501463913
info@glukoza.pl

miejsce na reklamę

gościmy

Odwiedza nas 387 gości oraz 0 użytkowników.

odwiedziny on-line

Odsłon artykułów:
2363867

Ocena użytkowników: 5 / 5

Gwiazdka aktywnaGwiazdka aktywnaGwiazdka aktywnaGwiazdka aktywnaGwiazdka aktywna
 

nurkowanieW dobie rozwoju popularyzacji sportów ekstremalnych (w których, biorą udział osoby z cukrzycą typu 1) każde badanie i informacja pozwalająca przekuć dane w praktyczne rady i bezpiecznie uprawiać w/w sporty jest bardzo potrzebna.

 

 

Diabetycy typu I, długo byli wykluczani z wykonywania czynności, w których nagła utrata przytomności stanowiła poważne ryzyko dla ich zdrowia i życia.

Upośledzenie świadomości (tu hipoglikemia) podczas nurkowania może wpłynąć na zdolności postrzegania nurka, co ma duży wpływ na jego bezpieczeństwo.

Dlatego z czasem zaczęły pojawiać się wytyczne dla nurków z cukrzycą. Gdy okazało się, że wielu z nich z cukrzycą typu I bezpiecznie nurkowało, British Sub Aqua Club (DSAC) zniosła zakaz nurkowania dla diabetyków w 1991 roku.

Wytyczne stosowane w USA i innych krajach są bardziej konserwatywne. Niektórzy autorzy zalecają traktowanie każdego przypadku oddzielnie, inni twierdzą, że wytyczne w przyszłości będą mniej restrykcyjne w stosunku do diabetyków.

W 1993 DAN wysłało do wszystkich swoich członków ankiety, by określić ilu z nurków cierpi na cukrzycę, a przy tym nurkuje mimo zakazu. Okazało się, że 164 nurków z cukrzycą (w tym 129 z Typ 1) wykonało w sumie ponad 27 000 nurkowań bez większych kłopotów. Niektórzy zgłaszali wystąpienie symptomów hipoglikemii, ale żaden nie wspomniał o utracie przytomności.

Z powodu braku badań na wpływem rekreacyjnego nurkowania na poziom glukozy w krwi DAN rozpoczął w 1997 roku swoje badania. Zadaniem było określić, jak zmienia się poziom glukozy u certyfikowanych nurków rekreacyjnych.

 

Metoda:

Zmiana poziomu glukozy w krwi na skutek nurkowania była mierzona u dorosłych chorych na cukrzycę typ 1 oraz w grupie kontrolnej zdrowych nurków. Nurkowie z typ 1 mieli co najmniej średnio kontrolowaną cukrzycę, nie mieli dodatkowych komplikacji i nie byli hospitalizowania w okresie poprzednich 12 miesięcy z powodu poważnych zaburzeń poziomu cukru we krwi. Dodatkowo byli świadomi relacji między poziomem cukru i ćwiczeniami fizycznymi.

Większość nurkowań odbywała się z komercyjnej łodzi nurkowej lub typu liveaboard w podtropikalnych i tropikalnych wodach. Poziom cukru we krwi nurków musiał być powyżej 80mg/dl przed każdym nurkowaniem. Do monitorowania poziomu cukru stosowano dostępne glukometry.

Wartości odczytów były zapisywane kilkakrotnie przed i po nurkowaniu.

Wyniki:

W badaniu uczestniczyło 83 nurków: 40 z cukrzycą i 43 jako grupa kontrolna. Z 1059 nurkowań, 555 było wykonanych przez nurków z cukrzycą a 504 przez nurków z grupy kontrolnej. Średni wiek nurka z cukrzyca to 45 lat, z 9 letnim okresem nurkowania i chorym na cukrzycę przez co najmniej 15 lat. Cukrzyca Typ 1 była zdiagnozowana u 77% nurków już wtedy, gdy zdobyli swoje pierwsze certyfikaty nurkowe. Obie grupy miały bardzo podobne schematy nurkowań, wykonując średnio 2,7 nurkowań dziennie. Nie stwierdzono przypadku zespołu zaburzeń dekompresyjnych (DCI).

Zróżnicowanie poziomów glukozy we krwi u chorych na cukrzycę miało dramatyczny charakter, znacznie większy, niż w grupie kontrolnej. Nie zaobserwowano symptomów czy komplikacji związanych z hipoglikemią w czasie lub po nurkowaniu. I to mimo, że w niektórych przypadkach poziom glukozy był bardzo niski. Nurkowie z typ 1 brali dodatkową glukozę przed ponad połową nurkowań. Poziom glukozy poniżej 70 mg/dl po nurkowaniu wystąpił w 7% przypadków (minimum to 41 mg/dl) nurków z Typ 1 i w 1% nurków z grupy kontrolnej (minimum to 56mg/dl).

