kontroluj cukrzycę z nami
A A A

cukrzyca typ 1

  • Nietolerancja glukozy

  • Nikotynamid (antyoksydant) a remisja w cukrzycy typ 1

  • Nurkowanie a cukrzyca typ 1

     W dobie popularyzacji sportów ekstremalnych, każde badanie lub informacja pozwalająca przekuć dane w praktyczne rady i bezpiecznie uprawiać w/w sporty jest bardzo potrzebna. Jedną z takich dyscyplin jest nurkowanie. Osoby chore na cukrzycę typu I, długo były wykluczane z możliwości uprawiania tego sportu. Bano się że, nagła utrata przytomności stanowiła dla nich poważne ryzyko utraty zdrowia i życia. Upośledzenie świadomości (w sytuacji hipoglikemii) podczas nurkowania może wpłynąć na zdolności postrzegania nurka, co ma duży wpływ na jego bezpieczeństwo. Dlatego z czasem zaczęły pojawiać się wytyczne dla nurków z cukrzycą. Gdy okazało się, że wielu z nich (z cukrzycą typu I) bezpiecznie nurkowało, British Sub Aqua Club (DSAC) zniosła zakaz nurkowania dla diabetyków w 1991 roku. Wygląda na to że, wytyczne w przyszłości będą coraz mniej restrykcyjne w stosunku do diabetyków chcących nurkować. Powodem jest coraz większa wiedza na temat cukrzycy i jej leczenia w różnych typach. Na tę chwile zaleca się lekarzom aby traktowali każdy przypadek indywidualnie.

     W 1993 DAN (Divers Alert Network) wysłało do wszystkich swoich członków ankiety, by określić ilu z nurków cierpi na cukrzycę, a przy tym nurkuje mimo zakazu. Okazało się, że 164 nurków z cukrzycą (w tym 129 z Typ 1) wykonało w sumie ponad 27 000 nurkowań bez większych kłopotów. Niektórzy zgłaszali wystąpienie symptomów hipoglikemii, ale żaden nie wspomniał o utracie przytomności.

     Z powodu braku badań nad wpływem rekreacyjnego nurkowania na poziom glukozy w krwi DAN rozpoczął w 1997 roku swoje badania. Zadaniem było określić, jak zmienia się poziom glukozy u certyfikowanych nurków rekreacyjnych.

    Metoda:

     W badaniu uczestniczyło 83 nurków: 40 z cukrzycą i 43 jako grupa kontrolna. Z 1059 nurkowań, 555 było wykonanych przez nurków z cukrzycą a 504 przez nurków z grupy kontrolnej. Średni wiek nurka z cukrzyca to 45 lat, z 9 letnim okresem nurkowania i chorym na cukrzycę przez co najmniej 15 lat. Cukrzyca Typ 1 była zdiagnozowana u 77% nurków już wtedy, gdy zdobyli swoje pierwsze certyfikaty nurkowe. Obie grupy miały bardzo podobne schematy nurkowań, wykonując średnio 2,7 nurkowań dziennie. Nie stwierdzono przypadku zespołu zaburzeń dekompresyjnych (DCI). Poziom cukru we krwi nurków musiał być powyżej 80mg/dl przed każdym nurkowaniem. Do monitorowania poziomu cukru stosowano dostępne glukometry. Wartości odczytów były zapisywane kilkakrotnie przed i po nurkowaniu.

    Nurkowie z cukrzycą typu 1 mieli:

    - co najmniej średnio kontrolowaną cukrzycę

    - nie mieli dodatkowych komplikacji

    - nie byli hospitalizowani w okresie poprzednich 12 miesięcy z powodu poważnych zaburzeń poziomu cukru we krwi

    - byli świadomi relacji między poziomem cukru i ćwiczeniami fizycznymi.

     Większość nurkowań odbywała się z komercyjnej łodzi nurkowej w podtropikalnych i tropikalnych wodach. 

     

    Wyniki:

      Zróżnicowanie poziomów glukozy we krwi u chorych na cukrzycę było znacznie większe, niż w grupie kontrolnej. Nie zaobserwowano jednak komplikacji związanych z hipoglikemią w czasie lub po nurkowaniu. I to mimo, że w niektórych przypadkach poziom glukozy był bardzo niski. Nurkowie z cukrzycą typ 1 brali dodatkową glukozę przed ponad połową nurkowań. Poziom glukozy poniżej 70 mg/dl po nurkowaniu wystąpił w 7% przypadków (minimum to 41 mg/dl) nurków z cukrzycą typu 1 i w 1% nurków z grupy kontrolnej (minimum to 56 mg/dl).

     Objawów hipoglikemii nie stwierdzono bezpośrednio przed, w trakcie lub po nurkowaniu wykonanym przez nurków z cukrzycą. Zauważono jednak nudności, niepokój, drżenie, odczucie chłodu i ból głowy nie związane z niskim poziomem cukru. Czasami te symptomy były na tyle silne, by obudzić nurka w środku nocy.

     Średnie poziomy hiperglikemi bezobjawowej z poziomem cukru przekraczającym 300 mg/dl były odnotowane w 67 przypadkach przed i 17 po nurkowaniu. 

     

    Komentarze:

    1. Wszyscy nurkowie z cukrzycą byli dobrze zmotywowani, doświadczeni oraz mieli średnio dobrze kontrolowaną cukrzycę. Wielkość zmian poziomu cukru była zaskoczeniem dla nurków, którzy mieli doświadczenie w kontrolowaniu swojej cukrzycy. Jasne jest, że osoby z mniej stabilną chorobą są bardziej narażeni na hipoglikemię.

    2. Wysoki poziom cukru może podnieść podatność na DCS i pogorszyć neurologiczne objawy DCI. Stąd podniesienie poziomu glukozy przed nurkowaniem może nie być dobrym pomysłem.

    3. Mimo okazjonalnych przypadków niskiego poziomu cukru, 40-50 mg/dl, nie zgłoszono objawów związanych z hipoglikemią. Sugeruje to, że w niektórych przypadkach nie rozpoznano ich. Potwierdzono to na podstawie równie niskich poziomów glukozy odnotowanych o innych porach dnia.

    4. Objawy związane z hipoglikemią i hiperglikemią mogą być pomylone z innymi stanami, jak hipotermia (wychłodzenie), nudności od choroby morskiej czy DCI.

    5. Wszystkie monitorowane nurkowania były prostymi nurkowaniami rekreacyjnymi i przeprowadzone w minimalnie lub średnio stresującymi warunkami tropikalnych wód. Dodatkowe obciążenie organizmu nurka związane z większą ilością sprzętu, gorszymi warunkami w wodzie, bardziej wymagającymi profilami nurkowymi czy sytuacjami niebezpiecznymi pod wodą mogą wytworzyć jeszcze bardziej dramatyczne zmiany poziomu glukozy we krwi.

    6. Badania obejmowały jedynie dorosłych nurków. Dzieci mogą być bardziej narażone ze względu na łatwość rozproszenia uwagi, mniejsze doświadczenie w regulowaniu poziomu glukozy i fizjologiczne predyspozycje do większej zmiany poziomu glukozy na skutek ćwiczeń fizycznych.

     

    Praktyczne rady bezpieczeństwa dla chorych na cukrzycę, którzy chcą nurkować:

    1. Symptomy ciężkiej hipoglikemii obejmują utratę przytomności. Takie zdarzenie pod wodą może mieć fatalne konsekwencje.

    2. W czasie nurkowania nie ma możliwości zrobienia sobie przerwy, jak to ma miejsce na lądzie. Warunki mogą gwałtownie zmienić się i to, co było relaksującym nurkowaniem w łagodnych warunkach może przemienić się w sytuację wymagającą mobilizacji wszystkich sił.

