im. św. Jana Pawła II

    Samodzielny Publiczny Szpital Kliniczny Nr 6
    Śląskiego Uniwersytetu Medycznego w Katowicach

    40-752 Katowice, ul. Medyków 16 Centrala (32) 207 18 00

    Kontakt z Oddziałem Diabetologii Dziecięcej:
    Telefon do pielęgniarek: 32207 16 95
    Telefon do lekarzy: 32 207 16 55

    5. Kielce

    www.wszzkielce.pl

    Wojewódzki Szpital Zespolony

    ul. Grunwaldzka 45, 25-736 Kielce

    Fax 41 345 06 23 Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.

    centrala 41 345 63 25
    dyżurka pielęgniarek: 41 347 04 10

    6. Koszalin

    www.swk.med.pl

    Szpital Wojewódzki im. Mikołaja Kopernika w Koszalinie
    ul. T. Chałubińskiego 7, 75-581 Koszalin

    Centrala tel.:94 34 88 400

    Pokój Pielęgniarek 94 34 88 116

    7. Kraków Prokocim

    www.szpitalzdrowia.pl

    Uniwersytecki Szpital Dziecięcy w Krakowie
    ul. Wielicka 265, 30-663 Kraków

    Telefon na centralę szpitala:+ 48 12 658 20 11
    Telefon czynny 24h przez 7 dni w tygodniu

    Dyżurka lekarska diabetologii +48 12 658 20 11 wewn. 1754

    Telefon do sekretariatu: +48 12 658 20 11 wew. 1323 lub +48 12 658 12 77
    Faks do sekretariatu: +48 12 658 10 05
    E-mail: Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.

                                                                                                                 c.d - kliknij następny artykuł


     8. Lubin

    MIEDZIOWE CENTRUM ZDROWIA S.A.

    M. Skłodowskiej-Curie 54, budynek D-40

    59-301 Lubin

    tel. +48 76 84 60 300

    9. Lublin

    www.usdl.lublin.pl

    Uniwersytecki Szpital Dziecięcy w Lublinie

    Klinika Endokrynologii i Diabetologii Dziecięcej

    im. prof. Antoniego Gębali 6, 20 – 093 Lublin

    tel rejestracja 81 71 85 108 mail Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.

    tel oddział : 81 71 85 444

    10. Łódź

    http://www.iczmp.edu.pl

    Instytut Zdrowia Matki Polki

    ul. Rzgowska 281/289, 93-338 Łódź

    Klinika Endokrynologii i Chorób Metabolicznych

    tel. 42 271 11 41

    11. Olsztyn

    www.wssd.olsztyn.pl

    WOJEWÓDZKI SPECJALISTYCZNY SZPITAL DZIECIĘCY
    im. prof dr. Stanisława Popowskiego w Olsztynie

    ul. Żołnierska 18 a, 10 – 561 Olsztyn

    rejestracja: 89 539 32 00

    12. Opole

    http://www.wcm.opole.pl

    Uniwersytecki Szpital Kliniczny w Opolu
    al. W. Witosa 26, 45-401 Opole
    e-mail: Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.

    rejestracja: 77 45 20 111, 77 45 20 150, 77 45 20 210

    13. Poznań

    www.skp.ump.edu.pl

    Szpital Kliniczny im. Karola Jonschera Uniwersytetu Medycznego im. Karola Marcinkowskiego w Poznaniu

    Tel. centrala: 61 8491200

    Tel. centrala informacja 61 8491211

    Fax: 61 84 83 362

    14. Rzeszów

    http://www.szpital2.rzeszow.pl

    Kliniczny Szpital Wojewódzki

    im. Św Jadwigi Królowej

    II Klinika Pediatrii, Endokrynologii i Diabetologii Dziecięcej

    centrala: 17 86 64 000

    15. Szczecin

    https://spsk1.szn.pl

    Samodzielny Publiczny Szpital Kliniczny Nr 1 Pomorskiego Uniwersytetu Medycznego
    im. prof. Tadeusza Sokołowskiego

    71-252 Szczecin, ul. Unii Lubelskiej 1

    centrala: tel.: 91 425-3000 tel. kliniki : 91 425-3540, fax.: 91 425-3542

    16. Warszawa

    http://www.czd.pl

    Instytut "Pomnik - Centrum Zdrowia Dziecka"

    Adres:Al. Dzieci Polskich 20, 04-730 Warszawa

    Oddział diabetologii:

    Sekretariat tel:+48 22 815 75 78

    Sekretariat fax:+48 22 815 16 45

    e-mail:Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.

    17. Warszawa

    http://spdsk.edu.pl

    Samodzielny Publiczny Dziecięcy Szpital Kliniczny

    im. Józefa Polikarpa Brudzińskiego w Warszawie

    ul. Żwirki i Wigury 63A, 02-091 Warszawa

    Punkt Informacyjny
    tel: 22 317 91 64
    tel: 22 317 91 65
    e-mail: Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.

    18. Wrocław

    http://www.spsk1.com.pl

    Samodzielny Publiczny Szpital Kliniczny Nr 1 we Wrocławiu

    ul. M. Curie-Skłodowskiej 58 50-369 Wrocław

    Oddział kliniczny endokrynologii dziecięcej

    (71) 770 31 17, (71) 328-06-82, Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.

