wspinaczka wysokogórska a cukrzyca typ 1

501463913
info@glukoza.pl

gościmy

Odwiedza nas 128 gości oraz 0 użytkowników.

odwiedziny on-line

Odsłon artykułów:
2538674

Ocena użytkowników: 0 / 5

Gwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywna
 

góry wspinaczka cukrzyca Uwaga! Informacje poniżej należy traktować jako punkt wyjścia w przygotowaniach do wspinania wysokogórskiego. Każda osoba musi podejść do problemu indywidualnie najlepiej przy pomocy diabetologa.

Według Amerykańskiego Towarzystwa Cukrzycy, osoby chorujące na cukrzycę typu I, które prawidłowo kontrolują poziom cukru we krwi (glikemię) oraz nie mają powikłań cukrzycy, mogą uprawiać wszystkie formy i wysiłki sportowe.

W latach 1995-2005 około 50 alpinistów z cukrzycą I typu brało udział w wyprawach powyżej 5500m n.p.m.

Aklimatyzacja

Diabetycy I typu dobrze się aklimatyzują. Aklimatyzacja powinna przebiegać powoli by zapobiec chorobom wysokogórskim. Pierwsze symptomy zaburzeń mogą ujawnić się już powyżej 1500 m n p m. W piśmiennictwie nie ma dowodów na częstszą zachorowalność cukrzyków na choroby wysokościowe. Diabetycy z prawidłową kontrolą glikemii i bez zaburzeń naczyniowych mogą poddawać się dużym wysiłkom, ale powinni być bardziej wyczuleni na zmiany w poziomie glikemii i mleczanów podczas wspinaczki. Podstawowa zasada to wspinaj się wysoko a śpij niżej.

Diabetycy bez neuropatii i zaburzeń naczyniowych nie są bardziej narażeni na odmrożenia czy wychłodzenie (hipotermię). Należy pamiętać, że wysokogórski Obrzęk Płuc i Mózgu - HAPE I HACE mogą skomplikować kontrolę glikemii.

Co na początek przygody z Górami Wysokimi?

 

1.Sprawdź jak sobie radzisz z kontrolą poziomu glukozy podczas wyczerpujących treningów w różnych warunkach. Na początek ok 40 km wędrówek po niskich górach.

2.Często kontroluj poziom glikemii i mleczanów (kwas mlekowy duży wysiłek, mało tlenu) w różnych warunkach i elastycznie dostosowuj terapię.

3.Miej świadomość zaburzeń funkcji poznawczych i umiejętności oceny swojego stanu na wysokości. Odczuwanie hipoglikemii na większych wysokościach jest gorsze (te same hormony odpowiadają za odczucie hipoglikemii i wysiłek)

4.Przygotuj dodatkowy zapas (insuliny, glukagonu, ratunkowego jedzenia, szybko-wchłanialnych węglowodanów i glukometrów). Noś insulinę w wewnętrznej kieszeni, chroniąc przed mrozem, potem,wilgocią, gorącem i światłem słonecznym (wysokość i ciśnienie ma wpływ)

5.Wizyta u okulisty celem oceny dna oka. Retinopatia cukrzycowa jest względnym przeciwwskazaniem do pobytu na wysokości. Pobyt na wysokości powyżej 5500m n.p.m. zwiększa niebezpieczeństwo krwawień do siatkówki, co może sprzyjać progresji retinopatii cukrzycowej. Istnieje niebezpieczeństwo utraty wzroku, gdy do retinopatii dołożą się efekty niedotlenienia. Dodatkowym zjawiskiem mogącym występować na wysokości u cukrzyków są zaburzenia w odróżnianiu kontrastów. Powoduje to zlewanie się obrazu. Zjawisko to nasila się przy retinopatii.

Kontrola glikemii na w górach wysokich

Na podstawie relacji wspinających się cukrzyków oraz badań poziomu HbA1c stwierdzono, iż pobyt na wysokości sprzyja gorszej kontroli poziomu cukru we krwi. Większość, bo 75% epizodów hipoglikemii występowało przez pierwsze dwa dni na wysokości.

Powodem zaburzeń i błędów w kontroli glikemii na wysokości może być:

1.Wysokość może zwiększać zapotrzebowanie organizmu na glukozę, z powodu wysokich wartości hormonów takich jak kortyzol i hormon wzrostu.

2.Wysiłek fizyczny na wysokości jest nieprzewidywalny i zależny np. od pogody (załamanie pogody) czy niezaplanowanych trudności wspinaczkowych. Może dochodzić do nieprawidłowej oceny dotyczącej wielkości wysiłku fizycznego (maksymalny poziom wysiłku tlenowego spada o 1% na każde 100 metrów powyżej 1500m n.p.m).

3.Brak przyjmowania odpowiedniej ilości węglowodanów z powodu nieregularnych posiłków. Zauważono częstszą poposiłkową hipoglikemię – prawdopodobnie z powodu dłuższego wchłaniania się węglowodanów na wysokości. Zaleca się redukcję dawki insuliny, opóźnienie podania lub podawanie podczas posiłku i po nim.

4.Zimno (wychłodzenie) wpływa na zwiększenie wydatku energetycznego w celu utrzymania odpowiedniej temperatury ciała. Jakkolwiek ma to znikomy wpływ na kontrolę glikemii. By ustrzec się przed podawaniem insuliny do oziębionej skóry, co powoduje gorsze wchłanianie, proponuje się bezpieczne podawanie przez ubranie.

5.Objawy żołądkowo - jelitowe Ostrej Choroby Górskiej (AMS) sprzyjają hipoglikemii co wymaga regulacji dawki insuliny.

Kwasica ketonowa może zostać spowodowana:

1. niepoprawnym zmniejszeniem dawki lub zaprzestaniem przyjmowania insuliny

2. zmniejszoną ilością przyjmowanych pokarmów; zaburzeniami wchłaniania

3. infekcją lub ciężką chorobą wysokogórską; ciężką Ostrą Chorobą Górską (AMS) z nudnościami i wymiotami

4. odwodnieniem z powodu nie przyjmowania płynów

5. brakiem wiarygodnych odczytów z glukometru; uszkodzeniem insuliny przez w/w czynniki

6.kontynuacją wysiłku fizycznego mimo ketonurii (aceton w moczu dop. do kwasicy ketonowej) która jest bezwzględnym przeciwwskazaniem do wysiłku fizycznego

                                          góry wspinaczka cukrzyca