    3. Pomoc w przypadku poważnych schorzeń może być utrudniona.

    4. System partnerski jest oparty o założenie, że obie osoby w zespole są w równym stopniu zdolne udzielić właściwej i szybkiej pomocy partnerowi w potrzebie. To może być problemem dla zespołu, w którym jedna z osób jest dotknięta chorobą.

    5. Schodzenia na głębokość poniżej 30 metrów (OWD do 18 m i AOWDdo 30 m) nie zaleca się np Deep Diver max 40 m

    6. Nie zaleca się przebywania pod wodą powyżej 60 minut

    7. Zaleca się nurkowania z obowiązkowymi przystankami dekompresyjnymi (nie dotyczy to tzw. safety stop, czyli przystanków bezpieczeństwa),

    8. Nie zaleca się nurkowań w przestrzeniach zamkniętych ponad głową nurka, takich jak np. jaskinia lub wnętrze wraku.

    9. Należy unikać sytuacji, które mogą zwiększać ryzyko hipoglikemii (zimna woda, silny prąd lub inne czynności powodujące nadmierny wysiłek).

    Dzięki materiałom DAN z ALERT DIVER

     

    data-matched-content-rows-num="3" data-matched-content-columns-num="3"

  • Opieka ambulatoryjna dorosłych z cukrzycą

    Nowoczesne leczenie cukrzycy wymaga przede wszystkim kompetencji dotyczących leczenia, monitorowania jego skuteczności oraz prowadzenia edukacji chorych w zakresie uzyskania odpowiedniej wiedzy i motywacji do realizacji zaleceń. Wymaga również współpracy lekarzy POZ oraz lekarzy opieki specjalistycznej.

     Zadania podstawowej opieki zdrowotnej

    1. Promocja zdrowego stylu życia w ramach prowadzenia profilaktyki rozwoju zaburzeń tolerancji węglowodanów.

    2. Identyfikacja czynników ryzyka cukrzycy.

    3. Diagnostyka cukrzycy i stanów przedcukrzycowych.

    4. Ocena zagrożenia pojawienia się późnych powikłań.

    5. Diagnostyka wczesnych stadiów późnych powikłań.

    6. Prowadzenie chorych na cukrzycę typu 2leczonych behawioralnie (dieta, aktywność fizyczna) oraz za pomocą leków doustnych.

    7. Rozpoczęcie i prowadzenie insulinoterapii w modelu terapii skojarzonej z lekami doustnymi u chorych na cukrzycę typu 2.

    8. Kierowanie leczonych chorych (co najmniej raz w roku) na konsultacje specjalistyczne w celu: — oceny wyrównania metabolicznego; — oceny stopnia zaawansowania późnych powikłań i ewentualnego wdrożenia ich terapii;— edukowania w zakresie modyfikacji stylu życia; — ustalenia celów terapeutycznych i określenia sposobu ich realizacji.

     

    Terminy badań dla dorosłych chorych na cukrzycę:

    Edukacja dietetyczna i terapeutyczna – na każdej wizycie.

     HbA1c - raz w roku, częściej w przypadku wątpliwości utrzymania normoglikemii lub konieczności weryfikacji skuteczności leczenia po jego modyfikacji.

     Cholesterol całkowity, HDL, LDL, triglicerydy w surowicy krwi – raz w roku, częściej w przypadku obecności dyslipidemii.

     Albuminuria - raz w roku u chorych nieleczonych inhibitorami ACE lub antagonistami receptora AT1.

     Badanie ogólne moczu z osadem – raz w roku.

     Kreatynina w surowicy krwi i wyliczanie eGFR - Raz w roku (w przypadku cukrzycy typu 1 po 5 latach trwania choroby).

     Kreatynina, Na+, K+, Ca2+, PO43 –w surowicy krwi - Co pół roku u chorych z podwyższonym stężeniem kreatyniny w surowicy krwi.

     Dno oka przy rozszerzonych źrenicach - U chorych na cukrzycę typu 1 po 5 latach; u chorych na cukrzycę typu 2 — od momentu rozpoznania choroby.

     

    Źródło:

    Zalecenia kliniczne dotyczące postępowania u chorych na cukrzycę, 2016www.dk.viamedica.pl 

     

     

     

    data-matched-content-rows-num="3" data-matched-content-columns-num="3"

  • Opieka diabetologiczna dla dzieci w Wielkiej Brytanii

      W UK nie ma bezpośredniego świadczenia dla chorych na cukrzycę. Podlegają oni pod tzw Disability Living Allowance - DRD. Jest to zasiłek dla osób niepełnosprawnych. Świadczenie niepodlegające opodatkowaniu i wolne od podatku.Oznacza to, że każdy spełniający wymogi może złożyć wniosek. Nie ma znaczenia poziom dochodów i oszczędności rodziców lub opiekunów dziecka chorego na cukrzycę. O zasiłek (DLA) dla wszystkich niepełnosprawnych dzieci ubiegać się można po 3 miesiącach od diagnozy i spełniać następujące warunki:

    • wiek poniżej 16 lat

    • potrzeba dodatkowej opieki lub trudności w poruszaniu się

    • przebywać w Wielkiej Brytanii lub innym kraju EOG (europejski obszar gospodarczy) i Szwajcarii

    • mieszkać w UK co najmniej 2 lata w ostatnich 3 latach

    • być stałym mieszkańcem UK, Irlandi Pn, wyspy Man, wysp normandzkich

    • nie podlegać kontroli w urzędzie imigracyjnym    

    Udostępnij 

    Zasiłek DLA składa się z 2 komponentów (mobility – poruszanie się i care – opieka osoby trzeciej). Dziecko może aplikować w obu tych częściach. Zasady kwalifikacji zależą od niezależności mobilnej dziecka oraz od czasu trwania dodatkowej opieki przez rodzica lub opiekuna. Występują 2 grupy mobility i 3 grupy care. Dokładny podział i opis znajduje się w formularzu zgłaszającym.

     Jeśli rodzic lub opiekun spędza 35 godzin opiekując się chorym dzieckiem może starać się o zasiłek dla opiekuna (carers allowance). Płatność zasiłku najczęściej występuje w okresach 4-tygodniowych i zależy od terminu dostarczenia odpowiedniego formularza. Kiedy dziecko kończy 16 lat należy wówczas wypełnić tzw PIP (Personal Independence Payment). Informację o PIP dziecko otrzymuje listownie zaraz po skończeniu 16 roku życia. Do czasu wysłania PIP płatności zasiłku DLA zostają wstrzymane.

     W UK diabetyk prowadzony jest przez lekarza pierwszego kontaktu (GP – General Practicioner) lub w klinice diabetologicznej przez specjalistę, która znajduje się najczęściej przy szpitalu. W domuu otrzymamy pomoc przez pielęgniarki (Diabetes Nurse) które pomagają w przeliczaniu dawekinsuliny, uczą jakmierzyć cukier itd. W ramach NHS (National Health Service) każda osoba chora na cukrzycę ma prawo do bezpłatnej insuliny, pasków do glukometrów, penów, igieł itd. Darmowe pompy insulinowe w UK, otrzymują je jedynie chorzy z złymi wynikami HbA1c oraz kobiety planujące ciąże. Tutaj termin rozpoczęcia leczenia pompą insulinową zaczyna się na trzy miesiące przed planowanym zajściem w ciąże.