     

     

  • Kortyzol lub hydrokortyzol - hormon stresu

    Kortyzol lub hydrokortyzol (steroid). Jest to organiczny związek chemiczny produkowany przez korę nadnerczy. Jako jeden z głównych glikokortykosteroidów wpływa na metabolizm. Znany jako hormon stresu, który współpracuje wrazadrenaliną i noradrenalinąwzmacniając ich działania. Kortyzol tak jak hormon wzrostu charakteryzuje się dobowym cyklem produkcji. Maksymalne stężenia jest w godzinach porannych, a najniższe obserwuje się w późno wieczorem.

    Zalicza się do związków mających wpływ na wzrost poziomu glukozy we krwi. W wyniku reakcji na stres organizm potrzebuje więcej energii do reakcji normalizującej. Każda choroba (np. przeziębienie) to także stres dla organizmu, który powoduje wzrost poziomu glukozy w krwi. Dlatego osoby chore na cukrzycę obserwują nagły wzrost poziomu cukru (hiperglikemia). Jednocześnie działa immunosupresyjnie osłabiając układ odpornościowy co wzmaga stres i tworzy błędne koło. Należy wówczas skorygować dawki insuliny. Dodatkowo kortyzol ma wpływ na gospodarkęwęglowodanową zwiększając glukoneogenezę (przekształcenia aminokwasów i mleczanów w glukozę). Bierze udział w tworzeniu zapasów w wątrobie poprzez dodawanie cząsteczek glukozy do łańcuchów glikogenu. Jest to bardzo ważny proces glikogenogenezy dla diabetyków. Przyśpiesza rozkład kwasów tłuszczowych do tzw ciał ketonowych co może doprowadzić do kwasicy ketonowej. Stały nadmiar kortyzolu we krwi doprowadza również do insulinooporności jako jednej ze składowej zespołu Cushinga.

    Główne działania to:

    przeciwzapalne łagodząc m.in alergie.

    zwiększa wydalanie potasu i zatrzymuje sól w organizmie.

    podnosikatabolizm białek (rozpad)

    zwiększa rozpad trójglicerydów (lipoliza)

    podnosi ciśnienie krwi

    wspomagawydzielanie soku żołądkowego

    wzmaga uwalnianie wapnia z kości

    Normy:

    godz. 8.00: 5 - 25 ug/dl (0,14 - 0,96 umol/l lub 138 - 690 nmol/l);

    godz. 12.00: 4 - 20 ug/dl ( 0,11 - 0,54 umol/l lub 110 - 552 nmol/l);

    godz. 24.00: 0 - 5 ug/dl (0,0 - 0,14 umol/l lub 0,0 - 3,86 nmol/l).

    Prawidłowe stężenie kortyzolu w moczu zwykle mieszczą się w granicach 80 - 120 µg/24h.

     

    data-matched-content-rows-num="3"      data-matched-content-columns-num="3"

  • Makulopatia cukrzycowa

     Makulopatia cukrzycowa (DME – Diabetic Macula Edema) – to jedno z najbardziej znanych powikłań cukrzycowych dotyczących wzroku. Jest następstwem cukrzycowej choroby oczu, dawniej znanej pod pojęciem retinopatii cukrzycowej. Jako efekt hiperglikemii, uważana za główną przyczyną utraty wzroku wśród osób chorujących na cukrzycę typu 2.

     Cukrzyca na wskutek wysokich poziomów cukru powoduje większe predyspozycje do krzepliwości krwi w naczynkach krwionośnych naszego organizmu, w tym oka. Dlatego w przebiegu makulopatii cukrzycowej dochodzi do ograniczenia krążenia krwi w środkowej części siatkówki oka. Doprowadza to do obrzęku znajdującej się tam plamki (cukrzycowy obrzęk plamki) poprzez zakrzepy i zastoje krwionośne. Plamka zaś odpowiada za, przetwarzanie padającego światła w obraz, który widzimy. Zmiany powstałe na wskutek długo utrzymującej się hiperglikemii (wysoki poziom cukru) w rejonie plamki ograniczają dopływ światła, co w efekcie pogarsza wzrok.

     

     

     

    Objawy makulopatii cukrzycowej:
    - pogorszenie widzenia wprost proporcjonalne do czasu utrzymywania się obrzęku

    Leczenie makulopatii cukrzycowej:

    - terapia anty-VEGF - zastrzyki powodujące zmniejszenie obrzęku podawane do oka

    - fotokoagulacja plamki (FK) ogniskowa lub grid – leczenie laserem mikropulsowym

    - ogniskowa fotokoagulacja laserowa

    - kortykosteroidy – sterydy przeciwzapalne

    Powyższe leczenie nie działa na przyczyny cukrzycowego obrzęku plamki w procesie makulopatii. Jest jedynie działaniem wyłącznie ukierunkowanym na objawy, które powstały na wskutek źle kontrolowanej cukrzycy. Tak jak w każdym powikłaniu cukrzycowym, tak i w tym przypadku należy dodatkowo skupić się na prawidłowym prowadzeniu i leczeniu cukrzycy.

     

     

    data-matched-content-rows-num="3"      data-matched-content-columns-num="3"

  • Mniszek lekarski

    Mniszek pospolity, lekarski (Taraxacum officinale).Występuje w Europie, Azji i w rejonach północnych Afryki w ponad 1000 gatunkach. W Polsce (ponad 200 gatunków) znany jest jako dmuchawiec. Najczęściej kwitnie na łąkach, siedliskach ruderalnych oraz lekko zagęszczonych lasach. Zbiór odbywa się na wiosnę (najpierw ziele, potem kwiat). Pomimo że, w rolnictwie uznawany jest za chwast, to stosowany jest także jako roślina lecznicza, jadalna i pastewna.