Mimo, że symptomów hipoglikemii nie stwierdzono bezpośrednio przed, w trakcie lub po nurkowaniu wykonanym przez nurków z cukrzycą to stwierdzono równolegle, symptomy nie związane z hipoglikemią (nudności, niepokój, drżenie, odczucie chłodu i ból głowy). Czasami te symptomy były na tyle silne, by obudzić nurka w środku nocy.

Średnie poziomy hiperglikemi bezobjawowej z poziomem cukru przekraczającym 300 mg/dl były odnotowane w 67 przypadkach przed i 17 po nurkowaniu.

 

Wystąpiło znaczące zróżnicowanie poziomu glukozy u nurków z typ 1, ale niskie poziomy

przed nurkowaniem były z łatwością korygowane przez odpowiednie strategie żywieniowe.

 

Komentarze:

1. Wszyscy nurkowie z cukrzycą byli dobrze zmotywowani, doświadczeni oraz mieli średnio dobrze kontrolowaną cukrzyce. Wielkość zmian poziomu cukru była z zaskoczeniem raportowana przez nurków, którzy mieli doświadczenie w kontrolowaniu swojej cukrzycy. Jasne jest, że osoby z mniej stabilną chorobą są bardziej narażeni na hipoglikemię.

2. Wysoki poziom cukru może podnieść podatność na DCS i pogorszyć neurologiczne objawy DCI. Stąd podniesienie poziomu glukozy przed nurkowaniem może nie być dobrym pomysłem.

3. Mimo okazjonalnych przypadków niskiego poziomu cukru, 40-50mg/dl, nie zgłoszono symptomów związanych z hipoglikemią. Ten fakt sugeruje, że w niektórych przypadkach nie rozpoznano ich. Skorygowano to na podstawie równie niskich poziomów glukozy odnotowanych o innych porach dnia.

4. Objawy i symptomy związane z hipo- i hiperglikemią mogą być pomylone z innymi stanami, jak hipotermia (wychłodzenie), nudności od choroby morskiej czy możliwej DCI.

5. Wszystkie monitorowane nurkowania były prostymi nurkowaniami rekreacyjnymi i przeprowadzone w minimalnie lub średnio stresującymi warunkami tropikalnych wód. Dodatkowe obciążenie organizmu nurka związane z większą ilością sprzętu, gorszymi warunkami w wodzie, bardziej wymagającymi profilami nurkowymi czy sytuacjami niebezpiecznymi pod wodą mogą wytworzyć jeszcze bardziej dramatyczne zmiany poziomu glukozy we krwi.

6. Badania obejmowały jedynie dorosłych nurków. Dzieci mogą być bardziej narażone ze względu na łatwość rozproszenia uwagi, mniejsze doświadczenie w regulowaniu poziomu glukozy i fizjologiczne predyspozycje do większej zmiany poziomu glukozy na skutek ćwiczeń fizycznych.

 

Praktyczne rady dotyczące bezpieczeństwa dla chorych na cukrzycę, którzy chcą nurkować:

1. Symptomy ciężkiej hipoglikemii obejmują napad i utratę przytomności. Takie zdarzenie pod wodą może mieć fatalne konsekwencje.

2. W czasie nurkowania nie ma możliwości zrobienia sobie przerwy, jak to ma miejsce na lądzie. Warunki mogą gwałtownie zmienić się i to, co było relaksującym nurkowaniem w łagodnych warunkach może przemienić się w sytuację wymagającą mobilizacji wszystkich sił.

3. Pomoc w przypadku poważnych schorzeń może być utrudniona w odległych obszarach.

4. System partnerski jest oparty o założenie, że obie osoby w zespole są w równym stopniu zdolne

udzielić właściwej i szybkiej pomocy partnerowi w potrzebie. To może nie być prawdą dla zespołu, w którym jedna z osób jest dotknięta chorobą.

5.Schodzenia na głębokość poniżej 30 metrów ( OWD do 18 m i AOWD do 30 m, nie poleca się Deep Diver max 40 m)

6. Przebywania pod wodą powyżej 60 minut,

7. Nurkowań z obowiązkowymi przystankami dekompresyjnymi (nie dotyczy to tzw. safety stop, czyli przystanków bezpieczeństwa),

8. Przestrzeni zamkniętych ponad głową nurka, takich jak np. jaskinia lub wnętrze wraku.

9. Sytuacji, które mogą zwiększać ryzyko hipoglikemii (zimna woda, silny prąd lub inne powodujące nadmierny wysiłek).

 

                               nurkowanie

 

 

 

 

 

 

Dzięki materiałom DAN z ALERT DIVER

tu zrealizujesz wniosek NFZ on-line