     Dodatkowo w ramach ubezpieczenia przysługuje:

    • badanie HbA1c – raz w roku

    • badanie ciśnienia krwi – raz w roku

    • badanie cholesterolu - raz w roku

    • badanie w kierunku cukrzycowej choroby oczu (dawniej retinopatii) raz w roku

    • badanie stóp – raz w roku

    • badanie wydolności nerek – raz w roku

    • kontrola wagi

    • pomoc specjalisty w rzuceniu palenia

    • planowanie indywidualnej pomocy i leczenia cukrzycy

    • uczestnictwo w szkoleniu na temat radzenia sobie z cukrzycą

    • opieka dla dzieci przez wyspecjalizowany personel diabetologiczno – pediatryczny

    • wysokiej jakości opieka szpitalna

    • informacje i specjalistyczna pomoc w planowaniu i prowadzeniu ciąży

    • możliwość konsultacji ze specjalistami od powikłań cukrzycowych

    • wsparcie emocjonalne i psychologiczne

     Przydatne linki:

    https://www.gov.uk/disability-living-allowance-children/how-to-claim

    https://www.diabetes.org.uk/

    data-matched-content-rows-num="3"      data-matched-content-columns-num="3"
  • pen do insuliny

    Pen do insuliny – automatyczny, wielokrotnego użytku, wstrzykiwacz insuliny do organizmu.
    Posiada:
    - wymienną igłę z możliwością ustawienie głębokości ukłucia
    - wkład z wbudowaną skalą dla insuliny
    - specjalny mechanizm za pomocą którego łatwo podać hormon choremu na cukrzycę.
     W dzisiejszych czasach używany głównie przez osoby chore na cukrzycę typu 2 oraz starszych diabetyków z cukrzycą typu 1. Młodsze osoby leczą się za pomocą indywidualnej pompy insulinowej. Nazwa wywodzi się od jego kształtu (ang. – pióro) i powszechnie używana wśród dabetyków. Zastąpił w używaniu strzykawki tzw insulinówki.

     Za pomocą pena można łatwo, bezpiecznie i dokładnie podać odpowiednie dawki hormonu insuliny. Z myślą o osobach słabo widzących wyposażono peny w skale dużymi cyframi. Niektóre modele mają ukrytą igłę w specjalnej nakładce, zmniejszając strach związany z widokiem igły wstrzykiwacza u dzieci.

     Większość igieł jest o długości 6, 8, 12 mm. Wkład ma zwykle 3 ml pojemności, zawierają insulinę w stężeniu 100 jednostek w mililitrze.

     

    Zasady prawidłowego wstrzyknięcia insuliny:

     

    - dokładnie umyj dłonie ciepłą wodą z mydłem (najlepiej bakteriobójczym)

    - producenci wymagają aby do każdej iniekcji użyć nowej igły (nie musi być to reguła)

    - sprawdź drożność igły poprzez wypuszczenie przez nią ok jednej jednostki, brak kropelki na igle świadczy o niedrożności i należy igłę wymienić

    - ustaw odpowiednią dawkę do podania

    - podaj insulinę (igła powinna być wbita w całości w ciało)

    - po iniekcji, w celu uniknięcia wypłynięcia insuliny, odczekaj 10 sekund i powoli wyjmij igłę 

    - zmieniaj miejsce iniekcji aby zapobiec zrostom tkanki, które ograniczą wchłanianie insuliny

     

    Miejsca podawania insuliny:

    - pośladek

    - brzuch

    - ramię

    - udo

     

     

    data-matched-content-rows-num="3" data-matched-content-columns-num="3"

  • peptyd c

    Peptyd C -składający się z ok. 31 reszt aminokwasowych, część cząsteczki proinsuliny łącząca łańcuchy A i B insuliny. Peptyd C jest wydzielany podczas uwalniania insuliny z trzustki i razem z nią dostaje się do krwioobiegu. Powstaje w związku z tym w stosunku 1:1 z cząsteczkami insulinyOsoby nie wytwarzające insuliny (na przykład chore na cukrzycę typu 1) nie wytwarzają też peptydu C.

    Udostępnij

    Stężenie peptydu C we krwi odpowiada stężeniu wydzielanej insuliny, stąd zastosowanie peptydu C jako markera. U osób przyjmujących preparaty insuliny pozwala ocenić zachowanie wydzielania endogennej insuliny. Przy diagnozowaniu cukrzycy, podwyższone lub prawidłowe stężenie peptydu C wskazuje na cukrzycę typu 2, niskie – na cukrzycę typu 1.

    W przypadku cukrzycy typu 2 poziom peptydu C pozwala na optymalny dobór leku – przy normalnym i wysokim poziomie lepsze wyniki daje podawanie biguanidów (np. metforminy), przy obniżonym zwykle stosuje się pochodne sulfonylomocznika (najczęściej glimepiryd), czasem w skojarzeniu z innymi lekami.

                                                                 

    data-matched-content-rows-num="3" data-matched-content-columns-num="3"

  • Pigułka z insuliną alternatywą dla wstrzyknięć podskórnych

     Leczenie cukrzycy typu 1 odbywa się poprzez dietę, edukację i najbardziej potrzebną - insulinoterapię. Diabetycy muszą codziennie przyjmować insulinę poprzez pompę, strzykawki lub peny, aby utrzymać się przy życiu. Jest to najbardziej uciążliwa część terapii. Dlatego wciąż poszukuje się rozwiązań które, ułatwią osobom chorym na cukrzycę typu 1 dostarczanie insuliny do organizmu.

     Zespół naukowców z USA opracował nowatorską pigułkę zawierającą insulinę. Pozwala ona diabetykom z cukrzycą typu 1 uniknąć konieczności podawania szybko - działających insulin przy pomocy penów, zastrzyków czy pomp insulinowych. Badacze z Massachusetts Institute of Technology opracowali i stworzyli kapsułkę o długości 3 cm, która jest gotowa pomieścić i przenosić insulinę. Ilość insuliny w pigułce zbliżona jest do poziomu insuliny w typowej strzykawce (insulinówce).

     Insulina w odróżnieniu od innych medykamentów, jako białko, podatna jest na rozkład pod działaniem kwasów żołądkowych. Rozkład w żołądku powoduje brak przedostawania się insuliny w pigułce do jelita cienkiego gdzie powinna zadziałać. Sytuacja ta była głównym problemem wśród wielu innych już eksperymentów na temat podawania insuliny w formie pigułki. Grupa badaczy z w/w instytutu sugeruje na podstawie badań że, ich tabletka będzie w stanie dotrzeć nienaruszona do jelita cienkiego dzięki specjalnym powłokom. Pozwoli to na dostarczenie insuliny przez ścianki jelita do organizmu. Powłoka ta ma być wytrzymała na działanie kwasu żołądkowego i pozwoli jej przetrwać w kwaśnym środowisku. 

     

     

     Podawanie insuliny będzie możliwe za pomocą mikroigieł (1 mm), które za pośrednictwem ramion zostaną wkute w ścianki jelita cienkiego. Następnie mikroigły ulegną rozpuszczeniu a kapsułka wydalona wraz ze stolcem. Jednak jest jeszcze dodatkowy problem do rozwiązania w kolejnych badaniach. Chodzi dokładnie o czas uwalniania insuliny. Transport pigułki do jelita zależy od indywidualnego czasu trawienia na który wpływ ma wiele czynników. Utrudnia to określenie odpowiedniej dawki insuliny podawanej do danego posiłku. Bardzo ważne będzie precyzyjne dostrojenie czasu otwarcia pigułki w jelicie aby następnie dostosować go do podania insuliny w odpowiednim czasie.