     Jako całość (ziele i kwiat) zawiera dużą ilość związków czynnych jak: inulina, laktony, alkohole triterpenowe, fitosterole, flawonoidy oraz polifenolokwasy (kwas cykoriowy, chlorogenowy, kaftarowy, kawowy).

     Najważniejszy to inulina. Jest to polisacharyd występujący w roślinach i wchłaniany w jelicie cienkim. Dzięki temu należy do prebiotyków które zwiększają florę bakteryjną w jelicie cienkim. Dodatkowo wpływa pozytywnie na mikroflorę jelita grubego regulując wypróżnienia.

     Ta sama inulina posiada również właściwości przeciwcukrzycowe. We wczesnej fazie cukrzycy typ 2 wpływa na obniżanie poziomu glukozy we krwi. Badania na szczurach chorych na cukrzycę wykazały że, obniża stężenie glukozy o 24 - 31% po 5 tygodniach podawania. Składniki o największym potencjale hipoglikemicznym znajdują się w korzeniach i liściach. Ostrożne wnioski w/w badań wskazują na stymulację produkcji insuliny w komórkach beta trzustki przez inulinę.

    Działając przeciwzakrzepowo wspomaga terapię powikłań cukrzycowych w naczyniach krwionośnych (angiopatia).

     Jako mocny diuretyk posiada właściwości moczopędne (kwiaty, liście). W badaniach na szczurach stwierdzono mocniejsze działanie niż np. owoc jałowca czy ziele skrzypu. Jest to ważne kiedy przy długo utrzymującej się hiperglikemii (powyżej progu nerkowego) wspomaga nerkom w wydalaniu nadwyżki cukru. Moczopędność przyśpiesza leczenie chorób dróg moczowych które są częstą przypadłością w cukrzycy.

     Miniszek lekarski wspiera również:

    - pracę watroby i przewodu pokarmowego

    - przeciwzapalne (reumatyzm)

    - choroby skóry

    - silne działanie przeciw nowotworowe (sutek, prostata, jelito grube)

    Przykładowy napar:

    Łyżkę suszonych kwiatów zalać wrzątkiem i parzyć pod przykryciem przez ok.10 min. Następnie odcedzić i pić kilka razy dziennie po pól szklanki.

    Serwis glukoza.pl nie ponosi odpowiedzialności za stosowanie przepisu bez konsultacji lekarza.

    UWAGA: Zastosowanie ziół w leczeniu i kontrolowaniu cukrzycy ma wielowiekową tradycję i doświadczenie. Należy jednak pamiętać, że jest to działanie tylko wspomagające. W żadnym wypadku nie może zastąpić insuliny lub doustnych leków przeciwcukrzycowych zapisanych przez lekarza diabetologa.

     

    data-matched-content-rows-num="4" data-matched-content-columns-num="1"

  • OGTT - doustny test tolerancji glukozy

     Test OGTT (oral glucose tolerance test) – doustny test tolerancji glukozy. Badanie wykorzystywane do diagnozy cukrzycy i stanów przed cukrzycowych (np insulinooporność). Polega na określeniu czasu wydzielenia insuliny w reakcji organizmu na podanie 75 g glukozy.
     
    Wskazania:
    - stan przedcukrzycowy
    - insulinooporność
    - zespół metaboliczny
    - podwyższony poziom glukozy na czczo
    - cukrzyca w rodzinie
    - cukrzyca u kobiet w ciąży

     Test OGTT należy wykonywać bez wcześniejszego ograniczania spożycia węglowodanów, w godzinach porannych u osoby będącej na czczo, wypoczętej, po przespanej nocy. Dwugodzinny okres między wypiciem roztworu zawierającego 75 g glukozy a pobraniem próbki krwi osoba badana powinna spędzić w miejscu wykonania testu, w spoczynku.

     Wszystkie oznaczenia stężenia  glukozy powinny być wykonywane w osoczu krwi żylnej, w laboratorium;

    — w przypadku konieczności wykonania OGTT u osoby z nietolerancją glukozy (tj. stanem przedcukrzycowym) przyjmującej z tego powodu metforminę należy przerwać jej stosowanie na co najmniej tydzień przed dniem, w którym przeprowadzony zostanie OGTT;

    — preferowaną metoda diagnostyki zaburzeń tolerancji węglowodanów jest wykonywanie OGTT w laboratorium z krwi żylnej. Nie należy stosować do celów diagnostycznych oznaczeń glikemii wykonywanych przy użyciu glukometrów.

    Wyniki i interpretacja

    - wynik poniżej 140 mg/dl (7,8 mmol/l) po 2 godzinach - prawidłowe stężenie glukozy.

    - wynik w zakresie 140–199 mg/dl (7,8–11,0 mmol/l) po 2 godzinach - nieprawidłowa tolerancja glukozy (ang. impaired glucose toleration, IGT).

