glukoza

501463913
info@glukoza.pl

gościmy

Odwiedza nas 111 gości oraz 0 użytkowników.

odwiedziny on-line

Odsłon artykułów:
2538653

Ocena użytkowników: 0 / 5

Gwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywna
 

Glukoza to cukier prosty, który jest paliwem energetycznym dla całego organizmu. Węglowodany złożone, które przyjmujemy wraz z pokarmami, rozpadają się do cukru glukoza(oraz innych cukrów prostych), a następnie są wchłaniane w jelicie cienkim i rozprowadzane z krwią do wszystkich komórek organizmu.

Większość komórek organizmu potrzebuje glukozy do produkcji energii, do przeprowadzania szeregu reakcji chemicznych niezbędnych do ich funkcjonowania. Dla komórek nerwowych, a także erytrocytów (komórek krwi transportujących tlen) glukoza stanowi jedyne źródło energii. Komórki te mogą funkcjonować tylko jeśli glukoza znajduje się powyżej określonego poziomu. Dlatego często w przypadku spadku poziomu glukozy odczuwamy uczucie słabości - to nasz mózg informuje nas o tym, że ilość dostarczanej glukozy jest niewystarczająca.

Zużycie cukru przez organizm zależy od insuliny, hormonu produkowanego przez trzustkę. Insulina działa jak kierujący ruchem - decyduje o tym, czy glukoza z krwi przedostaje się do wnętrza komórek, czy jest przechowywana jako zapas w postaci glikogenu lub/i trójglicerydów. Życie bez glukozy, czy też insuliny byłoby niemożliwe, dlatego tak istotne jest utrzymanie poziomów tych substancji w określonych przedziałach wartości. U zdrowej osoby poziom glukozy po posiłku nieco wzrasta (w wyniku spożycia węglowodanów). Równolegle - w celu obniżenia poziomu tego cukru – zwiększa się wydzielanie insuliny przez trzustkę. Ilość wydzielanej insuliny zależy od wielkości oraz składu posiłku, jaki właśnie zjedliśmy. Jeśli poziom glukozy za bardzo się obniży - co czasami ma miejsce w przerwach między posiłkami lub po wyczerpującym treningu - wydzielany jest glukagon (inny hormon produkowany przez trzustkę). W ten sposób wątroba otrzymuje informację o konieczności powtórnego przekształcenia glikogenu (rezerwy energetycznej przechowywanej w tym narządzie) w glukozę. Pozwoli to przywrócić prawidłowy poziom tego cukru we krwi. Jeśli ten mechanizm kontrolny działa poprawnie, poziom glukozy we krwi utrzymuje się na w miarę stałym poziomie. Jeśli jednak równowaga ta zostaje zakłócona i poziom cukru we krwi wzrasta, organizm stara się go unormować poprzez zwiększoną produkcję insuliny oraz wydalanie glukozy z moczem (dlatego w stanie hiperglikemii oraz u niektórych osób z cukrzycą w moczu stwierdza sie obecność glukozy). Ciężka, występująca nagle hiperglikemia czy hipoglikemia może być groźna - powodować niewydolność wszystkich organów, uszkodzenie mózgu, śpiączkę, a nawet prowadzić do śmierci. Utrzymujący się przez dłuższy czas wysoki poziom cukru we krwi prowadzi do postępującego zniszczenia organów, przede wszystkim nerek, oczu, serca oraz naczyń krwionośnych i nerwów. Przewlekła hipoglikemia może natomiast powodować uszkodzenia mózgu oraz nerwów obwodowych. U niektórych kobiet cukrzyca może pojawić się w ciąży (jako tzw. cukrzyca ciężarnych). Jeśli choroba ta nie zostanie wykryta i nie będzie skutecznie leczona, zwiększy się ryzyko urodzenia dziecka o dużej wadze (tzw. makrosomia, która może utrudniać poród drogami natury), a z niskim poziomem glukozy. W większości przypadków po zakończeniu ciąży, cukrzyca wycofuje się.

POZIOM GLUKOZY INTERPRETACJA
Od 70 do 99 mg/dL (od 3.9 do 5.5 mmol/L) Prawidłowy poziom glukozy
Od 100 do 125 mg/dL (od 5.6 do 6.9 mmol/L) Nieprawidłowy poziom glukozy na czczo (stan przedcukrzycowy)
Co najmniej 126 mg/dL (7.0 mmol/L) w co najmniej dwóch pomiarach Cukrzyca