     Oczywiscie pzostaje nadal tradycyjny sposób na podawanie insuliny bazowej. Stwierdzono że, działanie insuliny podane za pomocą pigułki przez jelito jest szybsze niż po wstrzyknięciach podskórnych domięśniowych. Jest to czas bardziej zbliżony do czasu reakcji zdrowego organizmu na pojawienie się glukozy we krwi. Dotychczasowe badania prowadzono na świniach i opublikowano w czasopiśmieNature Medicine.

    data-matched-content-rows-num="3"      data-matched-content-columns-num="3"

  • Pomiar poziomu glukozy - soczewki kontaktowe

     Nie od dziś badacze z całego świata próbują znaleźć sposób na alternatywny pomiar cukru u diabetyków. Popularneglukometry, które dziś są bardzo dokładne mają jedną wadę – zmuszają do nakłuwania palców wiele razy w ciągu dnia. Naukowcy z Korei Pd pod kierownictwem Jang-Ung Park z Narodowego Instytutu Nauki I Technologii opracowali a następnie stworzyli tzw monitorglukozy, służący do pomiaru poziomu cukru we krwi. Aparat (obiektyw) został wprowadzony do miękkiej soczewki kontaktowej a pomiar odbywa się we łzach. Na tę chwilę istnieją już testy i badania in vivo na temat tego typu pomiarów glukozy. Otrzymane dane zostają przesłane bezprzewodowo do przenośnego urządzenia. Oczywiście nie jest to pierwsza próba tego typu badania cukru (np soczewki Google).

    Udostępnij 

     Jednak nowy obiektyw ma (wg twórców) kilka poprawek w stosunku do wcześniejszych prototypów. Poprzednie obiektywy były za sztywne z bardzo delikatną elektroniką. Utrudniały widzenie i mogły doprowadzić do uszkodzenia oczu. Urządzenie z Korei jest bezpieczniejsze poprzez lepszą stabilność, mniej podatne na pęknięcia oraz charakteryzuje się większą wygodą noszenia. Dodatkowo zwiększono rozciągliwość obwodów elektronicznych. Gdy poziom glukozy we krwi przekroczy normy, wówczas wyświetlacz LED wyemituje nieinwazyjne światło w kierunku oka lub na zewnątrz. Jest to o tyle ważne, że osoby z otoczenia mogą zauważyć  hipoglikemię lub hiperglikemię szybciej nim nastąpi reakcja chorego np. dziecka. Inteligentna soczewka zintegrowana z obiektywem zapewnia pomiar w czasie rzeczywistym. 

    Kilka lat temu świat obiegła informacja o soczewkach firmy Google. Wówczas tak jak i dziś naukowcy przyznają, że jeszcze długa droga (ok 5 lat) do wprowadzenia soczewek na rynek. Obiektyw nie był jeszcze testowany na ludziach, choć w testach na zwierzętach nie zaobserwowano szczególnych zagrożeń. Należy się uzbroić w cierpliwość dbać o dobre wyrównanie cukrzycy, a technologia która zmienia świat - napewno pomorze diabetykom.

     Wyniki badań: internetowe wydanie czasopisma Science Advances.

    data-matched-content-rows-num="3"      data-matched-content-columns-num="3"

  • Pompa insulinowa - co to jest?

     Osobista pompa insulinowa to urządzenie wielkości telefonu (waga ok 100 g) pozwalające diabetykom na poprawę jakości życia. Pompa insulinowa, poprzez dren (zestaw infuzyjny) stale dostarcza organizmowi insulinę bez konieczności robienia wielokrotnych, uciążliwych zastrzyków penem.
     Działanie - silniczek pompy insulinowej, działa na tłok miniaturowej "strzykawki" z insuliną, wstrzykując dokładnie odmierzonej dawkę leku (insuliny). Obecnie około 250 000 ludzi na całym świecie jest leczonych przy użyciu pomp insulinowych.

     Insulina jest pompowana przez zestaw infuzyjny: specjalną cienką rurkę połączoną z igłą wbitą pod skórę. Wkłucie pozostaje w jednym miejscu przez ok. 3-5 dni (info. producentów), po czym jego miejsce należy zmienić.
    Podawanie - insulina jest podawana przez pompę insulinową na dwa różne sposoby. Dawkę bazową (tzw baza) pompa insulinowa podaje bez względu na to czy spożywa się jakieś posiłki, czy też nie. Natomiast bolusy - jednorazowe duże dawki, wstrzykiwane są przed posiłkiem. Dawka bazowa nie powinna przekraczać 30% całości insuliny podanej na dobę. Pacjent może zaprogramować dozowanie insuliny z dużą dokładnością. Żadna igła czy nawet najnowocześniejszy pen nie daje takiej możliwości.
    Przy stosowaniu pompy insulinowej całkowite zapotrzebowanie na insulinę zmniejsza się o 15-20%. Mniej jest także ukłuć (zamiast kilku dziennie - jedno raz na kilka dni). Ponadto pompa insulinowa ma wbudowany alarm, który włącza się w przypadku wystąpienia usterek. Tu jednak należy być bardzo ostrożnym ponieważ, alarmy nie działają jak byśmy oczekiwali. Każda sytuacja alarmowa ma przypisany do niej sygnał. Można więc zorientować się, czy np. wyczerpały się baterie czy może zabrakło insuliny.
     Pamiętaj - urządzenie nie jest w stanie całkowicie zastąpić zdrowej trzustki. Działa tak dobrze jak diabetyk potrafi kontrolować pompę oraz swoją chorobę. Używanie wcale nie zwalnia z konieczności kontrolowania poziomu cukru we krwi. Czasem nawet konieczne są częstsze pomiary. Osobista pompa insulinowa to w Polsce nadal duży wydatek. Jednak dzięki WOŚP, która jako pierwsza wprowadziła program darmowych pomp dla dzieci, oraz intensywnym wysiłkom organizacji pozarządowych od 2010 minister zdrowia (Kopacz) refunduje pompy. Refundacja obejmuje tylko osoby, które zachorowały przed 16 rokiem życia (raz na 4 lata do 26 lat). Prace nad powiększeniem grupy objętej refundacją po 26 roku życia w tej chwili zostały wstrzymane przez byłego już ministra zdrowia (Radziwiłł).

     

    data-matched-content-rows-num="3" data-matched-content-columns-num="3"

  • pompa insulinowa - gdzie otrzymam refundację?

  • Pompa insulinowa a podróż samolotem

     Coraz więcej osób chorych na cukrzycę leczonych jest przy pomocy indywidualnej pompy insulinowej. Wielu z nich podróżuje lub będzie podróżować samolotem. Nie ma przeciwwskazań co do korzystania z pompy insulinowej podczas lotu. Jednak obserwacje, poparte prawami fizyki wykazują pewną zależność między startem, lądowaniem a działaniem naszego urządzenia.

      Nie chodzi tutaj o zakłócanie pracy urządzeń pokładowych jak w przypadku telefonu czy laptopa, które należy wyłączyć lub przełączyć w tryb samolotowy. Czynnikiem na który należy zwrócić uwagę to zmiana ciśnienia atmosferycznego wraz ze wzrostem wysokości. Dokładniej mówiąc jego szybkość zmiany podczas startu lub lądowania. Wiele osób doświadczyło lub doświadcza zmianę ciśnienia w samolocie. Objawia się ono zatykaniem uszu a często ich bólem. Jest to efekt rozprężania się ciśnienia w uchu które dostosowuje się do niższego ciśnienia panującego w kabinie samolotu na wysokościach przelotowych. Pompa insulinowa również podlega prawom fizyki. W tym przypadku prawu Henry”ego, które określa zasady rozpuszczalności gazów w cieczy. W pompie insulinowej panuje ciśnienie o pewnej wartości, które potrzebne jest do wpompowania (dostarczenia) insuliny. Różnice ciśnień które powstają w trakcie startu i lądowania powodują uwalnianie powietrza z insuliny tworząc bąbelki gazów. Szybki spadek ciśnienia podczas startu powoduje zmianę objętości bąbelków (proces rozszerzania). W efekcie część insuliny poza kontrolą zostaje wepchnięta do drenu a pośrednio do ciała diabetyka przez zwiększające się bąbelki gazu. Podczas lądowania wzrost ciśnienia powoduje zmniejszanie się bąbelków co skutkuje pojawieniem się powietrza w zbiorniku na insulinę.