    - wynik powyżej 200 mg/dl (≥11,1 mmol/l) po 2 godzinach - rozpoznanie cukrzycy

     

     

    źródło: Zalecenia kliniczne dotyczące postępowania u chorych na cukrzycę, 2016 www.dk.viamedica.pl

     

     

    data-matched-content-rows-num="3" data-matched-content-columns-num="3"

  • Owocnia fasoli pospolitej (zwyczajnej)

    Fasola zwykła (zwyczajna)Phaseolus vulgaris L. – należy do rodziny bobowatych.Przybyła z Ameryki Południowej i Środkowej w epoce odkryć Krzysztofa Kolumba. Uprawy znajdziemy w różnych częściach świata.W Polsce stosuje się ją wyłącznie jako roślinę uprawną. Owoc fasoli to podłużne strąki, które zawierają kwasy organiczne, alantoinę, cholinę, inozytol. W skład wchodzi też wolna krzemionka (sole mineralne)

     Owocnia fasoli zwyczajnej obniża poziom glukozy we krwi. Dlatego wykorzystuje się ją w kontrolowaniu cukrzycy. Najlepsze efekty ma w okresie wczesnej diagnozy choroby. Z powodzeniem uzupełniają leki przeciwcukrzycowe, co może doprowadzić do zmniejszenia ich ilości.

    UWAGA: Zastosowanie ziół w leczeniu i kontrolowaniu cukrzycy ma wielowiekową tradycję i doświadczenie. Należy jednak pamiętać, że jest to działanie tylko wspomagające. W żadnym wypadku nie może zastąpić insuliny lub doustnychleków przeciwcukrzycowych zapisanych przez lekarza diabetologa.

    Serwis glukoza.pl nie ponosi odpowiedzialności za wykorzystanie przepisu i informacji bez konsultacji lekarza diabetologa.

     

     

    data-matched-content-rows-num="3" data-matched-content-columns-num="3"

  • pen do insuliny

    Pen do insuliny – automatyczny, wielokrotnego użytku, wstrzykiwacz insuliny do organizmu.
    Posiada:
    - wymienną igłę z możliwością ustawienie głębokości ukłucia
    - wkład z wbudowaną skalą dla insuliny
    - specjalny mechanizm za pomocą którego łatwo podać hormon choremu na cukrzycę.
     W dzisiejszych czasach używany głównie przez osoby chore na cukrzycę typu 2 oraz starszych diabetyków z cukrzycą typu 1. Młodsze osoby leczą się za pomocą indywidualnej pompy insulinowej. Nazwa wywodzi się od jego kształtu (ang. – pióro) i powszechnie używana wśród dabetyków. Zastąpił w używaniu strzykawki tzw insulinówki.

     Za pomocą pena można łatwo, bezpiecznie i dokładnie podać odpowiednie dawki hormonu insuliny. Z myślą o osobach słabo widzących wyposażono peny w skale dużymi cyframi. Niektóre modele mają ukrytą igłę w specjalnej nakładce, zmniejszając strach związany z widokiem igły wstrzykiwacza u dzieci.

     Większość igieł jest o długości 6, 8, 12 mm. Wkład ma zwykle 3 ml pojemności, zawierają insulinę w stężeniu 100 jednostek w mililitrze.

     

    Zasady prawidłowego wstrzyknięcia insuliny:

     

    - dokładnie umyj dłonie ciepłą wodą z mydłem (najlepiej bakteriobójczym)

    - producenci wymagają aby do każdej iniekcji użyć nowej igły (nie musi być to reguła)

    - sprawdź drożność igły poprzez wypuszczenie przez nią ok jednej jednostki, brak kropelki na igle świadczy o niedrożności i należy igłę wymienić

    - ustaw odpowiednią dawkę do podania

    - podaj insulinę (igła powinna być wbita w całości w ciało)

    - po iniekcji, w celu uniknięcia wypłynięcia insuliny, odczekaj 10 sekund i powoli wyjmij igłę 

    - zmieniaj miejsce iniekcji aby zapobiec zrostom tkanki, które ograniczą wchłanianie insuliny

     

    Miejsca podawania insuliny:

    - pośladek

    - brzuch

    - ramię

    - udo

     

     

    data-matched-content-rows-num="3" data-matched-content-columns-num="3"

  • peptyd c

    Peptyd C -składający się z ok. 31 reszt aminokwasowych, część cząsteczki proinsuliny łącząca łańcuchy A i B insuliny. Peptyd C jest wydzielany podczas uwalniania insuliny z trzustki i razem z nią dostaje się do krwioobiegu. Powstaje w związku z tym w stosunku 1:1 z cząsteczkami insulinyOsoby nie wytwarzające insuliny (na przykład chore na cukrzycę typu 1) nie wytwarzają też peptydu C.

    Udostępnij

    Stężenie peptydu C we krwi odpowiada stężeniu wydzielanej insuliny, stąd zastosowanie peptydu C jako markera. U osób przyjmujących preparaty insuliny pozwala ocenić zachowanie wydzielania endogennej insuliny. Przy diagnozowaniu cukrzycy, podwyższone lub prawidłowe stężenie peptydu C wskazuje na cukrzycę typu 2, niskie – na cukrzycę typu 1.

    W przypadku cukrzycy typu 2 poziom peptydu C pozwala na optymalny dobór leku – przy normalnym i wysokim poziomie lepsze wyniki daje podawanie biguanidów (np. metforminy), przy obniżonym zwykle stosuje się pochodne sulfonylomocznika (najczęściej glimepiryd), czasem w skojarzeniu z innymi lekami.

                                                                 

    data-matched-content-rows-num="3" data-matched-content-columns-num="3"

  • Pieczarki białe w profilaktyce cukrzycy

     Pieczarkibiałe jako grzyby hodowlane są bardzo często wykorzystywane w kuchni. Stanowią dużeźródło składników odżywczychjakbiałko,błonnik pokarmowy, tłuszcze przyswajalne.Ponadtoznajdziemypotas, selen, miedzi i jod.Bogate są równieżwitaminę A, E, B.

     Wyniki badań przeprowadzonych przeznaukowców z Penn State's College of Agricultural Scienceswskazują naochronny wpływ pieczarekwprofilaktycerozwojucukrzycy typu 2.Znajdujące się w nich substancje dostarczają pożywkiflorze bakteryjnej jelita która odpowiada za gospodarkę węglowodanową (rozkłada cukry).Są to krótko-łańcuchowe kwasy tłuszczowe. Pieczarki w tym przypadkudziałają jaktzw prebiotykczyliżywe, korzystne bakterie, które są wprowadzane do układu trawiennego.

     Badania zostały przeprowadzone na myszach i opublikowane wostatnim wydaniu Journal of Functional Foods.Jedna grupa myszy miała florę bakteryjną a druga była wyjałowiona z bakterii. Po podaniu pieczarek stwierdzono odbudowę mikroflory u mysz. Wytworzyły się w/w krótko-łańcuchowe kwasy tłuszczowe. Następnym krokiem będą badania na ludziach.

    Spożywanie białych pieczarek(ok 85 gram dziennie)możewpływaćpozytywnienamikrofloręwjelitachco poprawigospodarkę glukozy w wątrobie.

     

    Źródło https://news.psu.edu/

     

     

     

    data-matched-content-rows-num="3"      data-matched-content-columns-num="3"

  • Postępowanie orzecznicze dla kierowcy z cukrzycą

    1. Postępowanie orzecznicze wobec kierowców z cukrzycą reguluje załącznik nr 6 do rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 17 lipca 2014 r. w sprawie badań lekarskich osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdami i kierowców (DzU z 2014 r. poz. 949) pt. „Szczegółowe warunki badania lekarskiego w zakresie cukrzycy”.

    2. Na podstawie przeprowadzonego badania lekarskiego, wyników badań dodatkowych oraz wniosków z konsultacji uprawniony do badań kierowców lekarz ocenia ryzyko dla bezpieczeństwa ruchu drogowego, uwzględniając je w orzeczeniu lekarskim.

    3. Zgodnie z punktem 4 wyżej wymienionego załącznika do rozporządzenia obowiązek uzyskania opinii specjalisty w dziedzinie diabetologii albo innego lekarza prowadzącego leczenie cukrzycy, w tym o braku innych przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami związanych z cukrzycą, dotyczy osób:

    - ubiegających się o lub posiadających prawo jazdy kategorii C1, C1+E, C, C+E, D1, D1+E, D, D+E lub pozwolenie na kierowanie tramwajem;

    - wykonujących transport drogowy,

     

     

    - kierujących pojazdem uprzywilejowanym bądź przewożącym wartości pieniężne;

    - instruktorów i egzaminatorów prawa jazdy.

    4. Lekarz uprawniony do badań kierowców w przypadku wątpliwości diagnostyczno-orzeczniczych może zlecić również konsultację diabetologiczną w przypadku, gdy:

    - pacjent ma niedostateczną wiedzę dotyczącą cukrzycy, jej leczenia i możliwych powikłań;

    - pacjent nie stosuje się do zaleceń lekarskich, a w szczególności nie prowadzi samokontroli glikemii lub nie stosuje zleconej farmakoterapii;

    - w udokumentowanej samokontroli glikemia niższa niż 70 mg/dl stanowi powyżej 10% wszystkich wyników;

    - nie ma wyrównania metabolicznego choroby (HbA1c> 8%).

    5.Konsultacja diabetologiczna do badań kierowców, aby mogła być uwzględniona przez lekarza orzecznika,musi zakończyć się wydaniem opinii w formie karty konsultacyjnej diabetologicznej, według wzoru określonego w załączniku nr 6 do wyżej wymienionego rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 17 lipca 2014 r. (patrzs. A63).

    6.Lekarz diabetolog, wypełniając kartę konsultacyjną, powinien także ocenić zdolność chorego do kierowania pojazdem. Postępowanie związane z zaburzeniami gospodarki węglowodanowej może mieć następujący wpływ na ostateczną decyzję orzeczniczą:

    - brak przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami silnikowymi:

    bez ograniczeń czasowychwynikających z przeprowadzonej diagnostyki zaburzeń gospodarki węglowodanowej,

    ze wskazaniem ograniczeń czasowychwynikających ze stwierdzonych zaburzeń gospodarki węglowodanowej (odpowiadające niskiemu lub zwiększonemu ryzyku dla bezpieczeństwa ruchu drogowego);

    - przeciwwskazania zdrowotne do kierowania pojazdami silnikowymi wynikające ze stwierdzonych zaburzeń gospodarki węglowodanowej:

    względne — ze wskazaniem 6-miesięcznego terminu, po którym pacjent ponownie będzie mógł przystąpić do kwalifikacji lekarskiej (odpowiadające wysokiemu ryzyku dla bezpieczeństwa ruchu drogowego z możliwością ponownego badania kwalifikującego),

    bezwzględneprzeciwwskazania zdrowotne do kierowania pojazdami silnikowymi (odpowiadające wysokiemu ryzyku dla bezpieczeństwa ruchu drogowego bez zaznaczenia terminu ponownego badania kwalifikującego).