     Objawy hipoglikemii podczas lotu związane ze startem, zaobserwowano głównie u dzieci. Wiadomo że, mali pacjenci mają mniejsze zapotrzebowanie na insulinę dlatego nawet niewielkie, niekontrolowane nadwyżki insuliny mogą doprowadzić do reakcji hipoglikemicznych. Co innego u dorosłych, tu w/w nadwyżki mogą przejść niezauważenie, chyba że mają dużą wrażliwość na insulinę.

     W obu grupach pacjentów warto wziąć pod uwagę stres i emocje jakie są podczas podróży samolotem. Stany te powodują zwiększone wydzielanie kontregulatorów (adrenalina, kortyzol itd.) co również może zniwelować obniżenie poziomu glukozy we krwi. Kontrolując zawartość zbiorniczka z insuliną (powietrze) oraz ewentualne odpowietrzenie go przed i po lądowaniu unikniemy hiperglikemię.

     Warto więc przemyśleć czy, w trakcie startu i lądowania nie odłączyć na chwilępompę insulinową od ciała, a przed ponownym podłączeniem ewentualnieodpowietrzyć zbiornik z insuliną.

     

    data-matched-content-rows-num="3"      data-matched-content-columns-num="3"

  • Postępowanie orzecznicze dla kierowcy z cukrzycą

    1. Postępowanie orzecznicze wobec kierowców z cukrzycą reguluje załącznik nr 6 do rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 17 lipca 2014 r. w sprawie badań lekarskich osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdami i kierowców (DzU z 2014 r. poz. 949) pt. „Szczegółowe warunki badania lekarskiego w zakresie cukrzycy”.

    2. Na podstawie przeprowadzonego badania lekarskiego, wyników badań dodatkowych oraz wniosków z konsultacji uprawniony do badań kierowców lekarz ocenia ryzyko dla bezpieczeństwa ruchu drogowego, uwzględniając je w orzeczeniu lekarskim.

    3. Zgodnie z punktem 4 wyżej wymienionego załącznika do rozporządzenia obowiązek uzyskania opinii specjalisty w dziedzinie diabetologii albo innego lekarza prowadzącego leczenie cukrzycy, w tym o braku innych przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami związanych z cukrzycą, dotyczy osób:

    - ubiegających się o lub posiadających prawo jazdy kategorii C1, C1+E, C, C+E, D1, D1+E, D, D+E lub pozwolenie na kierowanie tramwajem;

    - wykonujących transport drogowy,

     

     

    - kierujących pojazdem uprzywilejowanym bądź przewożącym wartości pieniężne;

    - instruktorów i egzaminatorów prawa jazdy.

    4. Lekarz uprawniony do badań kierowców w przypadku wątpliwości diagnostyczno-orzeczniczych może zlecić również konsultację diabetologiczną w przypadku, gdy:

    - pacjent ma niedostateczną wiedzę dotyczącą cukrzycy, jej leczenia i możliwych powikłań;

    - pacjent nie stosuje się do zaleceń lekarskich, a w szczególności nie prowadzi samokontroli glikemii lub nie stosuje zleconej farmakoterapii;

    - w udokumentowanej samokontroli glikemia niższa niż 70 mg/dl stanowi powyżej 10% wszystkich wyników;

    - nie ma wyrównania metabolicznego choroby (HbA1c> 8%).

    5.Konsultacja diabetologiczna do badań kierowców, aby mogła być uwzględniona przez lekarza orzecznika,musi zakończyć się wydaniem opinii w formie karty konsultacyjnej diabetologicznej, według wzoru określonego w załączniku nr 6 do wyżej wymienionego rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 17 lipca 2014 r. (patrzs. A63).

    6.Lekarz diabetolog, wypełniając kartę konsultacyjną, powinien także ocenić zdolność chorego do kierowania pojazdem. Postępowanie związane z zaburzeniami gospodarki węglowodanowej może mieć następujący wpływ na ostateczną decyzję orzeczniczą:

    - brak przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami silnikowymi:

    bez ograniczeń czasowychwynikających z przeprowadzonej diagnostyki zaburzeń gospodarki węglowodanowej,

    ze wskazaniem ograniczeń czasowychwynikających ze stwierdzonych zaburzeń gospodarki węglowodanowej (odpowiadające niskiemu lub zwiększonemu ryzyku dla bezpieczeństwa ruchu drogowego);

    - przeciwwskazania zdrowotne do kierowania pojazdami silnikowymi wynikające ze stwierdzonych zaburzeń gospodarki węglowodanowej:

    względne — ze wskazaniem 6-miesięcznego terminu, po którym pacjent ponownie będzie mógł przystąpić do kwalifikacji lekarskiej (odpowiadające wysokiemu ryzyku dla bezpieczeństwa ruchu drogowego z możliwością ponownego badania kwalifikującego),

    bezwzględneprzeciwwskazania zdrowotne do kierowania pojazdami silnikowymi (odpowiadające wysokiemu ryzyku dla bezpieczeństwa ruchu drogowego bez zaznaczenia terminu ponownego badania kwalifikującego).

    7.Bezwzględne przeciwwskazania do kierowania pojazdami są następujące: u kierowców posiadających prawo jazdy kategorii: AM, A1, A2, A, B1, B, B+E lub T - nawracająca ciężka hipoglikemia (tj. co najmniej 2 przypadki ciężkiej hipoglikemii w okresie ostatnich 12 miesięcy),

     

     

     

    - nieświadomość hipoglikemii; u kierowców posiadających prawo jazdy kategorii C1, C1+E, C, C+E, D1, D1+E, D, D+E lub pozwolenie na kierowanie tramwajem, wykonujących transport drogowy lub kierujących pojazdem uprzywilejowanym bądź przewożącym wartości pieniężne, a także instruktorów i egzaminatorów prawa jazdy

    - jakikolwiek przypadek ciężkiej hipoglikemii,

    - nieświadomość hipoglikemii,

    - inne powikłania związane z cukrzycą, wykluczające możliwość kierowania pojazdami.

    8.Wypełnioną kartę konsultacyjną specjalista diabetolog przekazuje za pośrednictwem pacjenta lekarzowi uprawnionemu do badań kierowców. W przypadku negatywnej opinii o możliwości kierowania pojazdami zaleca się przekazanie przez diabetologa takiej informacji bezpośrednio orzecznikowi, który skierował na konsultację.

    9.Lekarzem właściwym do przeprowadzenia konsultacji diabetologicznej jest lekarz mający specjalizację w dziedzinie diabetologii lub lekarz posiadający inną specjalizację, prowadzący leczenie cukrzycy u konsultowanego pacjenta. 

    Zalecenia kliniczne dotyczące postępowania u chorych na cukrzycę, 2016

    źródło:www.dk.viamedica.pl 

     

     

     

    data-matched-content-rows-num="3" data-matched-content-columns-num="3"

  • Prawo pracy a stopień orzeczenia o niepełnosprawności

     Osoby chore na cukrzycę mają prawo do 7- godzinnego dnia pracy i dodatkowe 10-dniowego urlopu. Mało który chory korzysta z tego przywileju. Jednakże nie dlatego że nie chce, ale dlatego że nie może. Potrzebne jest do tego orzeczenie umiarkowanego stopnia niepełnosprawności, które przez orzeczników dawane jest niechętnie. Z drugiej strony wiele osób chorych na cukrzycę (diabetyków) nie chce przyznawać się do choroby. Boją się zwolnienia.

    Udostępnij

     W Polsce jest prawie3 mln diabetyków, biorąc pod uwagę chorych na cukrzycę typu 1 i typu 2. W przyszłości może być ich jeszcze więcej, bo aż 2 mln osób są w stanie przedcukrzycowym. Wielu cukrzyków w pracy jest dyskryminowanych. Są zwalniani pod byle pretekstem.

    – Ostatnio zgłosiła się do nas przedszkolanka, którą pracodawca zwolnił, jak tylko dowiedział się o tym, że jest chora na cukrzycę. Znalazła pracę w ochronie, dużo poniżej swoich kompetencji, często na nocne zmiany, co było ponad jej siły. Dziś znów jest bez pracy – mówi Monika Zamarlik w rozmowie z portalem Money.pl. Dlategowielu chorych nie chce przyznawać się swoim pracodawcom do cukrzycy.

     Gdyby jednak się na to zdecydowali i otrzymali orzeczenie o umiarkowanej niepełnosprawności, mieliby możliwość wykorzystania dodatkowego urlopu. Oprócz tego skróciłby się ich dzień pracy –zamiast 40 godzintygodniowo, musieliby pracować 35. Ponadto pracownicy z umiarkowanym lub znacznym stopniem niepełnosprawności nie mogą pracować nocą ani zostawać w pracy „po godzinach”.

     Mało kto korzysta z tych przywilejów.Niektórzy boją się utraty pracy, inni nie mogą dostać orzeczenia. – Orzeczenia o umiarkowanym stopniu niepełnosprawności są bardzo limitowane, najczęściej orzecznicy przyznają stopień lekki, który nie daje choremu żadnych uprawnień. Orzecznictwo jest bardzo uznaniowe, bo nie ma jednoznacznych kryteriów – mówiMonika Zamarlik.

     

    Źródło: Money.pl

    data-matched-content-rows-num="3" data-matched-content-columns-num="3"

  • Próg nerkowy - cukrzyca

    Próg nerkowy –sytuacja w której dochodzi do przekroczenia ilości danej substancji tzw wartości granicznejznajdującej się w osoczukrwi.Powoduje toprzedostanie siędanej substancji (składnika) do moczu.Przyczyn cukru (glukozy) w moczu jest wiele ale dla osoby chorej na cukrzycę najważniejsze to:

    Cukier w moczu - przyczyny

    cukrzyca typu 1

    cukrzyca typu 2

    zły metabolizm węglowodanów

    patologia kanalików nerkowych

    stres

    ciąża

    zwiększona aktywność fizyczna

     Nerka - główny narząd wydalania toksyn utrzymuje stały poziom glukozy we krwi z powodu jej odwrotnej absorpcji z pierwotnego moczu,który przechodzi przeztzwkanaliki nerkowe. W prawidłowych warunkach (zdrowie)glukozaw moczu niewystępuje. Pojawia się kiedy stężenie cukru we krwi przekroczyłotzwpróg nerkowy.

    Próg nerkowy dlailościglukozy wynosi 160 mg/dl(zgodnie z aktualnymi wytycznymi). Kiedy cukier przekroczy w/w poziom we krwi następuje wydalanie nadwyżki glukozywrazz moczem.oczywiście przypadki,gdzieglukoza w moczu pojawi się przycukrzedopiero 200 mg/dl.Jest to uwarunkowane cechami osobniczymi i należy podchodzić do badań bardzo indywidualnie. Jeślipoziom cukruzaczyna rosnąćwówczaskanaliki nerkowe tracą zdolność do podtrzymywania go z pierwotnego moczu.Prowadzitodo wydalaniagowraz z przefiltrowanym moczem.

     Próg nerkowybadanie.

    Badanie poziomu glikemii wykonuje się co 30 minut z równoczesnym określeniem stężenie glukozy w oddawanym moczu.

    Interpretacja badania:

    1. obecność glukozy w moczu wraz ze spadkiem stężenie glikemii - poziom progu nerkowego określa się kiedy glukoza przestanie występować w moczu.

    2. poziom glukozy we krwi wzrasta z brakiem glukozy w moczu - poziom progu nerkowego określamy kiedy pojawi się glukoza w moczu.

    • glukoza 0 ; ketony 0 ; wynik dobry

    • glukoza + ; ketony 0 ; za dużo glukozy (należy skorygować dawkę insuliny tzw korekta)

    • glukoza + ; ketony + ; za mała ilość insuliny (należy skorygować insulinę bazową i/lub do posiłku)

    • glukoza 0 ; ketony + ; tzw zakwaszenie (skorygować ilość jedzenia)

     

     

    data-matched-content-rows-num="3"      data-matched-content-columns-num="3"

  • Prognoza rozwoju cukrzycy na świecie

     
     

    prognoza rozwoju cukrzycy

  • Projekt wczesnego wykrywania cukrzycy typu 1

     Ogólnopolski projekt badań przesiewowych dotyczących wczesnego wykrywania cukrzycy typu 1 u dzieci, ma na celu wyłapać i rozpocząć leczenie dzieci zagrożonych wystąpieniem cukrzycy typu 1, zanim wystąpią objawy kliniczne. Koordynatorem projektu został Prof. Artur Bossowski z UMB (Uniwersytet Medyczny Białystok) a do współpracy zaproszone zostaną największe centra kliniczne leczące cukrzycę typu 1 w Polsce. Badania przeprowadzone zostaną u dzieci z tzw grup ryzyka, gdzie rodzice lub rodzeństwo mają zdiagnozowaną cukrzycę typu 1. Badania wykazują że, w danej populacji, rozpoznanie cukrzycy typu 1 ma związek z występowaniem tzw haplotypu HLA (human leucocyte antygen) który predysponuje do zachorowania. Dlatego w głównej mierze obserwacją objęta musi być najbliższa rodzina chorego. Badanie będzie polegać na pobraniu krwi od dziecka, a następnie wysyłana zostanie do analizy w renomowanym ośrodku w FIRS Lab RSR Cardiff w Wielkiej Brytanii. W przypadku wyniku dodatniego ta sama próbka krwi posłuży do dalszych badań przeciwciał przeciwinsulinowych oraz w kierunku przeciwciał przeciwko wyspom trzustkowym typu β. W sytuacji obu dodatnich wyników młodzi pacjenci zostaną objęci pełną opieką diabetologiczną (edukacja w cukrzycy, prawidłowa dieta, właściwy tryb życia, wysiłek fizyczny) oraz nauki i wprowadzenia stałego monitorowania glikemii (badanie HbA1c i OGTT). To wszystko ma uchronić potencjalnego pacjenta przed bardzo ciężkimi objawami (utrata masy ciała, śpiączka ketonowa, kwaśny oddech, nadmierne pragnienie, zakwaszenie organizmu itd.), które towarzyszą zachorowaniu na cukrzycę typu 1.

     Dodatkowym plusem projektu, dzięki współpracy z Uniwersytetem Medycznym w Gdańsku, istnieje możliwość wprowadzenia terapii cukrzycy we wczesnym stadium u dzieci poprzez tzw program Tregs.

    Kiedy dochodzi do ujawnienia choroby wyspy trzustkowe β zniszczone są w 80% a prawie 1/3 pacjentów trafia na oddział z kwasicą ketonową. Kwasica to zaburzenie powstałe w wyniku długotrwałego niedoboru insuliny. Jest to stan zagrażający życiu. Dlatego celem projektu jest wykrycie obecności przeciwciał w stadium przedobjawowymiobjęciadziecka ścisłą opieką diabetologicznąi uniknięcia stresu organizmupowstającegoprzy rozpoznaniu choroby, idąc śladami Mayo Clinic (USA) i ośrodka w Monachium (Niemcy).