    7.Bezwzględne przeciwwskazania do kierowania pojazdami są następujące: u kierowców posiadających prawo jazdy kategorii: AM, A1, A2, A, B1, B, B+E lub T - nawracająca ciężka hipoglikemia (tj. co najmniej 2 przypadki ciężkiej hipoglikemii w okresie ostatnich 12 miesięcy),

     

     

     

    - nieświadomość hipoglikemii; u kierowców posiadających prawo jazdy kategorii C1, C1+E, C, C+E, D1, D1+E, D, D+E lub pozwolenie na kierowanie tramwajem, wykonujących transport drogowy lub kierujących pojazdem uprzywilejowanym bądź przewożącym wartości pieniężne, a także instruktorów i egzaminatorów prawa jazdy

    - jakikolwiek przypadek ciężkiej hipoglikemii,

    - nieświadomość hipoglikemii,

    - inne powikłania związane z cukrzycą, wykluczające możliwość kierowania pojazdami.

    8.Wypełnioną kartę konsultacyjną specjalista diabetolog przekazuje za pośrednictwem pacjenta lekarzowi uprawnionemu do badań kierowców. W przypadku negatywnej opinii o możliwości kierowania pojazdami zaleca się przekazanie przez diabetologa takiej informacji bezpośrednio orzecznikowi, który skierował na konsultację.

    9.Lekarzem właściwym do przeprowadzenia konsultacji diabetologicznej jest lekarz mający specjalizację w dziedzinie diabetologii lub lekarz posiadający inną specjalizację, prowadzący leczenie cukrzycy u konsultowanego pacjenta. 

    Zalecenia kliniczne dotyczące postępowania u chorych na cukrzycę, 2016

    źródło:www.dk.viamedica.pl 

     

     

     

    data-matched-content-rows-num="3" data-matched-content-columns-num="3"

  • Projekt wczesnego wykrywania cukrzycy typu 1

     Ogólnopolski projekt badań przesiewowych dotyczących wczesnego wykrywania cukrzycy typu 1 u dzieci, ma na celu wyłapać i rozpocząć leczenie dzieci zagrożonych wystąpieniem cukrzycy typu 1, zanim wystąpią objawy kliniczne. Koordynatorem projektu został Prof. Artur Bossowski z UMB (Uniwersytet Medyczny Białystok) a do współpracy zaproszone zostaną największe centra kliniczne leczące cukrzycę typu 1 w Polsce. Badania przeprowadzone zostaną u dzieci z tzw grup ryzyka, gdzie rodzice lub rodzeństwo mają zdiagnozowaną cukrzycę typu 1. Badania wykazują że, w danej populacji, rozpoznanie cukrzycy typu 1 ma związek z występowaniem tzw haplotypu HLA (human leucocyte antygen) który predysponuje do zachorowania. Dlatego w głównej mierze obserwacją objęta musi być najbliższa rodzina chorego. Badanie będzie polegać na pobraniu krwi od dziecka, a następnie wysyłana zostanie do analizy w renomowanym ośrodku w FIRS Lab RSR Cardiff w Wielkiej Brytanii. W przypadku wyniku dodatniego ta sama próbka krwi posłuży do dalszych badań przeciwciał przeciwinsulinowych oraz w kierunku przeciwciał przeciwko wyspom trzustkowym typu β. W sytuacji obu dodatnich wyników młodzi pacjenci zostaną objęci pełną opieką diabetologiczną (edukacja w cukrzycy, prawidłowa dieta, właściwy tryb życia, wysiłek fizyczny) oraz nauki i wprowadzenia stałego monitorowania glikemii (badanie HbA1c i OGTT). To wszystko ma uchronić potencjalnego pacjenta przed bardzo ciężkimi objawami (utrata masy ciała, śpiączka ketonowa, kwaśny oddech, nadmierne pragnienie, zakwaszenie organizmu itd.), które towarzyszą zachorowaniu na cukrzycę typu 1.

     Dodatkowym plusem projektu, dzięki współpracy z Uniwersytetem Medycznym w Gdańsku, istnieje możliwość wprowadzenia terapii cukrzycy we wczesnym stadium u dzieci poprzez tzw program Tregs.

    Kiedy dochodzi do ujawnienia choroby wyspy trzustkowe β zniszczone są w 80% a prawie 1/3 pacjentów trafia na oddział z kwasicą ketonową. Kwasica to zaburzenie powstałe w wyniku długotrwałego niedoboru insuliny. Jest to stan zagrażający życiu. Dlatego celem projektu jest wykrycie obecności przeciwciał w stadium przedobjawowymiobjęciadziecka ścisłą opieką diabetologicznąi uniknięcia stresu organizmupowstającegoprzy rozpoznaniu choroby, idąc śladami Mayo Clinic (USA) i ośrodka w Monachium (Niemcy).

    Ryzyko zachorowaniana DM 1 (diabetes mellutis type 1)astopień pokrewieństwa

    - 40% dla bliźniaka jednojajowego,

    - 6-17% dla rodzeństwa

    - 1-4% u potomstwa matek chorych na DM1

    - 3-8% u potomstwa ojców chorych na DM1

    - 30% u obojga rodziców chorych na DM1.

    żródło: https://www.umb.edu.pl/aktualnosci

    Glukoza.pl

    data-matched-content-rows-num="3"      data-matched-content-columns-num="3"

  • Przejście od diabetologa pediatry pod opiekę diabetologa internisty

     Okres przechodzenia spod opieki diabetologa pediatry pod opiekę diabetologa internisty jest momentem szczególnym w życiu młodego chorego na cukrzycę typu 1. Naczelną zasadą w przekazaniu chorego pod opiekę poradni diabetologicznej dla dorosłych powinno być utrzymanie ciągłości opieki lekarskiej, bez powstawania istotnej przerwy między opuszczeniem poradni pediatrycznej a rozpoczęciem leczenia w poradni internistycznej. Aby proces ten przebiegał bez zakłóceń, wskazane jest przestrzeganie następujących zaleceń:

    1. Moment przekazania opieki nad chorym na cukrzycę zporadni pediatrycznej do poradni diabetologicznej dla dorosłych powinien być ustalany indywidualnie, tak aby proces ten nie zakłócał przebiegu terapii. W zależności od rozwoju emocjonalnego pacjenta, jego sytuacji rodzinnej i edukacyjnej oraz innych uwarunkowań optymalny okres przekazania opieki to wiek 16–21 lat.

    2. Pacjent powinien być przygotowywany przez lekarza pediatrę do przejścia pod opiekę internistyczną przez co najmniej rok.

    3. Na ostatniej wizycie wdiabetologicznej poradni pediatrycznej, odbywającej się nie później niż 6 miesięcy przed przekazaniem opieki, pacjent powinien być kierowany na wizytę w diabetologicznej poradni internistycznej w sposób skoordynowany, co w szczególności oznacza: — ustalenie terminu wizyty w poradni internistycznej — po wcześniejszym porozumieniu z daną poradnią, jej koordynatorem i, optymalnie, z konkretnym lekarzem; — przekazanie choremu Karty Informacyjnej Opieki Pediatrycznej, sporządzonej według wzoru (patrz str. A58), zawierającej wszelkie istotne informacje dotyczące przebiegu leczenia cukrzycy w placówce pediatrycznej; — przesłanie pocztą (tradycyjną lub elektroniczną) kompletu informacji (w tym danych tzw. wrażliwych, np. dotyczących trudności w leczeniu danego chorego, jego trudnej sytuacji rodzinnej itp.) do poradni przejmującej opiekę nad chorym; — powiadomienie poradni internistycznej (np. drogą elektroniczną) o zakończeniu opieki pediatrycznej i przekazaniu chorego pod opiekę internistyczną.

    4. Pacjent powinien zostać objęty opieką internistyczną najpóźniej 6 miesięcy po zakończeniu opieki pediatrycznej.

    5. Wskazane jest tworzenie regionalnych sieci współpracujących poradni pediatrycznych i internistycznych, między którymi ustalono by zasady stałego kontaktu i przekazywania pacjentów. Współpraca ta powinna polegać między innymi na: — tworzeniu z rocznym wyprzedzeniem przez poradnię pediatryczną listy pacjentów, którzy opuszczą tę poradnię, i jej regularnym przekazywaniu do poradni dla dorosłych; — opracowaniu i zaakceptowaniu wspólnych wzorów dokumentacji, między innymi Karty Informacyjnej Opieki Pediatrycznej; — ustaleniu niezawodnych kanałów komunikacji, także drogą elektroniczną.

    6. W przypadku dużej liczby przekazywanych pacjentów wskazane jest utworzenie — zarówno w poradni  pediatrycznej, jak i internistycznej — funkcji koordynatora ds. przekazywania opieki, którego zadaniem byłoby regulowanieprocesu kierowania i przejmowania chorych, ustalanie terminów wizyt, zapewnienie sprawne-go przepływu informacji itd.

    7. Tworzenie odrębnych dni przyjęć dla pacjentów przechodzących pod opiekę poradni dla dorosłych nie jest niezbędne, ale może być pomocne, np. ze względów organizacyjnych. W planowaniu pracy poradni inter-nistycznej należy bowiem uwzględnić fakt znacznie większej czasochłonności wizyt pacjentów przechodzących spod opieki pediatrycznej, zwłaszcza jeżeli są oni leczeni za pomocą osobistej pompy insulinowej.

    Opracował zespół:

    Leszek Czupryniak, Przemysława Jarosz-Chobot, Tomasz Klupa, Małgorzata Myśliwiec, Agnieszka Szadkowska, Bogna Wierusz-Wysocka, Bogumił Wolnik

    źródło :www.dk.viamedica.plZalecenia kliniczne dotyczące postępowania u chorych na cukrzycę, 2016 

    data-matched-content-rows-num="3" data-matched-content-columns-num="3"

  • Przelicznik BMI online

     

    www.glukoza.pl

    Poniżej prosty przelicznik BMI on line

    Twoja waga(kg):

    Twój wzrost(cm):

    Twoje BMI:

    To znaczy:

     

    Więcej na temat Body Mass Index tutaj

     

     

    data-matched-content-rows-num="3" data-matched-content-columns-num="3"

  • Przeszkolone psy wyczuwają hipoglikemię

     Hipoglikemia to nagły, niekontrolowany spadek poziomu glukozy (cukru) we krwi. Występuje u osób chorych na cukrzycę na wskutek np zbyt dużej ilości podanej insuliny lub wzmożonej aktywności. Poczucie zmęczenia, drgawki, osłabienie, problemy ze wzrokiem, utrata przytomności to tylko kilka z objawów obniżonego poziomu cukru (więcej o hipoglikemii tutaj...).

      Najlepszym sposobem w takiej sytuacji jest podanie pacjentowi tzw węglowodanów prostych (glukoza, cukier).