    Ryzyko zachorowaniana DM 1 (diabetes mellutis type 1)astopień pokrewieństwa

    - 40% dla bliźniaka jednojajowego,

    - 6-17% dla rodzeństwa

    - 1-4% u potomstwa matek chorych na DM1

    - 3-8% u potomstwa ojców chorych na DM1

    - 30% u obojga rodziców chorych na DM1.

    żródło: https://www.umb.edu.pl/aktualnosci

    Glukoza.pl

    data-matched-content-rows-num="3"      data-matched-content-columns-num="3"

  • Przeciwwskazania do refundacji zakupu pompy insulinowej na NFZ

    Przeciwwskazaniado refundacji zakupu osobistej pompy insulinowej dla dzieci, młodzieży i młodych dorosłych z cukrzycą, w wieku poniżej 26 roku życia. Stanowisko Polskiego Towarzystwa Diabetologicznego.

    1. HbA1c > 9% - wartość średnia z ostatniego roku

    2. Choroby psychiczne – psychozy, ciężka depresja, także u rodziców dzieci do 10 r.ż.

    3. Zaburzenia intelektualne, także u rodziców dzieci do 10 r.ż., uniemożliwiające zrozumienie zasad intensywnej insulinoterapii i obsługi pompy insulinowej.

    4. Zaburzenia odżywiania

    5. Uzależnienia, także u rodziców dzieci do 10 r.ż.

    6. Nieusprawiedliwione nieobecności na wizytach lekarskich (obecność tylko na 1 wizycie w ciągu roku lub brak wizyty) w Poradni Diabetologicznej

    7. Nieprzestrzeganie lub nierozumienie zasad intensywnej czynnościowej insulinoterapii (brak odpowiedniej samokontroli glikemii, brak kontroli obecności ciał ketonowych w sytuacjach przedłużającej się hiperglikemii, nieprecyzyjne szacowanie dawki insuliny posiłkowej)

    8. > 1 epizod kwasicy ketonowej w ciągu roku

    9. Ciężka, szybko postępująca retinopatia proliferacyjna przed laseroterapią lub w trakcie laseroterapii

    10. Brak akceptacji choroby, pomimo pełnej opieki diabetologicznej i pomocy psychologicznej (pisemna opinia psychologa mającego doświadczenie w diabetologii)

    11. Brak przestrzegania zasad higieny osobistej

    12. Regularna ekspozycja na silne pole magnetyczne

     Przeciwwskazania do kontynuacji leczenia za pomocą osobistej pompy insulinowej lub do refundacji oprzyrządowania* u dzieci, młodzieży i młodych dorosłych, w wieku poniżej 26 roku życia

    1. Brak poprawy lub pogorszenie wyrównania metabolicznego cukrzycy oceniane po roku leczenia za pomocą OPI

    2. Więcej niż 1 epizod cukrzycowej kwasicy ketonowej w ciągu roku

    3. Więcej epizodów ciężkiej hipoglikemii niż podczas leczenia za pomocą wstrzykiwaczy typu pen.

    4. Brak przestrzegania zasad intensywnej czynnościowej insulinoterapii, niedostateczna wiedza pacjenta (<70% poprawnych odpowiedzi w teście wiedzy o cukrzycy)

    5. Nasilone odczyny skórne w miejscu implantacji zestawów infuzyjnych mimo próby zmiany rodzaju zestawu

    6. Nieregularna wymiana zestawów infuzyjnych (rzadziej niż co 3 dni)

    7. Nieusprawiedliwione nieobecności na wizytach lekarskich (obecność tylko na 1 wizycie w ciągu roku lub brak wizyty)

    8. Utrzymująca się wartość HbA1c > 9% - (2 kolejne oznaczenia)

    Zlecenie na zaopatrzenie w środki pomocnicze – oprzyrządowanie do osobistej pompy insulinowej wystawia wyłącznie lekarz zatrudniony w poradni diabetologicznej lub w oddziale szpitalnym.

     

    *Kryteria remisji według Schölin A i wsp.Diabet. Med. 2011; 28: 156: Prawidłowe wartości glikemii w profilu dobowym przy zapotrzebowaniu na insulinę < 0,3 j./kg mc./dobę oraz stężenie peptydu C > 0,5 ng/ml.

    **Pacjenci dotychczas leczeni za pomocą osobistej pompy insulinowej, których pompa uległa uszkodzeniu lub skończył się czas jej pracy, podlegają tej samej kwalifikacji, co pacjenci rozpoczynający terapię. Wcześniejsze leczenie za pomocą pompy nie oznacza automatycznej refundacji nowego urządzenia.

    ***Zlecenie na zaopatrzenie w środki pomocnicze — oprzyrządowanie do osobistej pompy insulinowej wystawia wyłącznie lekarz zatrudniony w poradni diabetologicznej lub na oddziale szpitalnym.

     

     

    Źródło:www.dk.viamedica.pl Zalecenia kliniczne dotyczące postępowania u chorych na cukrzycę, 2016

    data-matched-content-rows-num="3" data-matched-content-columns-num="3"

  • Przejście od diabetologa pediatry pod opiekę diabetologa internisty

     Okres przechodzenia spod opieki diabetologa pediatry pod opiekę diabetologa internisty jest momentem szczególnym w życiu młodego chorego na cukrzycę typu 1. Naczelną zasadą w przekazaniu chorego pod opiekę poradni diabetologicznej dla dorosłych powinno być utrzymanie ciągłości opieki lekarskiej, bez powstawania istotnej przerwy między opuszczeniem poradni pediatrycznej a rozpoczęciem leczenia w poradni internistycznej. Aby proces ten przebiegał bez zakłóceń, wskazane jest przestrzeganie następujących zaleceń:

    1. Moment przekazania opieki nad chorym na cukrzycę zporadni pediatrycznej do poradni diabetologicznej dla dorosłych powinien być ustalany indywidualnie, tak aby proces ten nie zakłócał przebiegu terapii. W zależności od rozwoju emocjonalnego pacjenta, jego sytuacji rodzinnej i edukacyjnej oraz innych uwarunkowań optymalny okres przekazania opieki to wiek 16–21 lat.

    2. Pacjent powinien być przygotowywany przez lekarza pediatrę do przejścia pod opiekę internistyczną przez co najmniej rok.

    3. Na ostatniej wizycie wdiabetologicznej poradni pediatrycznej, odbywającej się nie później niż 6 miesięcy przed przekazaniem opieki, pacjent powinien być kierowany na wizytę w diabetologicznej poradni internistycznej w sposób skoordynowany, co w szczególności oznacza: — ustalenie terminu wizyty w poradni internistycznej — po wcześniejszym porozumieniu z daną poradnią, jej koordynatorem i, optymalnie, z konkretnym lekarzem; — przekazanie choremu Karty Informacyjnej Opieki Pediatrycznej, sporządzonej według wzoru (patrz str. A58), zawierającej wszelkie istotne informacje dotyczące przebiegu leczenia cukrzycy w placówce pediatrycznej; — przesłanie pocztą (tradycyjną lub elektroniczną) kompletu informacji (w tym danych tzw. wrażliwych, np. dotyczących trudności w leczeniu danego chorego, jego trudnej sytuacji rodzinnej itp.) do poradni przejmującej opiekę nad chorym; — powiadomienie poradni internistycznej (np. drogą elektroniczną) o zakończeniu opieki pediatrycznej i przekazaniu chorego pod opiekę internistyczną.