     Ważne jest zatem, by umieć wychwycić zbliżające się niebezpieczeństwo i zapobiec groźnym konsekwencjom. W tym pomóc mogą specjalnie trenowane psy. Naukowcy z Uniwersytetu w Cambridge podejrzewali, że coś musi się zmieniać w oddechu pacjenta, kiedy stężenie cukru w jego krwi się obniża. Podejrzenia znalazły potwierdzenie w eksperymentach. Naukowcy sztucznie obniżali (w kontrolowanych warunkach) stężenie poziomu cukru we krwi u ośmiu pacjentek z cukrzycą typu 1. Jednocześnie analizowali ich oddechy za pomocą spektrometru. Zauważyli, że w stanie hipoglikemii w wydychanym powietrzu jest znacznie (nawet dwukrotnie) więcej niż normalnie izoprenu (najczęściej występującego w ludzkim ciele węglowodoru). Doszli do wniosku, że chemiczny skład wydychanego powietrza pokazuje zmiany poziomu glukozy we krwi. To spostrzeżenie może tłumaczyć, dlaczego psy są w stanie wykrywać hipoglikemię, które mają dużo lepiej rozwiniety zmysł węchu niż człowiek. Dodatkowo eksperyment może stanowić punkt wyjścia do opracowania testu, który będzie mógł wykrywać aktualny poziom cukru bez konieczności badania samej krwi.

     Naukowcy z Uniwersytetu w Bristolu i Uniwersytetu w Dundee poinformowali, że u diabetyków korzystających z pomocy zwierząt, stężenie krwi rzadziej przekracza normę. Skutkuje to zminimalizowaniem ryzyka wystąpienia komplikacji zdrowotnych związanych z hipoglikemią. Dzięki temu wydaje się że odpowiednio przeszkolenie psy mogą ostrzegać osoby chore na cukrzycę o zbyt niskim lub wysokim poziomie cukru we krwi.  

     Niestety liczba psów wyszkolonych do wyczuwania zmian stężenia glukozy we krwi pacjentów jest jeszcze zbyt mała. Dla przykładu, na zwierzęta z Medical Detection Dogs, czyli organizacji, która udostępniła czworonogi na potrzeby badania, w tym momencie trzeba czekać ok. 3 lat.

     Dlatego też, w przypadku, gdy dany diabetyk martwi się brakiem odpowiedniej kontroli nad objawami cukrzycy, powinien pomyśleć także o innych możliwościach, takich jak specjalna edukacja, która pomaga lepiej zrozumieć schorzenie i radzić sobie z nim.

     

     

    data-matched-content-rows-num="3" data-matched-content-columns-num="3"

  • Stopa Charcota

    Neuroosteoartropatia Charcota (artropatia neurogenna, stopa Charcota).Bezbolesne zmiany zwyrodnieniowe stawów rozwijające się na podłożu zaburzeń czucia dotyku, propriocepcji i kontroli mięśni szkieletowych przez nerwy ruchowe. Najczęściej stanowiące późne powikłanie cukrzycy i polineuropatii cukrzycowej. Może także być nastepstwem chorób jak:

    - kiła trzeciorzędowa

    - trąd

    - jamistość rdzenia

    - niedokrwistość Addisona-Biermera

    - stwardnienie rozsiane

     Artropatia neurogenna dotyczy głównie jednostronnie:

    - stawów stępowo - śródstopnych

    - stawów śródstopia

    - stawów śródstopno-paliczkowych

    Polega na stałym i postępującym niszczeniu chrząstek stawowych oraz nasad kości. Doprowadza to do przemieszczeń powierzchni stawowych, tworząc zwapnienia w okołostawowych tkankach miękkich. W ich nastepstwie dochodzi do uszkodzeń ścięgien i znacznej deformacji stopy. Zmiany powstają w przebiegu istniejącej już polineuropatii co oznacza że, mogą mieć postać z bólem lub bez bólu.

    Objawy:

    - deficyt czucia (dotyk, temperatura, ból, wibracja)

    - brak odruchów ścięgnistych (Achilles, mięśnie piszczelowe przednie, mięsień czworogłowy uda)

    - wysklepienie łuku stóp

    - modzele stóp

    - zniekształcenie stawów (palce młoteczkowe)

    - opadająca stopa

    - miejscowe infekcje, owrzodzenia, zapalenia kości

    Diagnoza i przebieg mozna podzielic na trzy okresy:

    1. Destrukcja stawów. Powstają zmiany zwyrodnieniowe, nadwichnięcia, uszkodzenia chrząstek stawowych i pojawienia się ich w jamie stawu. Stwierdza sie jednostronny obrzęk, zaczerwienienie, wzrost temperatury stopy. Biopsja torebki stawowej wykazuje pogrubione, zwłóknione włókna wraz z fragmentami kości.

    2. Resorpcja. Wchłanianie zwrotne drobnych fragmentów kostnych wraz z zlewaniem się większych odłamów kostnych.

    3. Rekonstrukcja. Proces zagojenia wraz z wytworzeniem nowego, nieprawidłowego stawu.

    Leczenie dostosowuje się do stanu w jakim jest pacjent i dzieli się na terapie w stanie ostrym lub przewlekłym.

    Stan ostry wymaga:

    - całodobowe odciążenie

    - stosowanie bisfosfonianów, witaminy D, preparatów wapnia

    Obecnie brakuje pełnych badań, których wyniki wskazywałyby na długoterminową efektywność leczenia farmakologicznego,

    Stan przewlekły wymaga:

    - edukacji w higienie stóp

    - dobór obuwiea ortopedycznego z wkładkami

    - zabiegi ortopedyczne celem korekty deformacji (artrodeza)

    Wskazane jest prowadzenie terapii przez wielodyscyplinarny zespół specjalistów.

     

      

     

    data-matched-content-rows-num="3" data-matched-content-columns-num="3"

  • System monitorowania glikemii CGM-RT - wciąż bez refundacji