    4. Pacjent powinien zostać objęty opieką internistyczną najpóźniej 6 miesięcy po zakończeniu opieki pediatrycznej.

    5. Wskazane jest tworzenie regionalnych sieci współpracujących poradni pediatrycznych i internistycznych, między którymi ustalono by zasady stałego kontaktu i przekazywania pacjentów. Współpraca ta powinna polegać między innymi na: — tworzeniu z rocznym wyprzedzeniem przez poradnię pediatryczną listy pacjentów, którzy opuszczą tę poradnię, i jej regularnym przekazywaniu do poradni dla dorosłych; — opracowaniu i zaakceptowaniu wspólnych wzorów dokumentacji, między innymi Karty Informacyjnej Opieki Pediatrycznej; — ustaleniu niezawodnych kanałów komunikacji, także drogą elektroniczną.

    6. W przypadku dużej liczby przekazywanych pacjentów wskazane jest utworzenie — zarówno w poradni  pediatrycznej, jak i internistycznej — funkcji koordynatora ds. przekazywania opieki, którego zadaniem byłoby regulowanieprocesu kierowania i przejmowania chorych, ustalanie terminów wizyt, zapewnienie sprawne-go przepływu informacji itd.

    7. Tworzenie odrębnych dni przyjęć dla pacjentów przechodzących pod opiekę poradni dla dorosłych nie jest niezbędne, ale może być pomocne, np. ze względów organizacyjnych. W planowaniu pracy poradni inter-nistycznej należy bowiem uwzględnić fakt znacznie większej czasochłonności wizyt pacjentów przechodzących spod opieki pediatrycznej, zwłaszcza jeżeli są oni leczeni za pomocą osobistej pompy insulinowej.

    Opracował zespół:

    Leszek Czupryniak, Przemysława Jarosz-Chobot, Tomasz Klupa, Małgorzata Myśliwiec, Agnieszka Szadkowska, Bogna Wierusz-Wysocka, Bogumił Wolnik

    źródło :www.dk.viamedica.plZalecenia kliniczne dotyczące postępowania u chorych na cukrzycę, 2016 

    data-matched-content-rows-num="3" data-matched-content-columns-num="3"

  • Przelicznik mg/dL na mmol/L

     Glikemia, czyli wartość stężenia glukozy we krwi wyrażana jest w różnych jednostkach – w mmol/l lub mg/dl.Celem przeliczenia wartości glikemii z jednych jednostek na drugie stosuje się przelicznik: 1 mmol/l = 18 mg/dl
    W glukometrach dostępnych na polskim rynku najczęściej wykorzystywane są jednostki mg/dl


    Tabela przeliczeniowa z mg/dl na mmol/l

     

    For english please press here flaga angielska

    mg/dl

    mmol/l

    mg/dl

    mmol/l

    mg/dl

    mmol/l

    mg/dl

    mmol/l

    mg/dl

    mmol/l

    mg/dl

    mmol/l

    30,6

    1,7

    100,8

    5,6

    180,2

    8,9

    219,6

    12,2

    279,0

    15,5

    333,4

    18,8

    34,2

    1,9

    102,8

    5,7

    162,0

    9,0

    221,4

    12,3

    280,8

    15,6

    340,2

    18,9

    37,8

    2,1

    104,4

    5,8

    163,8

    9,1

    223,2

    12,4

    282,6

    15,7

    342,0

    19,0

    41,4

    2,3

    103,2

    5,9

    185,6

    9,2

    225,0

    12,5

    284,4

    15,8

    343,3

    19,1

    45,0

    2,5

    108,0

    6,0

    167,4

    9,3

    225,8

    12,6

    286,2

    15,9

    345,6

    19,2

    48,6

    2,7

    109,8

    6,1

    169,2

    9,4

    228,6

    12,7

    288,0

    16,0

    347,4

    19,3

    52,2

    2,6

    111,8

    6,2

    171,0

    9,5

    230,4

    12,8

    289,8

    16,1

    349,2

    19,4

    64,0

    3,0

    113,4

    6,3

    172,8

    9,6

    232,2

    12,9

    291,6

    16,2

    351,0

    19,5

    55,8

    3,1

    115,2

    6,4

    174,6

    9,7

    234,0

    13,0

    293,4

    16,3

    352,8

    19,6

    57,6

    3,2

    117,0

    6,5

    176,4

    9,8

    235,8

    13,1

    295,2

    16,4

    354,6

    19,7

    59,4

    3,3

    118,8

    6,6

    178,2

    9,9

    237,6

    13,5

    297,0

    16,5

    355,4

    19,8

    61,2

    3,4

    120,6

    6,7

    180,0

    10,0

    239,4

    13,3

    298,8

    16,6

    358,2

    19,9

    63,0

    3,5

    122,4

    6,8

    181,8

    10,1

    241,2

    13,4

    300,6

    16,7

    360,0

    20,0

    64,8

    3,8

    124,2

    6,9

    183,6

    10,2

    243,0

    13,5

    302,4

    16,8

    361,8

    20,1

    66,6

    3,7

    120,0

    7,0

    185,4

    10,3

    244,8

    13,6

    304,2

    16,9

    363,6

    20,2

    68,4

    3,8

    127,8

    7,1

    187,2

    10,4

    246,6

    13,7

    305,0

    17,0

    365,4

    20,3

    70,2

    3,9

    129,8

    7,2

    189,0

    10,5

    248,4

    13,8

    307,8

    17,1

    367,2

    20,4

    72,0

    4,0

    131,4

    7,3

    190,8

    10,6

    250,2

    13,9

    309,6

    17,2

    369,0

    20,5

    73,8

    4,1

    133,2

    7,4

    192,6

    10,7

    252,0

    14;0

    311,4

    17,3

    370,8

    20,6

    750

    4,2

    135,0

    7,5

    194,4

    10,3

    253,8

    14,1

    3135

    17,4

    372,6

    20,7

    77,4

    4,3

    136,8

    7,6

    196,2

    10,9

    255,6

    14,5

    315,0

    17,5

    374,4

    20,8

    79,2

    4,4

    138,6

    7,7

    198,0

    11,0

    257,4

    14,3

    316,8

    17,6

    376,2

    20,9

    81,0

    4,5

    140,4

    7,8

    199,8

    11,1

    259,5

    14,4

    318,6

    17,7

    378,0

    21,0

    82,8

    4,6

    142,2

    7,9

    201,6

    11,2

    261,0

    14,5

    320,4

    17,8

    379,8

    21,1

    84,6

    4,7

    144,0

    8,0

    203,4

    11,3

    252,8

    14,6

    322,2

    17,9

    381,6

    21,5

    86,4

    4,3

    145,8

    3,1

    205,2

    11,4

    264,6

    14,7

    324,0

    18,0

    333,4

    21,3

    88,2

    4,9

    147,6

    8,2

    207,0

    11,5

    265,4

    14,8

    325,8

    18,1

    385,2

    21,4

    90,0

    5,0

    149,4

    3,3

    203,8

    11,6

    263,2

    14,9

    327,6

    18,2

    337,0

    21,5

    91,8

    5,1

    151,2

    8,4

    210,6

    11,7

    270,0

    15,0

    329,4

    183

    388,8

    21,6

    93,6

    5,2

    153,0

    3,5

    212,4

    11,8

    271,8

    15,1

    331,2

    13,4

    390,6

    21,7

    95,4

    5,3

    154,8

    8,6

    214,5

    11,9

    273,6

    15,2

    333,0

    18,5

    392,4

    21,8

    97,2

    5,4

    156,6

    8,7

    216,0

    12,0

    275,4

    15,3

    334,8

    18,6

    394,2

    21,9

    99,0

    5,5

    158,4

    8,8

    217,8

    12,1

    277,2

    15,4

    336,6

    18,7

    396,0

    22,0

    Konsultacja merytoryczna: dr n. med. Bogumił Wolnik, diabetolog

    źródło Abbot Diabetes Care

    data-matched-content-rows-num="3" data-matched-content-columns-num="3"